[บังเอิญ รักคุณ]

ในบ้านเช่าที่ไม่หรูหรามาก มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นว่า: “อ๊า!!..หนู..!” ฟังออกเลยว่า นี่คือเสียงของผู้ชาย เฟอร์นิเจอร์ในห้องสั่นตามการกระโดดของผู้ชายในตอนนั้น อยู่ๆ เงาๆ ของคนหนึ่งปรากฏที่หน้าประตูบ้าน คนนี้ดูอ้วนเล็กน้อย ตอนนั้นหน้าเขามืดมิด และตะโกนดังว่า: “กลางคืนไม่หลับทำไม!!!” ผู้ชายได้ยินคำพูดนี้ ชัดเจนว่านี่คือผู้หญิงที่รุนแรงฝั่งตรงข้าม ตอนนั้นผู้ชายไม่กระโดดอีกแล้วและนอนลงอย่างรวดเร็ว ผู้หญิงที่รุนแรงก็พึมพำด่าด้วยความหงุดหงิดแล้วเดินจากไป ผู้ชายนั้นเช็ดเหงื่อและถอนหายใจ ผู้ชายคนนี้ก็คือพระเอก: เฉินเฉิน เฉินเฉินปีนี้ 23 ปี เป็นพนักงานร้านธรรมดา ยังไม่ได้แต่งงาน เขาชอบผู้หญิงที่ไม่ชอบเขา ผู้หญิงที่ชอบเขาเขาก็ไม่สนใจ ส่วนใหญ่ผู้หญิงที่ชอบเขาจะเป็นผู้หญิงดึกดำบรรพ์ บางครั้งก็มีผู้หญิงสวยมาสนใจเขา แต่ก็เพียงชั่วครู่ จากฉากก่อนหน้านี้สามารถเห็นได้ว่าเขากลัวมาก บทที่ 1: สวย ผมช่วยคุณ [ริงๆ ริงๆ ริงๆ ริงๆ………] เสียงนาฬิกาปลุกดังชัดเจน แต่ในสายตาเฉินเฉิน เสียงนี้ช่างน่ารำคาญที่สุด! [โห ด่าได้เลย! รำคาญชะมัด!] เฉินเฉินตาปรือๆ ลืมตามองอย่างงัวเงีย เอื้อมมือไปยังนาฬิกาปลุก ปั๊บ!! เสียงดัง นาฬิกายังคงส่งเสียงดังอยู่ เฉินเฉินลุกขึ้นนั่งทันที [เจ็บ.. โอ๊ย,] เฉินเฉินพูดออกมาพร้อมลูบมือที่ชนกับนาฬิกา ตอนนั้นสายโทรศัพท์ดัง เฉินเฉินมองดู เห็นเป็นป้าจิตใจดี เฉินเฉินรับสาย [ป้า มีอะไรเหรอครับ?] ตอนนั้นป้าถามด้วยความโกรธ [เจ้าเด็กนี่ วันนี้ไม่ใช่วันไปดูตัวหรือไง!!] เฉินเฉินอึ้งไป: อ้า วันนี้มีนัดดูตัว ฉันลืมไป ป้าก็บอกว่า [มาเร็ว! โตขนาดนี้แล้ว มาสายนะ สาวรอกันมานานแล้วนะ!] แล้วสายก็ถูกวางเฉยๆ เฉินเฉินรีบใส่เสื้อผ้า กางเกง กินข้าวเช้าอย่างรวดเร็วแล้วออกจากบ้าน มาถึงถนน การเดินไปสถานที่นัดดูตัวไม่ไหว แต่ถ้านั่งรถก็ต้องเสียเงินไม่กี่บาท เฉินเฉินเหวี่ยงตังใส่ตู้รับค่าโดยสาร และถอนหายใจ จากนั้นก็นั่ง พอไม่นานก็ถึงสถานที่นัดดูตัวที่เป็นสถานที่วิวสวย ต้นไม้รอบล้อม พื้นปูด้วยหินสีสันหลายสี มีคู่รักหลายคู่มาเดท เฉินเฉินเดินคนเดียวที่นี่ ทำให้คนหลายคนมอง: (คนนั้นหล่อมาก ทำไมเดินคนเดียวล่ะ! เฮ้ย ดูแล้วไม่น่ามีเงิน! สามีจ๋า ขอให้คุณหล่อแบบนี้ก็พอ!)เฉินเฉินได้ยินสิ่งเหล่านี้แล้วรู้สึกอึ้ง เฉินเฉินมองไปข้างหน้า เห็นป้าคนนั้นแล้ว [ป้า] เฉินเฉินโบกมือ ป้าฟังเสียงเฉินเฉินแล้วหันไปทางเสียง เมื่อป้าเห็นเฉินเฉินก็ยิ้มออกมา ตอนนั้นป้าดูใจดีมาก ป้าเห็นว่าเฉินเฉินมาแล้ว รีบเดินมาหาเฉินเฉินข้างๆ [เล็กเฉิน, สุดท้ายก็มาแล้ว ฝ่ายตรงนั้นคือคู่เดทที่คุณจะได้เจอนะ ฝ่ายตรงนั้นครอบครัวก็ดีกว่าที่คิดนะ!] เฉินเฉินฟังคำพูดของป้าแล้วรู้สึกซาบซึ้ง จับมือป้าแน่นแล้วพูดว่า [ขอบคุณป้า ฉันจะพยายามนะ] ป้ายิ้มแล้วพาเฉินเฉินไปที่ข้างๆ สาวคนนั้น [คุณหญิง, คู่เดทของคุณก็คือเขานี่ละ คุยกันช้าๆนะ!] ป้ายิ้มแล้วเดินจากไป เฉินเฉินนั่งลงบนโซฟา มองไปที่สาวคนนั้น ประมาณ 21 ปี สูงค่อนข้างสูง