[ภาพลวงตา]บทที่ 24 (ยืนหยัด)

เมฆดําบนท้องฟ้าโอบล้อมฟ้าผ่า และหลังจากเสียงทุบเบา ๆ แสงเงินก็ปกคลุมผืนดิน...แมลงหลากหลายรูปร่างพุ่งเข้ามาหาหอคอยเสรีภาพจากทุกทิศทางในป่า ก้าวข้ามซากศพสูงของหอคอยสี่ชั้น รวมตัวกันอยู่ใต้หอคอย และเมื่อจํานวนเพิ่มขึ้น ความสูงก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ...เสียงหึ่ง ๆ บนท้องฟ้าดังขึ้นเรื่อย ๆ พุ่งไปยังหน้าต่างหอคอย...ขณะเดียวกัน ใต้ดิน สัตว์ประหลาดงูขนาดใหญ่คล้ายเครื่องเจาะดิน กําลังกวนดินและซากแมลงหนวดสามอันของหางมันเดินวนไปมา พรากชีวิตนับไม่ถ้วนไปด้วย...ภายในหอคอย ทั้งสามรวมตัวกันที่จุดส่งของ และแมลงที่ไหลเข้ามาจากขอบหน้าต่างทําให้พวกเขารู้สึกท่วมท้น...ในเวลาที่ใช้เติมกระสุน หยู่ก็ถูกแมลงพ่นออกมาทางหน้าต่างครอบงํา "อ้า!" ระบบสัมผัสส่งข้อมูลสภาพร่างกายไปยังสมองได้อย่างแม่นยํา "บ้าจริง ทําไมต้องทําให้เกมนี้จริงจังขนาดนี้?" หยานได้ยินเสียงหอนของหยู หันปืนแล้วทุบสัตว์เลื้อยคลานบนร่างหยูทีละตัว ในขณะนั้นเสื้อผ้าของหยูถูกฉีกขาด เนื้อและเลือดกระจัดกระจายไปทั่ว..."หยาน ระวังข้างหลังนะ..."หยูร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ก็สายไปแล้ว ขณะที่หยานกําลังจะหันกลับ หนวดขนาดใหญ่ก็แทงทะลุท้องของเขา ริมฝีปากขยับเล็กน้อย เลือดค่อย ๆ ไหลออกมาจากมุมปาก..."หยาน..." อิงหยิบระเบิดมือแรงสูงหลายลูกจากเอวขว้างผ่านหน้าต่างหลายบาน ใช้ลิ้นไฟจากปากกระบอกกันการโจมตีของแมลงบิน แมลงตัวหนึ่งในช่วงสุดท้ายบิดท้องและถ่มน้ําลายอย่างแรงผ่านหน้าต่าง จากนั้นถูกกระสุนฉีกเป็นชิ้นๆ อิงไม่คิดว่าน้ําลายจะผิดปกติ เมื่อแขนของเขาสัมผัสของเหลว มันก็ผุกร่อนและหลุดออกทันที...นอกหน้าต่าง กองเนื้อแมลงขนาดใหญ่ถูกระเบิดมือปลุกขึ้นอีกครั้ง และซากของแมลงกองอยู่หกชั้น...ความสงบที่เกิดจากระเบิดทําให้ทุกคนมีเวลามากขึ้นในการขยับขวดสีแดงอย่างสิ้นหวังทันใดนั้น ยูคิดอะไรบางอย่าง หยิบสมุดโน้ตออกมาอ่านออกเสียง...แมลงงูยักษ์ยื่นหนวดออกมาทางหน้าต่างอีกครั้ง คราวนี้นําหมอกพิษมา ฆ่าแมลงที่โจมตีพร้อมกับแมลงรอบข้าง แม้การดื่มเสบียงจํานวนมากจะช่วยชีวิตพวกเขาไว้ แต่บาดแผลก็ไม่หาย รวมกับหมอกพิษ สุขภาพของทั้งสามคนก็ลดลงอย่างรวดเร็ว...หยู่โยนผ้าพันแผลที่เรียกมาให้แชโดว์ ขณะที่เขารีบพันแผลหยานด้วยอาวุธซ้าย-ขวาที่เหลือ ถอดระเบิดมือจากหยาน ดึงวงแหวนนิรภัย และโยนออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง หลังจากหมอกพิษจางลง แมลงที่โจมตีก็แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยอีกครั้ง ควบคุมสุขภาพของหยาน หยูช่วยผูกผ้าพันแผลบางผืน โชคดีที่เสบียงที่เก็บไว้จากด่านเหล่านี้เพียงพอ แม้ว่าส่วนใหญ่จะใช้หมดไปก่อนหน้านี้แล้วหยู่ยืนขึ้นอย่างยืนหยัด กำปืนแน่นแล้วยิงออกไปนอกหน้าต่าง แต่ยิงได้ไม่กี่ครั้ง ก่อนที่หนวดขนาดยักษ์จะพุ่งทะลุหน้าอกเขา ทำให้เขาล้มลงช้า ๆ อีกหนวดหนึ่งกำลังปล่อยควันพิษที่หน้าต่างอีกบานหนึ่ง ยิงพยายามคลานไปหาหยู่ ประคองร่างกาย ขณะที่หยู่ดื่มขวดสีน้ำเงินสองสามขวดสุดท้าย แลกกับผ้าพันแผล ทำให้ทั้งสามคนสามารถรอดในควันพิษได้ เนื่องจากผ้าพันแผลช่วยหยุดเลือดและฟื้นฟูร่างกาย ยางและหยู่ฟื้นตัวเร็วมาก ส่วนร่างของยิงมีแรงลดลง… ทั้งสามคนนั่งใกล้กัน หายใจอย่างแรง หลังควันพิษผ่านไป จะเป็นการโจมตีอย่างบ้าคลั่งของมดสาป ในตอนนี้ ซากแมลงสะสมสูงถึงเจ็ดชั้น มีเศษซากหลายส่วนไหลเข้ามาทางหน้าต่าง… “ไม่คิดเลยว่า การเล่นด่านเสริมยังต้องเล่นถึงตายขนาดนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า” ยิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ยางไอพ่นเลือดจากลำคอออกมา “ถ้ามีครั้งหน้า ไม่ว่าจะได้ของเทพจากด่านเสริม ฉันก็ไม่เล่นเด็ดขาด!”