เด็กชายตัวเล็กเห็นเด็กหญิงตัวเล็กนั่งยองอยู่ใต้ต้นกล้วยไม้ เขาสนใจจึงถามว่า “เฮ้ ทำอะไรอยู่เหรอ?” เด็กหญิงไม่ได้ยินเรื่องนั้น ยังคงยุ่งอยู่กับสิ่งของของตัวเอง เด็กชายโกรธ ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยความโกรธ เด็กหญิงเงยหน้าขึ้น เอามือชี้ที่ริมฝีปาก “ชู่ว์” เด็กชายก็ไม่รู้ทำไมถึงได้ฟังตามคำพูดของเธอ ยืนข้างๆ หัวเราะมองเด็กหญิง คืนหนึ่งในฤดูร้อนที่เต็มไปด้วยดวงดาว ดวงตาของเด็กหญิงสว่างไสวกว่าแสงดาว “เธอกำลังทำอะไรอยู่แน่?” เด็กชายเริ่มเบื่อและถามอีกครั้ง ยื่นมือไปดึงผมของเด็กหญิง ริมฝีปากเผยรอยยิ้มพอใจ “ปลูกต้นไม้ไง” ใบหน้าของเด็กหญิงยังไร้เดียงสาและขาวเหมือนท้องฟ้า แม้ผมของเธอจะถูกเด็กชายดึง เธอก็ไม่ใส่ใจ “ปลูกต้นไม้เหรอ? น่าสนใจนะ ให้ฉันช่วยดีไหม” “ได้เลย! แต่เธอต้องปล่อยผมของฉันก่อนนะ” เด็กหญิงพูดตามนั้น แน่นอน เด็กชายจึงปล่อยมือ ผมของเด็กหญิงลอยอยู่กลางอากาศอย่างอิสระ งดงามและสะดุดตา “อ้อ เธอปลูกต้นอะไรเหรอ?” เด็กชายถาม “ไม่บอกนะ พอถึงอีกหลายปีมันจะโตสูงใหญ่มากเลยนะ สัญญานะว่าเธอจะดูแลมันได้ไหม?” เด็กหญิงตาเป็นประกายถามกลับ “อืม ได้เลย!” “งั้นจับมือเลย” สองคนสอดมือเข้ากัน จิตใจของทั้งคู่ประสานกันในตอนนี้ “คนโง่ ฉันปลูกเสร็จแล้ว!” เด็กหญิงยิ้มอย่างปลงปล่อย เธอเงยหน้าขึ้นพบว่าแก้มของเด็กชายมีสีแดงอ่อน “ไม่สนแล้ว ไปล่ะนะ” เด็กหญิงวิ่งหนี ลมพัดกระโปรงยาวปลิว ใครจะรู้ว่านี่คือโชคชะตา เด็กชายชื่อเซียนเยียน เด็กหญิงชื่อเซวี่ย โชคชะตาขมวดปม หมอกหนากระจาย “ใช่แล้ว เมื่ออายุสิบปี เซวี่ยเข้ามาในประตูบ้านเซียน ตอนนั้นไม่มีใครอยากสนใจเธอ เธอเป็นเพียงเครื่องมือสำหรับการแต่งงาน พอเธอเองก็รู้ตัว ปลายเดือน ดอกพีชที่เพิ่งบานเหมือนเทพเจ้าแห่งความรัก เคาะในใจ ดอกพีชชมพูร่วงเหมือนฝนฤดูใบไม้ผลิ ใต้ต้นไม้ ในความพร่ามัว ปรากฏเงาของสาวน้อย เสื้อคลุมสีขาวบริสุทธิ์ครอบครองความงดงาม ผมยาวดำล่องลอยตามลม กลีบดอกซึมซับในผม ภายใต้แสงแดด สาวน้อยเหมือนเทวดาอย่างบริสุทธิ์ “คุณเซวี่ย นายตาให้กลับไป! คุณเซวี่ย” จากไม่ไกล เสียงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเรียกมา สาวน้อยได้ยินเสียง ยุกยิกซ่อนตัวอยู่ในกลีบดอกไม้ บนกิ่งไม้ เด็กชายเซียนเยียนเหมือนเจ้าชาย ปรากฏอยู่ต่อหน้าเธอ เด็กชายก้มตัวลง ชี้มือไปที่เซวี่ยเขาขมวดคิ้วแล้วพูดอย่างไม่สะทกสะท้านว่า “เซวี่ยเอ๋อร์ นานแล้วนะที่ไม่ได้เจอ เธอโตขึ้นมากเลยนะ” การสานของชะตากรรมเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ แล้วความรักของเทพเจ้าชะตากรรมจะเป็นอย่างไร โปรดดูเนื้อเรื่องหลักนะครับ
PS: เติมเต็มแล้ว คิดแล้วกัดฟันทำจนครบทั้งเหนื่อยทั้งเจ็บ ขอรับดอกไม้ด้วยนะ อืมมม เวอร์ชั่นโรแมนติกคิดแล้วคิดอีก แฟนฟิคก็ไม่ใช่เนื้อเรื่องหลักไม่เป็นไร ส่งไปเวอร์ชั่นโรแมนติกเลย เดือนจ๋ารับมือด้วย ใช้แฟนตาซีต่อ
เจ้าของโชคชะตา (1) เลือด
ตอบกลับ (12)
สไตล์ต่างกันนี่คือความเข้าใจของฉันเกี่ยวกับวัยเด็กของพวกเขา หลังจากทั้งหมดก็เป็นแฟนฟิคก็อยากลองแบบนี้ ใส่องค์ประกอบของรักโรแมนติก ชื่อเสียงต่อไปจะเป็นนิยายแฟนตาซีที่เขียนโดย Shen Yue.
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —