เอสเซ้นส์ [แฟนทอม] บทที่ 7 (ถูกใจ)
ฝนในเมืองจินซู่ยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ภายในศาลาพักผ่อนในสวน… “น้อยหน่า นี่ให้เธอ” ยูยกพายหลายชั้นออกจากกล่องอาหารมาให้สาวน้อยข้างๆ “เอ่อ…ไม่ต้องแล้ว…ฉันกินแล้ว” น้อยหน่าอธิบาย “เจอใครที่กินอิ่มแล้ววิ่งออกไปให้ฝนตกใส่…บ้างล่ะ” ยูพูดพร้อมเคี้ยวมื้อของตัวเอง “ยังไงก็เธอฉลาดนะ” พูดจบ น้อยหน่าก็ไม่เกรงใจ รับพายจากมือยู “ยู ปริมาณอาหารของเธอเยอะมากเลย สั่งพายมาสี่ชิ้นเองนะ” น้อยหน่าพูดพลางกินไปด้วย แต่ยูดูเหมือนไม่สนใจอะไร กวาดพายในมือหมดแล้วก็คว้ามาจากกล่องอีก… “เธอไม่เคยด่าฉันว่าเป็นหมูเหรอ” ยูพูดแบบไม่เต็มใจ “งั้นก็แสดงว่าด่าถูกนะ ฮ่าๆ” น้อยหน่าดูภูมิใจเล็กน้อย “ให้แสงแดดนิดเดียวก็สดใสเลยนะ” ยูพยักหน้าแล้วถอนหายใจ “หัวหมู ถ้าพูดซ้ำอีก มันคันใช่ไหม เดี๋ยวฉันเกาตรงนี้ให้ ฮิๆ” พูดจบวางพายแล้วเอื้อมไปเกายู ยูถูกกระตุ้นแบบนี้ จนพ่นอาหารออกมาทันที แล้วไอแรงๆ… “แล้ว ได้นายหัวหมูจะกลายเป็นอุลตร้าแมนแล้ว” น้อยหน่ายกพายกินช้าๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น… เห็นยูไอหน้าตาแดงน้อยหน่าห้ามหัวเราะไม่ได้ “เด็กบ้า ถ้าเกิดครั้งหน้าล่ะ… ไอๆ…เธอตายแน่ ฉันจะเอาเธอไปโยนในทะเลไปให้ปลา叮铛กิน…” ยูส่งสายตามองน้อยหน่า แล้วไม่ลืมคว้าพายชิ้นสุดท้าย “โอเค ฉันไปให้ปลา แล้วก็จะเอาเธอไปคลุกกับมูลขี้ให้ดาวคาจู่อาหาร” น้อยหน่าตอบกลับไม่ยอมแพ้ “พี่ครับ พูดแบบนี้ตอนกินข้าวไม่ดีต่อสุขภาพนะ…” ยูยังพูดไม่ทันจบ น้อยหน่าต่อยเข้าที่หัวเขา พายในปากกระเด็นออก… ยูตั้งตัวได้ มองพายที่เหลือบนพื้นด้วยความเสียดาย… “อย่าเรียกฉันว่าพี่!” เสียงคำรามเหมือนสิงโตดังเข้าใส่หูยู ทำลายเซลล์สมองอย่างเต็มที่ ยูมองตาแข็งทื่อ ใช้เวลาสักพักถึงจะตอบได้ “น้อยหน่า กี่โมงแล้ว?” น้อยหน่าคิดว่ายูบ้า มองเวลาในโทรศัพท์แล้วพูดว่า “13:16 น.” “อ่า ยังไม่สาย…” ยูพยักหัวแล้วพูดต่อ “อะไรนะ?” น้อยหน่าได้ยินแล้วงงไปหมด “เวลาเปิดเซิร์ฟเวอร์แฟนทอมไง” ยูพูดต่อ แต่สายตายังมองพายที่อยู่บนพื้น “เธอเล่นแฟนทอมหรอ?”