PS: พรุ่งนี้กลับโรงเรียน วันมะรืนเปิดเรียน สองวันนี้ไม่สามารถเขียนบทความได้เลย จะรวมบทนี้สองวันส่งพร้อมกัน หวังว่าทุกคนจะเข้าใจ!
“งานแลกเปลี่ยนเหรอ? ดูจากผู้ชายตัวใหญ่คนนี้ก็ไม่น่าเป็นคนอำมหิตเจ้าเล่ห์! คงจะไม่โกหก เอาเถอะ รอไปแบบนี้ก็คงไม่ใช่วิธีที่ดี! ไปดูกันเถอะ!” หลินเห่ารีบตัดสินใจ ไม่ว่าเขาจะถูกผู้ชายหลอกหรือไม่ก็ต้องไปดู เทใจแน่วแน่ หลินเห่าถามผู้ชายตัวใหญ่ว่า “งานแลกเปลี่ยนนี้มีข้อจำกัดไหม?”
ผู้ชายตัวใหญ่ส่ายหัวตอบว่า “ไม่มีนะ ขอแค่คุณมีของที่จะแลกก็พอ!” คิดอยู่สักพัก ผู้ชายตัวใหญ่ก็ว่าเพิ่ม “แต่คุณต้องระวังทางกลับบ้านนะ อาจมีคนฉวยโอกาสฆ่าแล้วชิงสมบัติ!”
“เรื่องนี้ก็เป็นปัญหา! ตอนนี้วิชาตัวเองยังต่ำ อยู่ในนิ้วน้อยๆ เกือบทุกสมบัติในแหวนเก็บของก็ใช้ไม่ได้ ต้องคิดให้รอบคอบหน่อย” หลินเห่าคิดได้ก็พูดกับผู้ชายตัวใหญ่ว่า “ขอบคุณที่แนะนำ” “ไม่เป็นไร คุณลดเงินวิญญาณจากผมไปบ้าง ผมบอกคุณก็คือสิ่งที่ควรทำ!” ผู้ชายตัวใหญ่ยิ้มให้หลินเห่า
“ดูเหมือนฉันต้องไปหอสมบัติแล้ว!” หลินเห่าตัดสินใจ เก็บของที่เหลือให้เรียบร้อย พูดกับผู้ชายตัวใหญ่เพียงคำเดียว แล้วก็ออกไป……
หอสมบัติ เป็นหนึ่งในกลุ่มอิทธิพลลึกลับที่สุดในแผ่นดินเซียนจี้ เน้นเรื่องการค้า ไม่มีใครเคยรู้ว่านายหอมีวิชายุทธขั้นไหน ชายหรือหญิง เพียงรู้ไว้ว่าใครก็ตามที่ข้องเกี่ยวกับหอสมบัติ ไม่ว่าฝ่ายหลังจะมีอำนาจมากแค่ไหน ก็จะล่มสลาย……
“อุ๊ย ลูกค้าหายากนะ! วันนี้ลมอะไรพามา?” ร้านเจ้าของหอสมบัติ หลี่ พูดกับหลินเห่าที่เดินเข้ามา เนื่องจากทั้งสองค่อนข้างคุ้นเคย (หลินเห่าซื้อเมล็ดยาเซียนส่วนใหญ่รวมถึงวิชาฐานรากส่วนใหญ่ที่หอสมบัติ!!!) หลี่จึงรู้จักหลินเห่อไม่เล็ก
“ทำไมล่ะ หลี่? ไม่มีอะไรจะมาหาคุณไม่ได้เหรอ? แต่วันนี้ฉันมาก็จริง มีธุระจริงๆ วันนี้ฉันมาอยากซื้ออุปกรณ์เวทย์สักสองสามชิ้น คุณมีอุปกรณ์ที่ปิดบังหรือซ่อนวิชายุทธไหม?” หลินเห่าอมยิ้ม อันเนื่องจากเข้ากับความทรงจำของนักบวชหุบเขา บุคลิกของหลินเห่าก็ได้รับผลกระทบบ้าง
“ไม่มาซื้อเมล็ดยาเซียนแปลกจริง! ส่วนอุปกรณ์เวทย์ที่ว่ามีค่ะ แต่มันปิดบังแค่ผู้ที่ยังไม่ถึงขั้นจินตันขึ้นไป!” หลี่คิดอยู่สักครู่แล้วตอบ
“โอเค! กี่เงินวิญญาณ?” หลินเห่ายอมรับอย่างรวดเร็ว “สามหมื่นเจ็ดพันเงินวิญญาณชั้นต่ำ” หลี่ดูตกใจเล็กน้อย “เอา! จำไว้ว่าคืนถุงเก็บของให้ฉันด้วย!”