[ภาพลวงตา]บทที่สิบ六 (สวัสดี)

ยูฉีวสบาย ๆ เดินออกมาจากสถานีตำรวจ เมื่อแสงแดดสาดส่องบนใบหน้า ก็ได้ยินเสียงแว่ว ๆ … ทันใดนั้น ยูฉีรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล ราวกับตัวเองเปราะบาง ไม่สามารถทนลมแม้เพียงนิดเดียว ใบหน้ายังคงอุ่นจากแสงแดด ยูฉีค่อย ๆ ล้มตัวลงไปสู่พื้น … ชั่วพริบตา ยูฉีมองไม่ชัดว่าอะไรสักอย่างแทรกเข้าไปในสมอง เมื่อเขารู้ตัว ทุกอย่างถูกความเจ็บปวดพรากไปจนหมด ราวกับไม่มีเลือดไหลออกมา ยูฉีนอนอยู่บนพื้น สั่นสะท้านอยู่ไม่หยุด ใบหน้าซีดเผือด … “คุณถูกเป้าหมายที่ไม่ทราบชื่อ (นิรนาม) ฆ่าตายทันที!” “คุณได้ออกจากระบบแล้ว…” ยูฉีที่อยู่บนเตียงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น พลิกหัวไปมาโดยไม่รู้สึกไม่สบายใจใด ๆ จากนั้นกลับนอนลงอีกครั้ง ค่อย ๆ ซึมซับสองประโยคจากระบบเมื่อครู่ … “ถ้าฉันยังอยู่ในระยะคุ้มครองผู้เริ่มต้น ทำไมถึงถูกฆ่าตายทันทีได้?” “แล้วทำไมถึงออกจากระบบโดยอัตโนมัติ?” ยูฉีขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “เอาเถอะ ไม่คิดแล้ว…” ยูฉีเดินออกจากห้องน้ำ ล้างหน้าแล้วรู้สึกสบายขึ้นมาก หยิบบัตรประชาชนอิเล็กทรอนิกส์จากตู้เก็บของติดตัวไป รีบกินอาหารเล็กน้อยแล้วออกจากบ้าน … ยืนอยู่หน้าประตู ยูฉีรู้สึกถึงความร้อนแรงจากแสงแดดอีกครั้ง มองไปยังกลุ่มอาคารตรงหน้า เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่หน้าสถานีตำรวจ ยูฉีรู้สึกระทึก เพราะเกมสมจริงเกินไป ขณะที่ออกจากบ้าน ร่างกายและจิตใจก็สะท้านเล็กน้อยจนสังเกตได้ยาก … สูดลมหายใจลึก ๆ ยูฉีหัวเราะเย้ยตนเอง จากนั้นผสานกับแสงสะท้อนของอาคารโลหะ … จุดบริการ TONS … “สวัสดีครับ/ค่ะ ยินดีต้อนรับ…” คำทักทายหวาน ๆ จากเจ้าหน้าที่หน้าเคาน์เตอร์ทำให้ยูฉีรู้สึกสบายเป็นพิเศษ “สวัสดีครับ/ค่ะ บริการผูกเกมอยู่ที่ไหนครับ/ค่ะ?” ยูฉียิ้มและถาม“สวัสดีครับ คุณผู้ชาย เชิญตามผมมาทางนี้นะครับ…” อวี่รู้สึกประทับใจกับผู้หญิงที่ดูบริสุทธิ์ตรงหน้า รู้สึกดีใจจึงตามไป… “คุณผู้ชาย การผูกบริการจะใช้เวลาประมาณสามนาที จะรบกวนเวลาที่มีค่าของคุณหรือเปล่าครับ” อวี่ที่มองไปรอบ ๆ รู้สึกประหลาดใจกับท่าทีการบริการของฝ่ายบริการลูกค้า หลังจากผงกศีรษะชั่วครู่ เขาก็ยิ้มอย่างเขินอาย “ไม่เป็นไรครับ ผมมีเวลา~” “อืม อืม กรุณารอสักครู่ เวลารอคิวประมาณหนึ่งนาทีครับ” อวี่มองหน้าเด็กสาวแววตาว่างสงบ พิจารณาอย่างละเอียด… จู่ ๆ เด็กสาวก็โน้มหน้าเล็ก ๆ เข้ามา กระซิบกับอวี่เบา ๆ ว่า “เวลาคุณยิ้ม น่าหลงใหลมากเลย…” “อ้อ…เหรอ…ขอบคุณครับ…” ถูกผู้หญิงสวยชม อวี่ก็ยิ้มเขินอีกครั้ง… เมื่อป้ายเรียกหมายเลขหน้าประตูขึ้น 3738… พนักงานบริการก็พูดด้วยความเป็นทางการอีกครั้งว่า: “คุณผู้ชาย ถึงตาคุณแล้วครับทางนี้เลย~” อวี่เดินไปพร้อมกับหยิบบัตรประชาชนจากกระเป๋า อันเป็นบัตรโลหะบาง ๆ เข้ามาในห้อง และส่งบัตรประชาชนให้พนักงาน หลังจากนั้นตามคำแนะนำก็ยืนบนเครื่องตรวจร่างกายขนาดใหญ่ ผ่านไป 30 วินาที… อวี่ถือบัตรสองใบออกมา หนึ่งใบคือบัตรประชาชน อีกใบคือบัตรคริสตัล ด้านหน้าเป็นสัญลักษณ์ภาพลวงตา ด้านหลังเป็นหมายเลข 3738… ในขณะที่กำลังออกประตู เสียง “ลาก่อน~” ดังขึ้นใกล้ ๆ อวี่ที่กำลังมองบัตรอยู่หันไปยิ้มให้เด็กสาว… ขณะเดินกลับบ้าน อวี่รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาก “ไม่คิดว่าบริการลูกค้าของ TONS จะดีขนาดนี้” อวี่เดินไปพร้อมพูดในใจ “วันนี้โชคดีจริง ๆ… เป็นผู้หญิงใจดีจริง ๆ ฮ่ะ ๆ…”