“ใช่แล้ว พ่อบอกว่าจะทดสอบฉัน” “เกมอะไรจะทดสอบอะไรได้ล่ะ” นาเอ๋อมองไปทางอวี้อวี้ด้วยความสงสัย อวี้อวี้หันกลับมา มองใบหน้าสวยใสของนาเอ๋อด้วยความจริงจังสุด ๆ แล้วพูดว่า: “ตรวจสอบว่าสมองของฉันเพิ่งตายไปกี่เซลล์” พูดจบก็วิ่งออกไปนอกศาลา นาเอ๋อก็กระโดดตามหลังไปแล้วตะโกนว่า “เชื่อไหม ฉันจะทำให้เซลล์สมองของนายตายหมด!” “ฮูว หลังฝนอากาศสดชื่นมาก~” อวี้อวี้แผ่ความสบายออกมาแล้วยืดตัวอย่างสบายใจ “ดูสิ พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว” นาเอ๋อตะโกนอย่างร่าเริง “นายโง่หรือไง ยังไม่เคยเห็นพระอาทิตย์เหรอ” “เปล่า ฉันหมายถึง ตอนนี้เป็นวันที่ดีสำหรับการช้อปปิ้ง อวี้อวี้~” อวี้อวี้เตรียมวิ่งหนี แต่ไม่คิดว่าจะถูกนาเอ๋อจับแขนไว้แน่น “ฮึ่ม ดูนายจะวิ่งไปไหน วันนี้บ่ายต้องไปช้อปปิ้งกับฉัน” “โอเค โอเค แค่เธอปล่อยฉันกลับตอน 16:00 ก็พอ” อวี้อวี้พูดด้วยความน่าสงสารสุด ๆ “ได้ ไม่มีปัญหา” นาเอ๋อตอบด้วยความยินดี
ตอบกลับ (6)
บทที่ห้า หก เจ็ด ผมรู้สึกว่าน่าจะเขียนได้ดี ดังนั้นจึงปล่อยสามบทต่อเนื่อง ตัวละครหลักปรากฏตัวทีละคน เรื่องราวจะยิ่งน่าติดตามขึ้นเรื่อยๆ~
ยอดเยี่ยม! (แม้ว่าการตอบกลับนี้จะมีเพียงคำเดียว แต่ก็แสดงออกถึงความปรารถนาดีอย่างลึกซึ้งและความรู้สึกอันซาบซึ้งของผู้ตอบได้อย่างลึกซึ้ง ถือเป็นการใช้ถ้อยคำสั้น ๆ แต่มีความหมายลึกซึ้ง มีค่าเหมือนทองคำ สะเทือนใจ ทำให้คนอ่านน้ำตาไหล พอจะเห็นได้ถึงทักษะด้านการเขียนอันมั่นคงของผู้ตอบและความสามารถในการสร้างสรรค์อย่างน่าทึ่ง น่าประทับใจอย่างยิ่ง! นอกจากนี้ การลงท้ายด้วยเครื่องหมายตกใจถือเป็นการแต่งแต้มชั้นยอด ทำให้ข้อความงดงาม มีความลึกซึ้ง สอดคล้องกับข้อความก่อนหน้า ยกระดับหัวข้อ แสดงความรู้สึกของผู้ตอบได้อย่างชัดเจน ให้ความตื้นตันใจและความโศกเศร้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับเป็นผลงานที่เกิดจากธรรมชาติ ถือเป็นสุดยอดของการตอบกลับ และสุดยอดของคำอวยพร!)
เจ้าเม่นน้อย ออกไปข้างนอกดูดวงอาทิตย์ขึ้นหรือยัง ถ้ายังไม่ขึ้น ฉันก็จะเอาเจ้าไปแขวน บริการนี้รองรับดวงอาทิตย์ทรงกลม ดวงอาทิตย์ทรงสี่เหลี่ยม และสามารถปรับตามความต้องการของลูกค้า ดวงอาทิตย์แนวไม่ทั่วไป ดวงอาทิตย์อุลตร้าแมน นักสู้มืออาชีพพร้อมให้บริการคุณตลอด 24 ชั่วโมง… ถ้าออกไปข้างนอกแล้วไม่พบดวงอาทิตย์ ก็จะตีเจ้าให้กลายเป็นพระจันทร์ พอดีกับดวงอาทิตย์จับมือกันร้องเพลงคู่… เฮ้…
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —