คืนที่ยี่สิบสามของผู้ถึงจุดวิกฤติ กระโปรงของไอร์แลนด์ (3) พี่สาวผู้ทรงอำนาจเต้นรำ เจ็ดบาปอุบัติ!

เด็กหนุ่มมักจะมีช่วงเวลาที่เหงาและโดดเดี่ยว แสงเย็นส่องลงมา ใบหน้าไร้ชีวิตชีวาของเขานั่งร้องไห้คนเดียว แสงไฟเจิดจรัส รองเท้าส้นสูงสีเงินสองคู่ก้าวขึ้นบนเวทมนตร์หินอ่อน เหมือนสาวน้อยลอยผ่านผิวน้ำ สร้างคลื่นเล็ก ๆ เจ้าหญิงในเทพนิยายถือมือจัดท่าทางเต้นรำ วงดนตรีเริ่มดีดสายดนตรี เล่นเพลงอย่างยิ่งใหญ่ เพลงเริ่มขึ้น กระโปรงยาวแบบไอร์แลนด์หมุนวน กลิ่นน้ำหอมฟุ้งกระจายในอากาศ ท่าทางการเต้นสง่างาม การจัดตำแหน่งแม่นยำ ขนนกค่อย ๆ ยกแขนขึ้น ยกขา หยุดนิ่ง ท่าบัลเล่ต์คลาสสิกสง่างามจนสุดยอด สวยจนทำให้หลงใหล โลกเริ่มเต้นรำ แข็งแรง มาตรฐานแทงโก้ การเต้นรำสุดงดงาม ใบหน้าที่สวยงามเหมือนแสงสว่างสาดเข้าสู่ใจทุกคน ไม่มีใครไม่หลงใหลพวกเธอ พวกเธอก้าวหมุนพร้อมกัน ท่าทางการเต้นที่หรูหรา ก้าวเท้าเป๊ะไร้ที่ติ เดินบนสายน้ำยามรุ่งอรุณ ในตอนนี้ ผิวน้ำสงบเหมือนเงากระจก แขนลื่นไหลไปบนพื้น ดอกซากุระลอยอยู่ ผู้คนเริ่มหยุดการเคลื่อนไหวและเสียงหัวเราะ พวกเขารู้ว่าการเต้นรำที่แท้จริงเริ่มขึ้นแล้ว เด็กสาวผิวขาวดั่งหิมะ กำลังจะสร้างความประทับใจให้โลก นักไวโอลินค่อย ๆ ดีดสายเงียบ เพลงที่คึกคักและยิ่งใหญ่เริ่มต้นขึ้น ก้าวเต้นรำลื่นไหลตามกันมา “ขนนกโอเคใช่ไหม? ตามทันหรือเปล่า?” โลกหมุนวนถาม “แน่นอน 0k!” เมื่อถึงท่อนสุดท้าย สาว ๆ ก้าวเดินไปข้างหน้า กระโปรงปลิว รองเท้าเปล่งแสงจันทร์สีเงิน ในชั่วพริบตา สายตาทุกคู่จ้องมองไม่กะพริบ ใครก็เทียบพวกเธอไม่ได้ กระโปรงหมุนรอบ 360 องศา ลงพื้น ก้มหน้า นั่งนิ่งบนเวที เพลงจบ! เสียงปรบมือดังสนั่น แข็งแรง เร้าใจ เหมือนพายุถาโถมใส่ทุกคน ขนนกหยุดขึ้น เขาไม่อยากจะเชื่อว่าสาว ๆ สว่างไสวเช่นนี้ สว่างมากจนตามไม่ทัน! เหล้าแรงไหลลงคอ ขมเข้ม “ดีมาก สาว ๆ! เจ๋งสุด ๆ!” ลูกค้าที่โต๊ะ A-27 ตื่นเต้นมาก โบกมือสองข้าง ขนนกแลกสายตากับโลก หัวใจเต้นอย่างแรง ท่าทางบอบบางหมุนรอบ กระโปรงลอยมาถึงหน้าเขา “โอ้ สาว ๆ สวยงาม ผมชื่อ Q-เดือน” จับมือขาวบริสุทธิ์ จูบอย่างลึกซึ้ง “ยินดีที่ได้รู้จักคุณคุณเดือน!”“ผู้หญิงยกชายกระโปรงทำความเคารพ”\“งั้น เราจะเล่นกันไหม?” มือที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเริ่มไม่อยู่นิ่ง\“ใช่ครับ มีเจตนาเช่นนั้นจริง ๆ ค่ะคุณชาย!” ดวงตาแสดงความเย้ายวนใจออกมา\ริมฝีปากใกล้กัน กำลังจะจูบ\ของเหลวสีแดงหยดลงมา เมื่อเดือนโอบหัวของเธอ ไวน์แดงเข้มไหลรินไม่หยุด\“เฮ้ เอามือออก อย่าแตะต้องพวกเธอ!” มือของวัยรุ่นยึดใบมีดแน่น ดอกไม้ที่หมุนกระเด็นออกมา เปิดทาง ดาบแห่งความอิจฉาของบาปทั้งเจ็ด!\“อะไรนะ? เจ้าหนู!” ปลายดาบแกะแก้วไวน์ที่เงียบงันแตก ของเหลวสีแดงกัดกร่อนพื้น ใบมีดแหลมคม ตอนนี้ค่ำคืนสีดำฉีกลงมา\ดนตรีดังขึ้น ไม่มีใครบรรเลง คนทั้งหมดตะลึง เสียงดังสนั่น คืนมืดมิด降ลงมา ในเปลวไฟจ้า ฝนไฟหยดลง กระแสความร้อนเต้นรำอย่างบ้าคลั่ง เงาดำที่เหลือยืนอยู่ข้างหน้าและเปิดปากพูดว่า “โชว์ไทม์!” ฝนตกหนัก รอยยิ้มแห้งแล้ง\ป.ล. โอเค จุดไคลแม็กซ์ ไม่กี่วันก่อนอารมณ์ไม่ดี สองวันไม่ได้อัปเดต ขอโทษนะครับ เหลือยกลับมา รับสมัครความโกรธและความใคร่ สำหรับสองตัวละครนี้ผู้ที่สนใจสมัครได้ งั้นทำไมบทนี้ถึงชื่อว่า SKRIT ทุกคนเข้าใจไหม? อาจารย์สาวเต้นรำ! ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่าน พรุ่งนี้ยังมีอีกหนึ่งตอน ชั่วคราวกลับมาอัปเดตวันละหนึ่งตอน อีกทั้งฉลองบทที่ 65 ให้เราก้าวไปสู่ 100 กันเถอะ!