หลินห่าวโยนถุงเก็บของออกไป “จำนวนถูกต้อง! นี่ครับ” หัวหน้าหลี่รับถุงเก็บของมา ใช้วิญญาณสัมผัสสแกนดู แล้วจึงย้ายหินวิญญาณไปใส่ถุงเก็บของอีกใบ จากนั้นยื่นถุงเก็บของว่างและเครื่องรางให้หลินห่าว หลินห่าวรับเครื่องรางและถุงเก็บของ มองดูเครื่องรางที่เหมือนหน้ากาก แล้วพยักหน้า “ฉันมีธุระก่อน ขอตัวครั้งหน้าแล้วจะมาหาใหม่นะ!” หลินห่าวยังพูดไม่ทันจบก็หันตัวเดินออกไป…… \ วันรุ่งขึ้น เวลาเช้า (08:00~09:59) หลินห่าวสวมหน้ากาก ใส่ชุดคลุมสีดำ (แบบมีหมวก) ไปยังสถานที่จัดงานซื้อขายนอกเมือง เมื่อเห็นพื้นที่โล่งถูกวางเวทย์ให้ยกขึ้นเป็นเวที รอบๆ มีการจัดที่นั่งหลากหลาย แถวละประมาณร้อยคน หลินห่าวหาที่นั่งในตำแหน่งไม่เด่น ทำให้คนอื่นสังเกตไม่เห็น สแกนผู้คนรอบตัว พบว่าผู้คนส่วนใหญ่แต่งกายเหมือนเขา นั่งเงียบสงบ ผ่านไปสักพัก คนก็ครบตามจำนวน ผู้เฒ่าคนหนึ่งก้าวขึ้นเวที ผู้เฒ่าคนนี้หลินห่าวรู้จัก เป็นนักตรวจสอบชื่อดังของเมืองชิงเฟิง ชื่อ เสี่ยวปี่ (ตัว B ออกมาแล้ว!! ทุกคนปรบมือ!) คนทั่วไปเรียก เสี่ยวลาว \ “เคอะ… เคอะ… พี่น้องนักเวทย์ทุกท่าน ข้าขอกราบสวัสดี การตรวจสอบในงานซื้อขายครั้งนี้ข้าจะเป็นผู้ตรวจสอบ! กรุณานั่งตามหมายเลขบนที่นั่ง… เคอะ… เคอะ…” หลินห่าวฟังคำพูดของเสี่ยวลาว ใช้วิญญาณสัมผัสตรวจสอบที่นั่ง จริงตามที่เห็นหมายเลขยี่สิบเอ็ด! ขณะที่หลินห่าวส่งวิญญาณสัมผัสตรวจสอบ งานซื้อขายก็เริ่มขึ้น ผู้เข้าร่วมคนแรกก้าวขึ้นเวที เห็นเขานำเครื่องรางออกมามอบให้เสี่ยวลาวอย่างเคารพ “เครื่องรางชั้นกลางล่าง!” เสี่ยวลาวมองเพียงตาเดียว ผู้เข้าร่วมคนแรกทำท่าคำนับต่อคนดูบนเวที แล้วพูดช้าๆ “เครื่องรางชั้นกลางล่าง วงล้อไฟ เมื่อโจมตีสามารถสร้างไฟโจมตีศัตรู แลกยาเตรียมงดอาหารหรือหินวิญญาณ!” ผู้ชมพอทราบว่าเป็นเครื่องรางตาเป็นประกาย ต้องรู้ว่า ผู้ฝึกตามลำพังไม่ร่ำรวย แม้แต่ผู้ฝึกระดับจินตันบางครั้งก็ใช้เพียงเครื่องรางชั้นดีเท่านั้น ดังนั้นเครื่องรางนี้จึงมีค่ามาก ไม่ช้าสินค้านั้นก็ถูกแลกไป ฝ่ายที่ได้เครื่องรางรีบทันทีนำมาบูชา หนึ่งในสายตาของหลินห่าวเอ่ยชม คนผู้นั้นก็รู้ดีว่าถ้าหนีไปทันที อาจตายระหว่างทาง จึงบูชาต่อหน้าสาธารณชน อย่างน้อยในการต่อสู้จะไม่เสียเปรียบ! \ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็ถึงคิวของหลินห่าวหลินเหาเดินขึ้นไปบนเวที จากถุงเก็บของหยิบกล่องหยกออกมา ส่งด้วยความเคารพ ทางผู้เฒ่าเซียวรับกล่องหยกที่หลินเหาส่งมา ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ต้องรู้ว่านี่เป็นกล่องที่ทำจากหยกวิญญาณชั้นเยี่ยม สิ่งของที่สามารถบรรจุในกล่องแบบนี้ต้องมีค่ามากมาย ดวงตาของผู้เฒ่าเซียวเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม เขาเปิดกล่องหยกอย่างระมัดระวัง และทันทีที่เขาเปิดออก กลิ่นหอมเข้มข้นก็แพร่ไปทั่วทั้งห้อง คนทุกคนที่ได้กลิ่นรู้สึกถึงการหมุนเวียนพลังหยินหยางของตนเองที่เร่งขึ้นอย่างมาก ดวงตาของทุกคนต่างฉายแววความโลภ\ ผู้เฒ่าเซียวมองสิ่งของในกล่องหยก กลั้นใจให้หัวใจที่เต้นอย่างเร็วสงบลง ก่อนจะพูดด้วยเสียงสั่นว่า “ห้า...