ผิวขาวสวย มีประกายตาเจิดจ้า สวมเสื้อคลุมสีน้ำเงิน เฉินเฉินมองไปด้วยท่าทางงง สาวคนนั้นเห็นท่าทางของเฉินเฉิน เธอก็หึหึด้วยความภูมิใจเฉินเฉินได้ยินแล้วถึงได้ตั้งตัวทัน แล้วยิ้มพูดกับสาวคนนั้นว่า [คุณหญิง คุณชื่ออะไรเหรอ] สาวคนนั้นกำลังจิบกาแฟ หลับตา ไม่ได้มองเขาสักนิด [เฉินอ้าว] เฉินเฉินเห็นการแสดงออกของสาวคนนั้นแล้วรู้สึกรำคาญ ไม่ได้พูดอะไรต่อ ตอนนี้เฉินอ้าวพูดขึ้นมา [ตอนนี้ค่าเช่าหอแพงไหม? นั่งรถถูกไหม??] เฉินเฉินได้ยินคำถามเหล่านี้แล้วยิ้มตอบ [ค่าเช่าขึ้นอยู่กับว่าหอแบบไหน ฉันเช่าของฉันถูกมาก การนั่งรถ คุณหญิงไม่เคยนั่งเหรอ? ตอนนี้นั่งรถรู้สึกค่อนข้างแพง เดินไปยังดีกว่า ออกกำลังกายและประหยัดเงิน!] เฉินอ้าวฟังคำพูดของเฉินเฉิน สีหน้าก็เปลี่ยนทันที ดื่มกาแฟจนหมดแล้วยืนขึ้นหยิบกระเป๋าจะเดิน เฉินเฉินเห็นแล้ว รีบลุกขึ้น [คุณหญิงเฉิน ผมพูดผิดอะไรหรือเปล่าครับ?] เฉินอ้าวไม่ได้มองเขาและเดินไปทันที [น่าแปลกจริงๆ ต้องไปถามป้าว่าผมเป็นอะไร?] เฉินเฉินรีบไปหาป้า พบว่าป้าอยู่ข้างนอก [ป้า!!] เฉินเฉินพูด ป้าแสดงสีหน้าโกรธ [เจ้าหนูตกลงไม่อยากแต่งงานแล้วใช่ไหม? สาวดีๆก็ไม่อยากมองเหรอ?] เฉินเฉินหน้าหม่นพูด [ผมก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร] ป้าถาม [เธอถามเรื่องฐานะครอบครัวของคุณหรือเปล่า?] เฉินเฉินตอบ [ไม่, เธอแค่ถามว่าค่าเช่าแพงไหมกับนั่งรถแพงไหม ผมตอบเธอแล้วยังไม่ทันพูดอะไรก็ไปแล้ว]คุณป้าครุ่นคิดและถอนหายใจ [คนอื่น ๆ ก็ทราบสภาพครอบครัวของคุณแล้วนะ เด็กโง่ ถามเรื่องค่าเช่าเพื่ออยากรู้ว่าคุณมีบ้านไหม ถามเรื่องการเดินทางด้วยรถเพื่ออยากรู้ว่าคุณมีรถหรือเปล่า] เฉินเฉินถึงบางอ้อ มองมาที่คุณป้าแล้วพูด [คุณป้า ครั้งนี้ขอบคุณมาก แม้จะไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร ผมเชื่อว่าผมจะเจอคนที่ใช่เอง!] คุณป้ายิ้มแล้วพูด [ดี] เฉินเฉินพูด [คุณป้า ผมไปส่งคุณป้ากลับดีไหม!] คุณป้ายิ้มเล็กน้อย แล้วเฉินเฉินกับคุณป้าก็เดินไปสถานีรถไฟ พอไปถึงสถานี เฉินเฉินซื้อตั๋วและเตรียมขึ้นรถ ตอนนั้นเองมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ใกล้ ๆ ตัวเขา มีผู้ชายหลายคนตามมา ผู้ชายหลายคนแต่งตัวไม่เรียบร้อย ใบหน้าแสดงท่าทีชั่วร้าย เฉินเฉินตกใจเล็กน้อย ตอนนั้นคุณป้าพูด [ไปช่วยเด็กผู้หญิงคนนั้นสิ!] เฉินเฉินในใจลังเล กลัวอยู่แล้ว เพราะเขาใจอ่อน คุณป้าพูดต่อ [คุณจะให้ผู้หญิงคนอื่นมาหลงรักคุณได้ยังไงล่ะ เล็กเฉิน ลุกขึ้นมาแสดงความเป็นผู้ชายหน่อยสิ] เฉินเฉินฟังคำพูดนี้ เลือดสาดซ่านในใจทันที และรีบวิ่งตามไป คุณป้ายังพูดต่อ [ระวังด้วยนะ] เฉินเฉินพยักหน้าแล้ววิ่งตามต่อ จนมาถึงซอยเล็ก เด็กผู้หญิงไม่สามารถถอยหลังได้แล้ว ผู้ชายหลายคนยิ้มหน้าชั่วร้าย [วันนี้เราจะเอาเงินก็เอาเอานะ] เฉินเฉินเร่งวิ่งตามมา [หยุดเดี๋ยวนี้!] ผู้ชายหลายคนหันมามองเห็นเฉินเฉิน เฉินเฉินตกใจ พูดกับเด็กผู้หญิงว่า [อย่ากลัวนะ ผมช่วยคุณเอง] ผู้ชายหลายคนหัวเราะ [มีแค่คุณคนเดียวเหรอ?] ตอนนั้นเฉินเฉินกำหมัด [อืม!]