ทั้งหมดเพราะน้องสาว\ผู้เขียน: มายะ ฮิโรอิจิ นิยายที่แนะนำโดย Xiao B (1)

มายา ฮิโรอิจิ เพศ: ชาย อายุ: 17 ระดับชั้น: ม.6 ความสูง: 175 ซม. วันเกิด: 16 กุมภาพันธ์ กรุ๊ปเลือด: A ราศี: กุมภ์ อาหารที่ชอบ: แอปเปิ้ล อาหารที่ไม่ชอบ: บร็อคโคลี่ สิ่งที่ชอบทำ: สาวสองมิติ สิ่งที่ไม่ชอบทำ: ฟุโจชิสามมิติ แนะนำ: ตัวเอกของหนังสือเล่มนี้ มีความฝันที่จะมีฮาเร็ม หลักการดำเนินชีวิตคือเพื่อสาวสวยจะทำทุกอย่าง "ฉันคือท้องฟ้าที่รวมทุกสาวสวย!" มายะ คิ (คุซาเนะ คิ) เพศ: หญิง อายุ: 16 ระดับชั้น: ม.6 ความสูง: 165 ซม. วันเกิด: 27 ตุลาคม กรุ๊ปเลือด: A ราศี: พิจิก อาหารที่ชอบ: เซ็นเบ้ อาหารที่ไม่ชอบ: เกือบจะไม่มี สิ่งที่ชอบทำ: แกล้งฮิโรอิจิ สิ่งที่ไม่ชอบทำ: เบื่อหน่าย แนะนำ: เป็นน้องสาวของฮิโรอิจิ ปู่ฝ่ายแม่เป็นประธานบริษัทคุซาเนะ เมื่อมีคนอื่นอยู่ด้วยเธอจะเป็นน้องสาวที่เชื่อฟังฮิโรอิจิอย่างเต็มที่ แต่เมื่ออยู่กันสองคน จะเผยอีกด้านหนึ่งออกมา... ตอนมีคนอื่น: "คิชอบพี่ชายที่สุด!" ตอนอยู่กันสองคน: "(ตัวไส้เดือน) ฮิโรอิจิ อย่ามองฉันด้วยสายตาโจรตลอดเวลา" 【น้องสาวมาแล้ว】 บทที่ 1: ฉันมีน้องสาว!?! คนส่วนใหญ่อาจฝันว่าซักวันหนึ่งจะได้กลายเป็นตัวเอกของเรื่อง อย่างน้อยฉันก็คิดแบบนั้น เรื่องราวในมังงะนิยายมันใกล้ความจริงเกินไปที่จริง จึงพูดแบบนี้ เพราะในนั้นมักมีตัวเอกผู้ชายที่มีสาวล้อมรอบแต่ไม่ค่อยใส่ใจ เรื่องแบบนี้แทบไม่มีอยู่จริงในชีวิตจริง ใครไม่อยากมีฮาเร็มสาวสามพัน? ใครไม่อยากทำเรื่องยิ่งใหญ่? ใครไม่อยากหลุดพ้นจากชีวิตธรรมดา? ใครไม่อยากเป็นตัวเอกของเรื่อง? และนี่คือเรื่องราวของคนธรรมดาที่อยากเป็นตัวเอกของเรื่อง—— "ดริงงงงงงงง…" ชิ่ว นอนสบายๆ ก็ต้องตื่นเพราะนาฬิกาปลุกที่น่ารำคาญเมื่อคืนไม่ได้หลับสบายเพราะเล่นเกมสาวสวยที่เพิ่งซื้อมารู้ตัวอีกทีตอนตี 3 จริงๆ นะ ทุกวัน ทุกวัน ทุกวันต้องบ่นเพราะถูกนาฬิกาปลุกมารบกวนความฝันที่แสนดี ทุกวันต้องลุกจากเตียงอย่างหมดหนทาง… ทุกวันก็เป็นแบบนี้ ขอโทษนะ ตั้งแต่เริ่มก็โอดครวญกับโชคชะตาทำให้ผู้อ่านงงเอง นั่นเป็นความผิดของฉัน ปกติเรื่องราวเริ่มต้นมักจะแสดงด้านสดใสที่สุดของตัวเอก แต่ฉัน มายะ โคอิจิ กลับไม่สามารถสดใสขึ้นมาได้ เอาเถอะๆ ถึงจะลำบากมากก็จะแนะนำตัวเองหน่อย ชื่อของฉันคือ มายะ โคอิจิ เป็นนักเรียนมัธยมปลายปี 2 ที่ร่างกายและจิตใจเจริญเติบโตเต็มที่\ฉันยืดตัว ลากผ้าห่มออกด้วยเท้า ข้างๆ เตียงมีหมอนกอดของสาวน้อยดึงดูดใจสามคน “สวัสดีตอนเช้า โซระ โคอุมะ โคโตะเนะ” ฉันยิ้มให้หมอนกอดทั้งสาม จากนั้นกอดพวกมันเข้าตัว สูดหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกสดชื่น เหมือนชาร์จพลังเสร็จแล้ว “สวัสดีตอนเช้า ภรรยาของฉันทั้งหลาย” ต่อไปฉันทักโปสเตอร์สาวสวยที่ติดบนผนัง สูดลมหายใจลึกๆ แสดงสายตาที่มั่นคง! กางมือขึ้นไปบนท้องฟ้า ตะโกนด้วยใจร้อนแรงว่า “ฉันคือโอโซระ ที่รวบรวมสาวสวยทุกคนไว้! ฉัน…คือผู้ชายที่จะกลายเป็นราชาแห่งฮาเร็ม!” ถึงจะพูดแบบนี้… ก่อนอื่นขอแนะนำครอบครัวของฉันก่อน พ่อชื่อ มายะ มาโคโตะ แม่ชื่อ มายะ มิเอะ พวกเขาเอาแต่คิดอะไรไม่รู้ พ่อแม่ประหลาด ทำไมถึงพูดแบบนี้ก็เพราะพวกเขาออกไปเที่ยวอย่างบ้าคลั่งแบบนี้ บอกว่าไปฮันนีมูน ปล่อยให้ฉันอยู่บ้านคนเดียว น้อยสุดคือสิบวันถึงครึ่งเดือน มากสุดหนึ่งถึงสองปี และฉันก็ไม่รู้ว่าพวกเขาทำงานอะไร ลึกลับมาก ตอนฉันอายุเจ็ดปี พวกเขาบอกฉันแบบไม่รับผิดชอบว่า “โคอิจิ โตแล้วนะ ดูแลบ้านเองละกันนะ” ทิ้งฉันไว้ที่บ้าน แต่ด้วยเหตุนี้นี่เองฉันก็ได้เรียนรู้ทำงานบ้าน และยังอยู่ได้ด้วยเงินที่พ่อแม่ส่งมาทุกเดือน ใช่ คุณไม่ได้เข้าใจผิด เรื่องก็เป็นแบบที่คุณคิด บ้านนี้มีแค่ฉันคนเดียว นี่แหละคือคุณสมบัติสำคัญที่ตัวเอกฮาเร็มทุกคนต้องมี! แต่… มีเวลาและสถานที่ดี แต่ขาดคน! ครอบครัวบ้านนี้เป็นวัตถุดิบสมบูรณ์แบบของตัวเอกจากเรื่องฮาเร็มทั่วไปและคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต เหมือนกับบอกสาวๆ ทุกคนอย่างชัดเจนว่า “บ้านฉันมีแค่คนเดียว” หลังจากนั้นก็ได้ใช้ชีวิตร่วมกันเหมือนฝัน\แตกต่างจากตัวเอกพวกขี้แพ้และไม่เห็นคุณค่าของสาวน่ารัก ไม่เหมือนพวกเขาที่ถูกผู้หญิงล้อมรอบทั้งวันแล้วยังบ่นว่าน่าเบื่อ ฉัน มายะ ฮิโรอิชิ ที่เรียนรู้จากพี่ซามาซากิและยึดถือสามหลักการของมังงะวัยรุ่น มีความทะเยอทะยานที่จะเปิดฮาเร็มให้ชัดเจน แต่จนถึงตอนนี้กลับไม่มีใครสักคน… ไม่มีเพื่อนสนิทสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกัน บ้านฉันอยู่ในอพาร์ตเมนต์และไม่มีเพื่อนบ้าน ไม่มีน้องสาวที่ตื่นเช้ามาเรียกแทนนาฬิกาปลุกด้วยเสียงหวานๆ ฉันเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน ไม่มีคู่หมั้นที่ดื้อรั้นว่าจะไม่ยอมแต่งงานกับใครนอกจากฉันและเป็นภรรยาที่ดีเหมือนไดโตะหรือฟุซากุ ที่พ่อแม่ควรทำก็ไม่ได้ทำ ไม่มีสาวแฟนตาซีที่ตกลงมาจากฟ้าและต่อสู้กับพลังชั่วร้าย อยากเจอก็ยังไม่เจอ…\เหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป ใช้ชีวิตประจำวันธรรมดาๆ ทุกวัน… เป็นแบบนี้อยู่ทุกวัน แค้น! แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น แค้น!!! ทำไมไม่มีล่ะ! ถ้าเป็นแบบนี้ ช่วงเวลาทองของตัวเอกชายที่ฉลาดและประสบความสำเร็จแบบในแอนิเมะส่วนใหญ่—ม.6 ปีสอง—ก็จะผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ พระเจ้าข้า เทพเจ้า พระโพธิสัตว์ พระพุทธเจ้า อาเมน ใครก็ได้ ได้โปรด ให้บุคลิกภาพของฉันเปล่งประกายที! ให้ฉัน… กลายเป็นตัวเอกของเรื่อง!\ป.ล.: แนะนำไลท์โนเวลเรื่องนี้ จากนี้ไป B จะคัดไลท์โนเวลน่ารักดีๆ มาแนะนำทุกวัน เพื่อนๆ สามารถดูเป็นแนวทางได้