《การล่มสลาย》บทที่ 1 ดินแดนอาณาจักรเอลฟ์ (ตอนต้น) (สร้างสรรค์โดยเซียโอซั่ว)

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อพันปีก่อนที่เรจา อำนาจมืดปกครอง ทุกตัวละครหลักคือแปดฮีโร่จากอาชีพทั้งแปดแห่ง

ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเรจามีแผ่นดินบริสุทธิ์ คล้ายกับหญิงสาวศักดิ์สิทธิ์ยืนอยู่ที่นั่นอย่างเงียบสงัด เนื่องจากไม่ถูกรบกวนจากเมืองหลวงอันพลุกพล่าน ผู้คนจึงตั้งชื่อให้ว่า 'มณฑลตะวันตก'

ทุกปี มีฮีโร่มากมายออกมาจากที่นี่ ผู้คนจึงถือเป็นความดีความชอบของดินแดนแห่งความสงบนี้ อย่างไรก็ตาม ฮีโร่คนแรกที่ออกไปจากที่นี่ อาจจะไม่คิดแบบนั้น

ย้อนเวลากลับไปพันปีก่อน เรจามีสามอำนาจที่ยืนหยัดอยู่พร้อมกัน คือ มนุษย์ ดอกไม้ที่พูดได้, ปีศาจเอลฟ์, และมารย์ยม

มณฑลตะวันตกในเวลานั้น มีชื่อว่า 'ชิงคุย' อยู่ภายใต้การปกครองของเผ่าปีศาจ เป็นสถานที่ห่างไกลที่สุดในทวีป แต่ก็อุดมสมบูรณ์ที่สุดด้วย

คุณอา นิโน ขยันขันแข็งไถพรวนสวนฟักทอง กำจัดวัชพืชจากสวน ฟันแรงเหงื่อหยดจากหน้าผากกว้างไหลลงแก้มหยาบกร้าน เขายกหัวขึ้นมองแสงอาทิตย์จ้าและท้องฟ้าสีครามกว้างไกล

"วันนี้อากาศดีจริง ๆ!"

สวนฟักทองถูกจัดเรียงใหม่อย่างเรียบร้อย ฟักทองสุกเต็มทุกลูก พร้อมใบไม้สีเขียวแผ่ขยายและเถาวัลย์รอบ ๆ สร้างภาพทิวทัศน์ชนบท

คุณอา นิโน มองอยู่สักพักแล้วก้มลงทำงานต่อ เขามาจากความสูงศักดิ์ และเป็นเผ่าเอลฟ์ขยันขันแข็ง สวนฟักทองนี้คือหยาดเหงื่อหยาดแรงของเขา

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้น ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นมืดทันที คุณอา นิโน ยังไม่ทันคิดว่าจะมีฝนตกหรือไม่ ก็เห็นเงาดำขนาดใหญ่ตกลงมาจากฟ้า

หงส์ตัวสีดำทั้งตัวตกลงมาในสวนฟักทอง จากนั้น มีร่างคนกลิ้งตกลงมาและหายเข้าไปในใบไม้เขียวชอุ่ม

คุณอา นิโน รู้สึกเจ็บใจที่เห็นสวนฟักทองยุ่งเหยิง ฟักทองสุกหลายลูกถูกหงส์ทับจนแตก น้ำสีเหลืองไหลเต็มพื้น จากนั้นเขาก็มองไปที่คนที่ตกลงมา เผยให้เห็นว่าเขาค่อย ๆ นั่งขึ้น

สวมชุดพ่อมด มีผมสีเงินยาวสลวย ใบหน้าคมชัดและหล่อเหลา

"เด็กหนุ่ม คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?" คุณอา นิโนถาม

ชายคนนั้นส่ายหัว หยิบไม้เท้าเปล่งแสงสีแดงขึ้นจากพื้น พยุงตัวขึ้นยืน และมองไปรอบ ๆ อย่างประหลาดใจ

"เด็กหนุ่ม ฉันเห็นว่าคุณได้รับบาดเจ็บหนักนะ!" คุณอา นิโนมองบาดแผลเลือดท่วมที่หน้าผากของชายคนนั้น

ชายคนนั้นยังคงส่ายหัว แสดงว่าเขาไม่เป็นอะไร“มาที่บ้านฉัน ฉันจะช่วยคุณพันแผลให้เอง” มองเห็นความระแวดระวังในสายตาของผู้ชาย นิโน่จึงพูดเพิ่มอีกว่า “เชื่อฉันนะ!”

สุดท้าย ผู้ชายคิดอยู่สักพักใหญ่ ก็พยักหน้าว่า “ขอบคุณ!” แล้วไอเลือดดำออกมาเต็มปาก ล้มลงลงไปอย่างเซๆ

ถึงตอนนี้ลุงนิโน่จึงรู้เหตุผลที่เขาไม่พูด เพราะเขากำลังอั้นเลือดในปากอยู่

สถานที่ที่ชาวเอลฟ์อาศัยอยู่ เป็นทุ่งกว้างขนาดใหญ่ ใกล้ๆ มีทะเลสาบแห่งหนึ่งชื่อว่าทะเลสาบพันน้ำตา เป็นทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าเอลฟ์ ทะเลสาบนี้ให้น้ำแก่หมู่บ้านและทุ่งนาอันกว้างไกลของเผ่าเอลฟ์ เป็นแหล่งชีวิตของพวกเขา

ตามตำนาน หลายร้อยปีก่อน เผ่าเอลฟ์จะคัดเลือกหญิงเอลฟ์ศักดิ์สิทธิ์ทุกๆ สิบปี ส่งไปยังภูเขาคาแซค เพื่อปกป้องเทพเจ้าของเผ่าเอลฟ์ ส่วนทะเลสาบพันน้ำตา คือความน้ำตาแห่งความคิดถึงบ้านของหญิงศักดิ์สิทธิ์ ที่ช่วยคุ้มครองสันติภาพและความมั่นคงของเผ่าเอลฟ์

หญิงเอลฟ์สาวผู้สง่างามมาถึงริมน้ำ ท่ามกลางความสุข สาวน้อยมองลงไปในน้ำใส ทะเลสาบสะท้อนเงาของใบหน้าเธอได้ชัดเจน: ผมยาวสีเขียวใบไม้ ผิวสีแทนที่ดูสุขภาพดี หูแหลมที่น่ารัก สองดวงตาสดใสสวยงาม จมูกเล็กพริ้ว และปากน้อยเรียวงดงาม ถึงแม้ชาวเอลฟ์จะหน้าตางดงามโดยธรรมชาติ แต่ใบหน้าเช่นนี้ก็หาได้ยากภายในเผ่า

สาวน้อยสะพายคันธนูอันประณีต ขลิบประดับด้วยปีกอันอ่อนช้อย วางสะท้อนแสงทองเมื่อแดดส่อง

เธอเงยตัวลง ช้อนน้ำทะเลสาบขึ้นมาด้วยมือแล้วดูดด้วยปาก น้ำเย็นสดชื่นไหลผ่านลำคอ ทำให้เธอหนาววาบ จนอดพูดออกมาไม่ได้ว่า “ช่างสบายจริงๆ!” (ต่อตอนหน้า!) [ป.ล. นิยายต้นฉบับเอง หวังว่าทุกคนจะชอบ ถ้าชอบก็ช่วยสนับสนุนกันหน่อย]