(ซ้าย)บทที่ 65 การกระทบสะเทือน
“เด็กน้อย เจ้าได้เวลาเต็มที่แล้ว ถ้าแพ้ล่ะก็ ฮี่ๆ…” เหล่ห์จันทร์มองเย่ยหยันใบหน้าของเย่ยุน ความคิดในหัวเต็มไปด้วยเรื่องสนุกสนานของเขากับลานเอ๋อร์
เย่ยุนยิ้มอย่างสงบและกล่าวว่า "เต็มที่นะ"
“ฮึ่ย!” เหล่ห์จันทร์ยิ่งรู้สึกดูถูก เขาเกลียดคนที่ทำเป็นไม่สนใจและลึกซึ้งแบบนี้ที่สุด และไม่เสียสมาธิมากนัก หลังจากแยกสมุนไพรได้ดี เขาก็หยิบสมุนไพรขึ้นมาทิ้งลงในหม้อทันที
เย่ยุนสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของเหล่ห์จันทร์ วิธีการกลั่นเริ่มต้นของเหล่ห์จันทร์สำหรับเย่ยุนแล้วมันช่างพื้นฐานเกินไป เพราะตามวิธีของเหล่ห์จันทร์ เย่ยุนฝึกฝนจนเชี่ยวชาญตั้งแต่อายุสิบปี ตอนนี้สิ่งที่เขากำลังฝึกคือวิธีการเข้ามือนุ่มนวลแบบเฟิงลั่ว
วิธีการแบบเฟิงลั่วนั้นไม่ใช่เฉพาะสำหรับนักกลั่นยาชั้นสี่เท่านั้น แต่ยังต้องใช้พลังวิญญาณและพลังจิตใจอย่างมหาศาล แต่สำหรับเย่ยุน สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องน่ากลัว สิ่งที่เขาขาดคือการฝึกซ้อมมากมาย
เย่ยุนยิ้มมองเหล่ห์จันทร์โยนสมุนไพรทีละก้อนลงในหม้อ คิดในใจ: เขาเป็นนักกลั่นยาชั้นสี่จริงหรือ? วิธีเริ่มต้นของนักกลั่นยาชั้นสี่ไม่ควรเป็นแบบนี้ ไม่ใช่ว่าเพราะหม้อสมบัติของเขาทำให้โอกาสสำเร็จในการกลั่นยาเพิ่มขึ้นหรือ? นั่นก็น่าจะเป็นไปได้
เรื่องจริงก็เป็นเช่นนั้น
เหล่ห์จันทร์มองเย่ยุนด้วยความงุนงง หยุดงานที่มือไว้: “เฮ้! เจ้าไม่กลั่นงั้นหรือ จะยอมแพ้หรือไง? ฮี่ๆ แบบนี้ก็ได้ ดีเลย จะได้ไม่เสียพลังวิญญาณของฉัน ยอมแพ้?”
“ไม่,” เย่ยุนวางฝ่ามือบนตัวหม้อไฟอสูร “ดูให้ดี ว่าใครควรยอมแพ้”
พูดจบ ฝ่ามือขวาของเขาระเบิดไฟร้อนแรง ฝ่ามือซ้ายก็ค่อยๆ หยิบสมุนไพรทีละก้อนลงหม้อยักษ์ที่เดือดดาล
ไม่มีการหยุดชะงักใดๆ หลังจากสมุนไพรก้อนแรกถูกโยนลงไป เมื่อสมุนไพรชุดที่สามถูกโยนลงไป ก้อนแรกก็กลายเป็นผง ภายใต้การควบคุมของพลังจิตใจของเขา กระเด็นออกจากหม้อยักษ์ลงจานหยกขนาดใหญ่ข้างๆ
เหล่ห์จันทร์ช็อก พลังที่คู่ต่อสู้แสดงออกเกินจินตนาการของเขา เขาจะคิดได้อย่างไรว่าเย่ยุนจะมีเทคนิคการกลั่นที่เชี่ยวชาญถึงเพียงนี้?