ห้าร้อย...ปีของโหวงจิงหนึ่งเม็ด!” พูดจบ คนทั้งห้องต่างสูดลมเข้าปอดหนึ่งครั้ง ก่อนที่บรรยากาศจะร้อนแรงสุดๆ ต้องรู้ว่า สมุนไพรใดก็ตามที่มีอายุมากกว่า 300 ปี ล้วนมีค่ามหาศาล เมื่อเห็นเหตุการณ์แบบนี้ หัวหลินเหาสะท้านเล็กน้อย แต่เขาก็ยังกล้ำกลืนพูดขึ้นว่า “โหวงจิงห้า-hundred ปีหนึ่งเม็ด แลกกับเมล็ดสมุนไพรวิญญาณหรือรากวิญญาณที่ล้ำค่า! ถ้าเพื่อนๆ มี ผมไม่รังเกียจที่จะใช้หยกวิญญาณซื้อ!” พูดจบ คนด้านล่างเวทีก็เริ่มตะโกน! และในขณะนั้น เวทิสารทางจิตได้ส่งมาถึงหูหลินเหา ทำให้เขาตกใจอย่างมาก เวทิสารทางจิตเป็นวิธีของผู้แข็งแกร่งระดับจินตันขึ้นไป “คุณ, ต้องการเมล็ดอะไร?” เสียงนั้นไพเราะ เป็นเสียงผู้หญิง แต่โทนเย็นชาเหมือนมาจากโลกมืด จนผู้ฟังรู้สึกหนาวสยอง หลังจากฟังหลินเหา หน้าเปลี่ยนแปลงตามอารมณ์ แต่ไม่นานก็สงบลง หลินเหาส่งชื่อสมุนไพรหลักสามชนิดที่ขาดของยาสร้างฐานไปอย่างระมัดระวัง และแทรกสมุนไพรอื่นๆ อยู่ด้วย หลินเหากำลังเสี่ยง เดิมพันว่าฝ่ายตรงข้ามจะไม่ลดระดับตัวเองมาเถียงกับเขาผู้เยาว์\ พันปี (พันปี MM ขึ้นเวที ทุกคนปรบมือ~) เป็นนักฆ่าชั้นยอดของสำนักนักฆ่า สำนักนักฆ่าเป็นองค์กรที่ถูกตั้งขึ้นโดยลับของห้าสำนักใหญ่ เพื่อฝึกนักฆ่า มีจุดประสงค์เฉพาะสำหรับลอบสังหารบุคคลสำคัญของยุทธพิภพมารครั้งนี้เธอทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายในห้องสำเร็จ ตอนขากลับเธอพบกับงานประมูล เนื่องจากทางผ่านจึงแวะมาดู เธอคิดว่าผู้ฝึกสอนกระจัดกระจายที่ยากจนคงไม่มีของดีอะไร แต่ไม่คาดคิดว่ามีคนหยิบโฮ่วจิงอายุห้าร้อยปีมาแลกเมล็ดสมุนไพรวิญญาณ นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยมีมาก่อนในโลก แม้แต่เธอซึ่งปกติใจร้ายก็ยังรู้สึกตกใจกับสิ่งนี้ โชคดีที่เธอมีสมาธิดี เธอไม่ค่อยเชื่อ จึงใช้จิตวิญญาณส่งเสียงถามคนตรงหน้าเขาต้องการเมล็ดสมุนไพรวิญญาณแบบไหน และอีกฝ่ายก็ตอบ เธอบังเอิญมีสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการทุกอย่าง แถมเมล็ดพวกนี้ยังเป็นสิ่งที่เธอได้จากถุงเก็บของของนักปรุงยาวิเศษในภารกิจครั้งนี้ด้วย...
หลังจากการแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น เธอมองกล่องหยกในมือ รู้สึกขาดความมั่นใจเล็กน้อย แต่เมื่อเธอมองสายตาโลภตาของผู้ฝึกสอนกระจัดกระจาย เฮ้าหญิงเอสว์มีประกายความโหดเหี้ยมเล็ดลอดออกมา และแสดงออร่าที่กดดัน... เมื่อมองเห็นความกลัวของพวกเขา 千年 ทำเสียง 'ฮึ' พลันหมุนตัวจากไป...
