ไม่มีหัวข้อ

ก็โกรธอะไรสักอย่าง

ครั้งหนึ่ง ลุงเจ้าของกระทู้พาผู้ชายตัวน้อยไปบ้านของเขา ชั้นล่างเดิมทีไม่อยากไป แต่เพราะไม่สามารถต่อต้านอิทธิพลเงินของลุงได้ จึงต้องยอมไป แต่ก็ยังกลัว ๆ ถามลุงเจ้าของกระทู้ว่า: “ลุงเจ้าของกระทู้ คุณจะทำอะไรเหรอ? หนูกลัวมากเลย” มุมปากลุงเจ้าของกระทู้เผยแสงเงินเล็กน้อย ทำให้ใจเขาตื่นเต้นมาก เป็นเวลาที่รอคอย 50 ปี วันนี้ในที่สุดจะสำเร็จ แต่ท่าทางของเขากลับเป็นมิตรและพูดว่า: “ไม่ต้องกลัวนะ ลุงเจ้าของกระทู้เป็นคนดี เป็นคนปกติ จะไม่ทำอะไรคุณหรอก” เหมือนหมาป่าตัวใหญ่ล่อหนูน้อยหมวกแดง ชั้นล่างพอเข้าใจไม่เข้าใจ แต่เมื่อได้รับการยืนยันจากลุง ก็สบายใจขึ้น พอไปถึงบ้านลุง เข้าไปในห้อง ลุงเจ้าของกระทู้ก็ปิดประตูแรง ๆ และหัวเราะชั่วร้าย “เกะ เกะ” ชั้นล่างรู้ตัวว่าโดนหลอก จึงถามลุงด้วยความตื่นตระหนก: “คุณไม่ใช่คนปกติเหรอ?” ลุงเจ้าของกระทู้หัวเราะได้อย่างภาคภูมิใจ: “ลุงเป็นคนปกตินะ พอปกติแล้วไม่เหมือนคน” พูดไปพร้อมกับหัวเราะแบบหื่น ๆ ชั้นล่างตกใจร้องไห้ออกมา: “ไม่เอา ช่วยด้วย ถ้าคุณเข้ามา ฉันจะร้องเลย” ลุงเหมือนรอประโยคนี้ รีบตอบว่า: “ฮ่า ๆ ร้องเถอะ ร้องลั่นคอ ก็ไม่มีใครมาช่วยหรอก” พูดจบก็เหมือนคนที่ระบายความโกรธเสร็จแล้ว หมุนตัวเดินออกไป