อย่างไรก็ตาม เขากลับมานิ่งได้อย่างรวดเร็ว มองเย่ยุนด้วยความแค้น และส่งสัญญาณอะไรบางอย่างให้คนข้างหลังเขา
คนจากกองทัพนรกได้รับสัญญาณของเหล่ห์จันทร์ ก็เข้าใจความคิดของเขาในทันที: หาทางหยุดยั้งกระบวนการกลั่นของเย่ยุน!\รองหัวหน้ากลุ่มแอบหยิบเข็มเงินออกมาจากถุงเล็ก ๆ ข้างกายในใจคิดว่า: ฮี่ ๆ เจ้าหนู เดี๋ยวเจ้าจะโดนเข็มเงินพิษของฉันโดยไม่รู้ตัว ดูซิว่าการแข่งของเจ้าจะเป็นอย่างไร\ทุกคนที่อยู่ในงานไม่ได้สังเกตความเปลี่ยนแปลงของเขา เขาหน้าบึ้งตึง สายตาเต็มไปด้วยความพอใจ\ทันใดนั้น เสียงลมเบา ๆ ดังขึ้นเปรี๊ยะ เป้าหมายของเข็มเงินชัดเจน นั่นคือ เย่หยุน!\เย่หยุนตั้งใจในการกลั่นสมุนไพรตามธรรมชาติ จึงไม่สามารถสังเกตสายตาที่เต็มไปด้วยความพอใจและอันตรายที่กำลังเข้ามาอย่างช้า ๆ ของหยู่กวาง\ส่วนคนจากสำนักฮวาหยุนอยู่ไกลจากเย่หยุน แม้แต่ฮวาหยุนหยานระดับสามดาวก็ตรวจไม่พบ แต่รองหัวหน้ากลุ่มทำผิดพลาดอย่างร้ายแรง เพราะเขาไม่รู้ว่า ในร่างของเย่หยุน มีฟงลั่วที่เหมือนเทพพิทักษ์คอยอยู่ ข้อผิดพลาดนี้จะทำให้ชีวิตน่าเกลียดของเขาหายไปตลอดกาลในทวีป\ในขณะที่เข็มเงินกำลังจะสัมผัสศีรษะของเย่หยุน มันกลับหายตัวอย่างลึกลับ ต่อมาด้วยเสียงกรีดร้องน่าสยดสยอง!\เมื่อทุกสายตามุ่งไปที่เหตุการณ์ พบว่า รองหัวหน้ากลุ่มมีของเหลวสีเขียวเหม็นไหลออกจากรูหูรูจมูก และเนื้อของเขากำลังเน่าอย่างรวดเร็วเพราะของเหลวที่ไหลออกมา ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที เขากลายเป็นเศษกระดูกสีเขียว\ลันเอ่อร์และลั่วลานต่างหรี่ตา ไม่กล้าที่จะมองสิ่งน่าขยะแขยงนั้น\"เจ้าเฮียวเก่า!" หยู่กวางไม่สนใจการแข่งขันอีกต่อไป เขารู้ถึงสาเหตุการตายของเฮียวเก่า แล้วรีบใช้ท่าดวลโจมตียิงเข้าใส่เย่หยุน\เย่หยุนงง มือถือเพลิงที่คงเหลือในมือ ปาไปยังหยู่กวางที่พุ่งเข้ามา เพลิงสูงเสียดฟ้าปักตรงไปยังหยู่กวาง\หยู่กวางบิดตัวหลบกลางอากาศอย่างหวุดหวิด แล้วยังพุ่งเข้าหาเย่หยุนต่อไป\ไม่แข่งแล้วรึไง?\เย่หยุนไม่รีบร้อน เก็บหม้อเพลิงปีศาจเข้ากับแหวน แล้วกระโดดถอยหลัง เปิดระยะห่างกับหยู่กวาง\คู่ต่อสู้เป็นนักปรุงยา กำลังฝึกฝนไม่สูง เย่หยุนรับมือได้สบาย แต่หยู่กวางเข้าใจต่างออกไป เขาคิดว่า เพราะทักษะการปรุงยาของเย่หยุนดีกว่าเขา ดังนั้นกำลังฝึกฝนของเย่หยุนต้องต่ำกว่าเขา จึงโจมตีโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง\"นักปรุงยาที่โจมตีฉัน เจ้าคือคนแรก" พลังลมในร่างเย่หยุนพุ่งออกมาโดยไม่ตั้งท่าป้องกัน เกิดเป็นตาข่ายขนาดใหญ่คลุมไปยังหยู่กวางแสงจันทร์เสียใจในทันทีที่เย่หยุนเริ่มลงมือ เพราะเขารับรู้จากพลังของเย่หยุนว่า ตัวเองไม่สามารถสู้กับเย่หยุนได้เลย แต่ท่าทีการโจมตีนั้นเกิดขึ้นแล้ว เขาจึงต้องกัดฟันและรวมพลังลมและพลังจิตทั้งร่างเด็กเข้าไปสู่ตาข่ายใหญ่ พยายามสร้างช่องโหว่
แต่ผลกลับตรงกันข้าม ตาข่ายไม่ได้ชะลอการโจมตีของแสงจันทร์แม้แต่น้อย กลับล้อมร่างที่พุ่งไปข้างหน้าของแสงจันทร์ไว้
“พวกคุณต้องการทำอะไร?!” ฮวาหยุนหยานตะโกนอย่างหวาน แต่เต็มไปด้วยความโกรธ มองไปยังสมาชิกของกองทัพนรก
เมื่อเห็นหัวหน้าหนุ่มถูกมัดในพริบตา สมาชิกกองทัพนรกก็ไม่กล้าเคลื่อนไหว พวกเขากลัวว่าหัวหน้าหนุ่มจะสูญเสียชีวิตในมือของเย่หยุน ถ้าเรื่องนั้นเกิดขึ้น ถึงพวกเขาจะกลับไปได้ก็อาจถูกหัวหน้าคณะลงโทษขั้นรุนแรง
“สู้ไม่ได้ก็ต้องใช้เล่ห์กลงั้นเหรอ?” เย่หยุนยังคงยิ้มอย่างเย็นชาต่อหน้าสมาชิกกองทัพนรก
คำพูดนี้มีเพียงแสงจันทร์เข้าใจ เขาไม่ได้ตอบกลับ แต่นี่กลับทำให้สมาชิกกองทัพนรกถามกลับโดยไม่เกรงใจว่า “เล่ห์กลอะไร? พวกเราไม่มี! อย่ากล่าวหาเรากองทัพนรก!”
เย่หยุนจ้องตาแสงจันทร์ และรัดตาข่ายพลังลมที่ผูกตัวแสงจันทร์ให้แน่นขึ้น ก่อนจะพูดว่า “บอกพวกเขาเอง”
แสงจันทร์สบตาเย่หยุนด้วยความโกรธ แต่ไม่ได้ตอบ
“การแข่งขันนี้จะจบลงแบบนี้เลยเหรอ?”
เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น หน้าตาของสมาชิกกองทัพนรกก็เปลี่ยนเป็นเคารพทันที
เมื่อเงาสูงใหญ่ปรากฏต่อหน้าสมาชิกกองทัพนรก พวกเขาลงศีรษะพร้อมกันและกล่าวว่า “หัวหน้าคณะ!”
เย่หยุนสังเกตชายวัยกลางคนราวสี่สิบคนตรงหน้า นี่คือหัวหน้ากองทัพนรกหรือ? ดูเหมือนเขาจะทรงพลังมาก
มือในเสื้อของฮวาหยุนหยานกำแน่นขึ้น เธอรู้สาเหตุที่กองทัพนรกเติบโตได้อย่างรวดเร็ว ล้วนเป็นเพราะพลังอันน่าสะพรึงกลัวของหัวหน้าคณะ สี่ดาวผู้เชี่ยวชาญการฝึกฝนลม!
