จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ ไม่รู้จะพูดอะไร (ฤดูร้อนปีนี้ ฉันกับคุณ)

โปสเตอร์ต้นฉบับ: ความฝันยามค่ำคืนของหลี่ จำนวนการดู: 165 ตอบกลับ: 6 โพสต์ใน: 2012-07-29 20:15:29
ในฤดูร้อนที่เราผ่านมานี้ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นดินไหม้ร้อนจัด ลมบางเบาที่พัดผ่านอย่างช้า ๆ ยังคงอบอวลด้วยความร้อน แสงแดดในบ่ายนั้นใสแจ๋วอย่างผิดปกติ มันแทรกซึมไปยังทุกมุมด้วยพลังมหาศาล ไม่เหลือที่ว่างให้หลบหนี\ ช่วงเดือนร้อนสุดกู่ บางครั้งก็เกิดความคิดฟุ้งซ่านโดยไม่ทราบสาเหตุ ใช้ชีวิตด้วยหัวใจที่หวาดกลัว วุ่นวาย วุ่นวาย วุ่นวาย\ วันเกิดอายุสิบเจ็ดปีผ่านไปท่ามกลางคำอวยพรจากเพื่อน ๆ หลายคน ยังไม่มีเค้ก ไม่มีความครึกครื้น ชินแล้ว รู้สึกว่านั่นเป็นเรื่องธรรมดา ดังนั้นก็สบายใจ\ เด็กหนุ่มผิวขาวผมดำกลับมาให้ผู้คนเห็น พร้อมกับเรื่องราวความโกรธ ความสุข ความเศร้าและความยินดีที่สะสมมาหลายปี หน้าเคยไร้เดียงสากลายเป็นหน้ามีมุมคม หลังหนวดที่ลืมโกนไปหนึ่งสัปดาห์จะเจริญเติบโตอย่างมั่วซั่ว ผู้คนมักประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงของเขา\ ลักยิ้มน้อย ๆ ตาเล็ก ๆ รูปหน้าธรรมดา ๆ แฝงไปด้วยความสนุกสนานมากมาย ตาของเขาสีดำปลุกความทรงจำสีขาว ยุคเยาว์วัยเต็มไปด้วยรอยจารึกมากมาย เคยให้คำสัญญามากเกินไป แต่ความจริงมักเกี่ยวพันกับความเจ็บปวด\ ในใจของทุกคนมีความลับ เราต่างเลือกฝังความทรงจำที่เจ็บปวดที่สุดลงไปโดยไม่ลังเล แต่เราไม่เคยคิดเลยว่า ถ้าวันหนึ่ง ความลับนั้นถูกผู้อื่นเปิดเผย ถูกตากแดดลงตรงหน้า เราจะเป็นอย่างไร?\ สิบเจ็ดปี สิบเจ็ดฤดูใบไม้ผลิ แต่ก็ไม่เคยมีฤดูร้อนใดพาเราก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ชุดฟันของเวลาเหมือนหลุดจากโซ่ เสียงแคร็กแคร็กเป็นการเตือนจากความจริงถึงอดีต ฉันนึกถึงคนอดีต เรื่องราวอดีต คำพูดอดีตอยู่ข้างหู กอดหนึ่งครั้ง สองใบหน้าที่คุ้นเคย จำคำประกาศอบอุ่นใจในคืนวันคริสต์มาสอีฟได้\ จริง ๆ แล้ว ฉันคิดถึงคุณมาก คิดถึงคุณที่เป็นของฉันเพียงคนเดียว\ เด็กมองโลกในแง่ดีมักปล่อยน้ำตาเหงาในคืนที่มืดสนิท อดีตและปัจจุบันมักทำให้ใจหวนคิด ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหน ความเจ็บปวดก็จะหายไปเมื่อเวลารักษา แค่ไม่คิดเลยว่า หลังครึ่งปี ความทุกข์ยังไม่ถูกชะล้างออกหมด ฉันเสียใจ คุณรู้ไหม? เหมือนเด็กคนหนึ่งที่เหงามา 17 ปี หลังจากได้รับความสุขครึ่งปี ก็กลับมาเหงาอีกครั้ง ไม่มีใครจะสนใจเขา ไม่มีใครจะดูแลว่าเขาจะมีความสุขหรือไม่\ แค่อยากจะมีคุณที่สมบูรณ์เพื่อต้อนรับทุกสิ่งที่ฉันสามารถให้ ไม่มีการรบกวน ไม่มีความทุกข์ใจ\ หลังจากสะดุดล้มไปบ้าง เราถึงเข้าใจว่าไม่ได้มีใครที่ขาดใครไม่ได้ แค่ขาดคุณ ชีวิตก็ไร้รสชาติ ไม่ใช่ว่าไม่สามารถร้องไห้ได้ แค่ชินกับการร้องไห้ในคืนที่ไม่มีใครเห็น เจ็บจนทั้งคืนหลับไม่ได้ เจ็บปวด เจ็บปวด เจ็บปวด
ตอบ 🤍 0 📤 แบ่งปัน เก็บรวบรวม
ม้าอะไร?
แบ่งเป็นย่อหน้า…ตัวอักษรมากเกินไป อ่านแล้วมึน
ชั้นสองคุณสามารถแก้ไขเองได้
นี่คือกระทู้ของฉัน เธอสามารถแก้ไขได้เหรอ? ฉันเป็นแอดมินนะ อ๊าาา
เด็กหนุ่มอายุสิบเจ็ดปีเศร้านักทำไม?
แค่ผ่านมา,,,
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —

ทิ้งคำตอบไว้