หลุมศพของคืนเยาว์วัยยี่สิบเอ็ดคืนของผู้วิพากษ์วิจารณ์ (4)

ทิวทัศน์กาลครั้งหนึ่งดูเหมือนกับความฝัน ทุกวันนี้คนที่คุณรักที่สุดยังยิ้มอยู่หรือเปล่า? แล้วนี่คืออนาคตของเราต่อจากนี้

รายล้อมไปด้วยควันหนาทึบและหมอก ความว่างเปล่ากลายเป็นนรกที่แผดเผา ชายหนุ่มกลับมาจากหลุมศพ และแผ่นหลังอันใหญ่โตของเขาก็ส่องสว่างท้องฟ้ายามค่ำคืนในยานโมอีกครั้ง
"เกลียด!" เฟยยี่ชักดาบออกมา และท่ามกลางเสียงคลื่น โลหะก็ระเบิดออกมา
"เฮ้ ไอ้หนุ่มมันบ้าไปแล้ว!" เปลวไฟหมุนวนบนใบมีดของ Shenyue และ Moonlight ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในไอน้ำสีขาวโดยรอบที่พุ่งออกมา
"อีกอย่าง ฉันก็มีแคนเนียนด้วย มีสามคนที่คุณต้องเผชิญหน้า" Cannian ดึงมีดออกจากแขนเสื้อของเขา อากาศก็กรีดร้อง และมีดก็กระแทกเข้ากับพื้นควอตซ์หนา
ศึกตัดสิน!

"ลองดูสิไอ้สารเลว!" ปีกขนนกผลักนิ้วเท้าของเขาอย่างแรง ยกเสื้อผ้าของเขาขึ้น และพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูง ดาบสามเล่มปะทะกันในความมืด และท่ามกลางประกายไฟที่ปลิวว่อน ปีกก็บินวนลงมาผ่านปลายดาบ Cannian แสดงใบหน้าที่ไหม้เกรียมของเขาและกลืนกินมัน และแสงจันทร์และดาบของ Shenyue ก็ลงมา
"เปลวไฟสีดำ!" ไฟสีดำที่แผดเผาปกคลุมทุกสิ่งที่ขวางหน้า และเปลวไฟที่เพียงพอที่จะละลายทุกสิ่งก็ปลิวออกไปจากมือของ Cannian แสงจันทร์และพระจันทร์ศักดิ์สิทธิ์พันกันและหมุนรอบปีกด้วยความเร็วสูง ขึ้น ๆ ลง ๆ ทั้งหน้าและหลังราวกับผี
เปลวไฟสีดำเปล่งประกายออกมา แสงจันทร์และพระจันทร์ศักดิ์สิทธิ์ก็เต้นอย่างดุเดือดในกองไฟในความว่างเปล่า ประกายไฟปลิวว่อนราวกับหญิงสาวชาวไอริชแสนสวยสวมกระโปรงเต้นรำลูกไม้สีดำ พลิ้วไหวภายใต้แสงไฟอันงดงามของเวที เต็มไปด้วยเสน่ห์
ปลายดาบตก ปีกไม่ขยับเลย และเขายืนเงียบ ๆ ในท่าควงดาบ

"วิกฤต - ความว่างเปล่า" มีเสียงแผ่วเบาดังออกมา ด้วยการกระพือปีก เขากระโดดไปข้างหน้า และดาบอันแหลมคมก็ผ่านไปข้างหลังเขา ดาบหมุนแต่เขาไม่รู้สึกถึงพลังดาบ ใบไม้ปลิวว่อนร่วงหล่นลงสู่พื้น ตัดผ่านความสงบเพียงแห่งเดียว แสงดาบระเบิดออกมา และปีกก็ติดอยู่ในดาบที่โหมกระหน่ำตามลม เดินช้าๆ และเบา ราวกับว่าเวลาหยุดไปนานแล้ว ร่องรอยของใบมีดที่ตัดผ่านอากาศมองเห็นได้ไม่ชัดเจน เมื่อเหวี่ยงดาบลงมาตรงๆ ใบมีดจะตัดกันทำให้เกิดเสียงดังรุนแรง
การโจมตีที่รุนแรงของ "ข้อความลับ - ความโลภ" ยิงไปที่ปีก ปลายมีดหมุนได้ 360 องศา ประกายไฟพุ่งออกมา และปีกทำให้การโจมตีทั้งหมดกลายเป็นดิน ในเปลวไฟ ไม่มีอะไรขัดขวางความก้าวหน้าของชายหนุ่ม และเขาก็ยกมีดขึ้นและเคลื่อนไปข้างหน้าเบา ๆ ราวกับสายลม

"ข้อความลับ-หวู่เฉิน" ยังคงเปิดใช้งานข้อความลับต่อไปในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา ทุกสิ่งโดยไม่ได้รับอนุญาตจะกลายเป็นฝุ่น ไฟไหลเข้ามา และเปลวไฟสีแดงเลือดก็ปกคลุมปีก พวกมันดับลงในพริบตา ปลายมีดถูกเหวี่ยงและเปลวไฟก็ถูกกลืนหายไป
"มันจบแล้วทุกคน!" ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ในความว่างเปล่า และดอกไม้สีเลือดของอีกด้านหนึ่งก็เบ่งบานอยู่ที่อีกด้านหนึ่งของ Styx เลือดไหลออกมา และไฟสีดำหลายพันองศาก็กลิ้งกลับไปหาบาปทั้งเจ็ด เปลี่ยนสิ่งที่ติดไฟได้ทั้งหมดให้กลายเป็นฝุ่น และงูไฟก็แตกสลาย
ค่อยๆ ร่อนลงบนพื้นและเก็บดาบออกไป ชายหนุ่มจับกระเป๋าเสื้อด้วยมือทั้งสองข้าง และฮัมเพลงโดยอาจารย์ใหญ่ R ในปากของเขา มันเจ็บปวดราวกับบริสุทธิ์ ตอนนี้เขารู้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดและทำอะไรไม่ถูก

เมฆหมอกอยู่ไกลๆ และเงาดำก็พัดเมฆและฝนออกไป ลอยขึ้นสู่เมฆและหมอก
"อ่า ความโลภตายไปแล้วเหรอ? โชคดีที่ฉันวิ่งเร็วไม่อย่างนั้นฉันคงตายอยู่ที่นั่น กลับไปซะ!" เงาสีดำหายไปในพริบตา หายไปอีกครั้งในคืนที่มืดมิด

PS: บทนี้ก็จบลงเช่นกัน โรยดอกไม้ อืม บทต่อไปคืองานเลี้ยงวันเกิดปีที่ 22 ของคนสำคัญ เปิดบทใหม่แล้ว!