ความงดงามที่สูญไปเหมือนใบไม้ร่วงกระซิบในสายลม\ เหลืองซีด ซีด และเจ็บปวด\ ในโลกนี้ จะมีไม่กี่คนที่คุณไม่มีทางลืม เราไม่อยากเติบโต เพราะการเติบโตนำมาซึ่งความเศร้า การจากลา ความจริงจัง และคำลา...\ ทุกคนมีความทรงจำที่งดงาม ทุกคนเจ็บปวดเพราะความทรงจำที่คว้าไม่อยู่\ ดังนั้น ราตรีสวัสดิ์ ฝันดี\ บันทึกของปีก 2011.9.02\ ฝนดำทะลักลงมา ร่างกายเปียกชุ่มจนรับไม่ไหว เด็กชายสูญเสียความอบอุ่นของดวงอาทิตย์ นอนอยู่บนดินโคลนของลำธาร ตาไร้ชีวิต ปากเปิดแต่ส่งเสียงไม่ออก\ ท้องฟ้าที่มืดมน มีร่มสีดำคันหนึ่งกางเหนือศีรษะของปีก เด็กหญิงโดดเดี่ยวถือร่มท่ามกลางฝนที่กระหน่ำ\ “ปีก กลับบ้านกันเถอะ” ลมหนาวปนกับสายฝนพัดเข้ามาเย็นจนเสียวไปถึงกระดูก ปีกค่อยๆ ห่อตัวในเสื้อ เชมือในกระเป๋า ยืนนิ่งและจ้องมอง\ “ปีก ฉันเข้าใจ แต่โลกตอนนี้มัน…” บนทุ่งหญ้าโคลน กิ่งไม้หัก พายุฝนดูราวกับทุกสิ่งเลือนลาง\ “ปีก... โลก เธอฉันเป็นคนทำให้ตาย ไม่ใช่เพราะฉัน” ฝนตกหนาแน่น หยดน้ำตาชนกันในอากาศแตกกระจาย เมื่อกระทบพื้นเป็นสายหยดน้ำ乱乱\ ปีกไม่ห้ามน้ำฝน เคลื่อนไปตามใจ น้ำกระเซ็น เด็กชายลุกขึ้นอีกครั้ง คอเอียง หัวตก เรียบๆ เดินไปตามสายตา\ “ปีก นายพี่เลว” ฝนโปรยปรายตามหลังและต่อด้วยหมัดอีก\ “เด็กหญิง นายสิ” เด็กชายระเบิดอารมณ์ ปลิวลื่นบนทุ่งหญ้า หมัดฟันฝ่าฝนรุนแรง\ ตอนนี้ท้องฟ้ามืดดำเหมือนหมึก ฝนตกหนัก เด็กชายและเด็กหญิงสื่อถึงความโศกเศร้าในการต่อสู้ เวลาในตอนนี้เหมือนหยุดชะงัก ลมและฝนเหนียวแน่น\ ปีกหมุนอย่างแรง น้ำกระเซ็น หนึ่งหมัดพุ่งไปที่เด็กหญิง\ เด็กหญิงสวนหมัดไปข้างหน้า พลิกตัว 180 องศา น้ำกระเซ็นช้าๆ ใต้เท้า ค้างในอากาศ\ โลกทั้งใบเหมือนกำลังร้องไห้ เพราะคุณอยู่ ฉันเรียนรู้ที่จะหัวเราะ ฉันเรียนรู้ที่จะกอด ฉันเรียนรู้ที่จะรัก ฉันเรียนรู้ที่จะไม่กลัว แต่ท่ามกลางแสงระยิบฉันกลับสูญเสียคุณ\ เสียงฝีเท้าเร่งรีบและดุดัน ผลักประตูแห่งความทรงจำ เด็กหญิงยังคงยิ้ม“โลกาาาา!” ปีกกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดสุดหัวใจ แต่ก็ไร้ค่าไปแล้ว ในความชัดเจนและเงียบสงัด ใบหน้าขาวดุจปรัชญาของโลลิลอยลงมา พร้อมกับความเย็นเยือกดุจหิมะ “ปีก เจ็บหัวใจไหม?” เธอเอื้อมมือไปสั่นไหวอย่างอ่อนโยนกับเด็กหนุ่ม “อืม เจ็บมากเลย” “จริงเหรอ? ตามฉันมาเป็น King สิ อำนาจและอิทธิพลจะอยู่กับเธอเอง!” เสียงนั้นดังขึ้น พร้อมกับสายฝนกระหน่ำและเสียงระฆังงานศพ “อา เพียงแค่อำนาจก็พอแล้ว King!” เด็กหนุ่มเช็ดน้ำตาและค่อยๆ ก้าวสู่กลางค่ำคืนและสายฝน “ปีก ฉันจะอยู่กับเธอ” เด็กหญิงตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่เคียงข้างเขาครั้งนี้ “งั้น เริ่มกันเถอะ!” ในความว่างเปล่ามีเลือดไหลนอง ฝนเลือดดำกระหน่ำร่างกาย พร้อมกับดอกกุหลาบแดงสดตกลงมาเด็กโลลิยิ้มอย่างโศกเศร้า
PS: การเริ่มเปลี่ยนเป็นด้านมืด เนื้อหาต่อไปโหดร้ายมากขึ้น เปิดรับตัวละครใหม่ (สัตว์ประหลาดมีมังกร สุนัข ฯลฯ) สมัครได้!
