เปลือยทั้งตัว【เฉินอี้ซุ่น】

เวลาที่เลิกกันคุณรู้สึกผิด แต่เมื่อหันหน้าไปเพื่อไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องในอนาคต เมื่อฉันทำงาน นอน อธิษฐาน และบันเทิงอย่างตั้งใจเพื่อใช้ชีวิตทุกวันให้ดีที่สุด ใครจะคิดว่าคุณจะยอมพบกันอีกเมื่อได้คลายความตึงเครียด ใครจะคิดเมื่อตอนแรกอยากหลุดพ้นจากการถูกล้อมรอบและควบคุม และต่อมาผู้ใดต้องถูกสั่งการไปจนปลายโลก จนขนาดหายใจลำบากถึงรู้ว่ากลายเป็นหุ่นเชิด เชือกนี้แท้จริง เมื่อพูดถึงมัน ใครคือผู้ถือมันอยู่ ไม่รวมก็ไม่เลิก แค่รอคุณให้ฝ่ายตรงข้ามอีกคนจับได้ ตอนนั้นผมไม่คิดว่าจะต้องใช้ชีวิตที่เหลือกับผม แต่ผมลากร่างกายไป พบว่าความสุขที่ตามหาตลอดทาง ยังคงสัมพันธ์กับไหล่คุณ หรือแท้จริงแล้วรอให้ผมละทิ้ง จากนั้นว่าวที่ขาดเชือกจะบินตรงสู่สวรรค์ หลายปีมานี้เห็นคุณกอดเขาแน่น ๆ แล้วยังจะห่วงเรื่องการพันกันอีก ทำให้ผมหาคู่ครองแล้วพบรอยเท้าคุณก็สามารถพัฒนาได้ ทั้งหมดเพราะเงาของคุณบังคับให้ผมก้าวไปข้างหน้า เหมือนเส้นใยหนึ่งดึงทางข้างทางที่เก็บของรอบ ๆ ติดคอระคายเหมือนมีแต่ไม่มี สำหรับคุณสบายใจ ผมยิ้มแล้วอยากอ้วกแต่ยังไม่ได้อ้วก แค่หวังให้คุณกับคู่ครองสบายดีก็ แข็งแรงจากโรค ไม่รวมก็ไม่เลิก แค่รอคุณให้ฝ่ายตรงข้ามอีกคนจับได้ คิดว่าผมไม่คิดว่าจะใช้ชีวิตที่เหลือกับผม แต่ผมลากร่างกายไป พบว่าความสุขที่ตามหาตลอดทาง ยังคงสัมพันธ์กับไหล่คุณ หรือแท้จริงแล้วรอให้ผมละทิ้ง จากนั้นว่าวที่ขาดเชือกจะบินตรงสู่สวรรค์ ตลอดเวลาที่ไม่รู้ตัว การถูกมัดไว้ยังไม่สามารถยึดคำสัญญาให้แน่น หัวเต็มไปด้วยเส้นผมดำ คิดว่าเมื่อผมขาวก็ยังไม่อยากหลุดจากกัน โดยถูกคุณดึงความคิด สุดท้ายใครอยากพันกันไปจนสวรรค์ จากนั้นฉีกร่างกาย ต้องการจะตัดแต่ตัดไม่ได้เพราะไม่ยอมปล่อย ทำไมความรักถึงน่ารักเพราะการผูกมัด อย่างไรก็ตาม เราเคยจับมือกันโดยไม่มีเชือก