บทที่เจ็ดสิบ จบ

<ก่อนอื่น จงดูหมิ่นแสงจันทร์ > "คุณมาทำอะไรที่นี่ ทำไมไม่ออกไปอย่างรวดเร็ว! คุณอยากตายเหรอ!" Dark Charm เหลือบมอง Ye Yun ที่กำลังบินขึ้นไปโดยไม่รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ และตะโกน เย่ หยุนไม่ได้สนใจสิ่งที่อันจือเหม่ยพูดมากนัก และเตือนว่า: "เธอจากไปแล้ว" อันจือเหม่ยตกตะลึงอีกครั้ง เธอจากไปเมื่อไหร่เขาไม่สังเกตเลย? ช่องว่างระหว่างเธอกับตัวเขาเองนั้นใหญ่แค่ไหน? หากเธอไม่จากไป เธอคงไม่ได้รับความพ่ายแพ้หายนะเช่นนี้ เพราะเธอยังมีไพ่เด็ดไว้ใช้ ขณะที่เขากำลังคิดอยู่ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินว่า "ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ ฉันสงสัยว่าคุณเป็นใคร?" เย่ ยุนรู้ดีว่ามันไม่เหมาะสมที่จะสอบถามอย่างบุ่มบ่ามเกี่ยวกับภูมิหลังของบุคคลอื่น แต่เมื่อเขายอมรับความช่วยเหลือ เขาต้องรู้ว่าใครกำลังช่วยเหลือเขา อย่างไรก็ตาม เสน่ห์แห่งความมืดไม่ได้โกรธ เธอกระโดดขึ้นไปบนยอดไม้ เธอมองไปรอบ ๆ และตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีอันตราย จากนั้นเธอก็ก้มศีรษะลงและพูดกับเย่หยุน "ฉันเหรอ Dark Mage คุณรู้ไหม" เย่หยุนตกใจมาก มันเป็น Dark Mage อีกครั้ง นี่เป็น Dark Mage ตัวที่สองที่ Ye Yun เคยเห็นในชีวิตของเขา คนแรกคือ Yu Zizhong อย่างไม่ต้องสงสัย พวกเขาจะรู้จักกันไหม? ความคิดนี้ปรากฏขึ้นในใจของเย่หยุนทันที เย่หยุนขอบคุณเขาอีกครั้ง หันหลังกลับและกลับไปยังสนามรบหลักที่อยู่ห่างไกลการต่อสู้สิ้นสุดลงไม่นานหลังจากที่ผู้คนจากโลกเหนือธรรมชาติหายตัวไป ผู้คนจากโลกเหนือธรรมชาติยังคงเอาผู้นำออกไป แต่คนอื่นๆ เพิกเฉยต่อเขาและยอมให้เขาดูแลตัวเอง ส่วนแสงจันทร์นั้นไม่สะดวกที่จะแสดงออกที่นี่ ยกเว้นผู้นำและผู้นำหนุ่มเย่ว์กวง สมาชิกของภารกิจนรกเกือบทั้งหมดถูกสังหาร มีทหารที่ได้รับบาดเจ็บเพียงไม่กี่นายเท่านั้นที่ฆ่าตัวตายและจบชีวิตลงเมื่อเห็นว่ากองกำลังของตนถูกกวาดล้าง Hua Yunyan และ Hua Yunlaner กลับมามือเปล่า ไม่ใช่ว่าพวกเขาอ่อนแอเกินไป แต่ฝ่ายตรงข้ามของพวกเขาแข็งแกร่งเกินไปและผู้นำกลุ่มยังคงถูกพาตัวไป อย่างไรก็ตาม โชคดีที่คู่ต่อสู้ไม่สามารถจัดการกับทั้งสองคนได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ยังสามารถนำไปสู่ข้อสรุปว่าคนเหล่านั้นดูเหมือนจะไม่ได้มุ่งเป้าไปที่สำนัก Huayun แต่กลับปรากฏตัวขึ้นหลังจากเห็นผู้นำตกอยู่ในอันตราย พวกเขาไม่ได้มองแม้แต่แสงจันทร์ สำหรับสาเหตุที่พวกเขาปกป้องผู้นำมากขนาดนั้น ไม่มีใครสามารถทราบเหตุผลได้ มังกรพลูโตไม่กลับมา ซึ่ง Dark Charm คาดหวังไว้ ด้วยทักษะการต่อสู้ที่หลากหลายในโลกเหนือธรรมชาติ มันสมเหตุสมผลแล้วที่มังกรพลูโตจะต้องประสบกับความสูญเสีย แต่ Dark Charm ยังคงรู้สึกว่าน่าเสียดายที่พลังมหาศาลเช่นนี้สูญเปล่า การสู้รบมีขนาดใหญ่ แต่โชคดีที่มันอยู่ห่างไกลจากตัวเมือง ดังนั้นเมืองจึงแทบไม่ได้ตระหนักถึงสถานการณ์ที่นี่ หลังจากสั่งให้บางคนอยู่และทำความสะอาดสนามรบ ฮวาหยุนเอี้ยน และคนอื่น ๆ ก็กลับไปที่เมืองฮวาหยุนเย่หยุนตามเธอกลับมาโดยธรรมชาติ แต่เขาค้นพบว่า Dark Charm หายไปในจุดหนึ่ง ภายในสำนัก Huayun เย่หยุนขังตัวเองอยู่ในห้องลับการเล่นแร่แปรธาตุเฉพาะในสำนักฮวาหยุนเป็นเวลาหลายวันและคืน กลั่นยาทั้งกลางวันและกลางคืน กลายเป็นบ้าไปแล้ว จิตสำนึกของเขาเองชัดเจนมาก การปรุงยาเกินขนาดอาจใช้ธาตุลมด้วยความเร็วสูงสุด จากนั้นจึงฝึกอย่างเงียบๆ เมื่อธาตุลมหมดลงอย่างมาก ประโยชน์ที่ได้รับด้วยวิธีนี้อาจเร็วกว่าการปฏิบัติปกติมาก เพราะเย่หยุนมีความเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ในใจ นั่นคือการปรับปรุงความแข็งแกร่งของเขา! เพื่อที่จะปรับปรุงความแข็งแกร่งของเขา เขาจะลองใช้วิธีใดก็ได้! แม้ว่าเขาจะทำร้ายตัวเอง แต่เขาก็ไม่พูดอะไรที่ขมขื่นเลยแม้แต่น้อย! และตอนนี้สิ่งที่สามารถเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนได้มากที่สุดก็คือการเล่นแร่แปรธาตุ! และตั้งแต่เย่ตงกลับมา เธออาเจียนหลังจากรับประทานอาหารมาสามวันติดต่อกัน เพราะเธอฆ่าใครบางคนเมื่อสองสามวันก่อน... ก่อนที่เธอจะฟื้นตัวจากการฆาตกรรม เธอก็รู้สึกอยากจะอาเจียนเมื่อเธอนึกถึงฉากที่ดาบแทงหน้าอกของอีกฝ่ายและมีเลือดไหลทะลักออกมาในวันนั้น ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ร่างกายที่ผอมอยู่แล้วของเธอก็อ่อนแอลง โดยเฉพาะใบหน้าที่สวยงามของเธอ ซึ่งซีดราวกับกระดาษ ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกทุกข์ใจอย่างยิ่ง ความวุ่นวายนี้ทำให้เธอลำบากใจจริงๆ Lan'er ไม่เป็นไร เพราะเธอฝึกฝนกับ Warcraft มาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นเธอจึงค่อนข้างคุ้นเคยกับมัน และเธอไม่ได้ฆ่าใครในการต่อสู้ครั้งนั้น เธอแค่ช่วย Hua Yunyan ในการจัดการกับหัวหน้ากลุ่มการต่อสู้ครั้งนี้สังหารผู้คนเกือบ 70% ที่นำโดยสำนัก Huayun แม้ว่าจะไม่ส่งผลกระทบใหญ่หลวงต่อนิกาย Huayun โดยรวม แต่งานภายหลังยังทำให้นิกาย Huayun ยุ่งอีกด้วย ผ่านไปสิบเจ็ดวันแล้ว ในช่วงสิบเจ็ดวันนี้ มักจะมีความผันผวนอันรุนแรงเกิดขึ้นพร้อมกับกลิ่นหอมของยาที่ลอยอยู่ในสำนัก Huayun ทำให้นักเล่นแร่แปรธาตุอิจฉา เพราะเมื่อดูความผันผวนทุกครั้ง คุณจะรู้ได้ว่ายาที่ปรุงโดยเย่หยุนจะต้องสูงกว่าเกรดสี่! ช่างเป็นเทคนิคการเล่นแร่แปรธาตุที่น่ากลัวจริงๆ! และจำนวนความสำเร็จก็น่าทึ่ง! แม้ว่าจะไม่บ่อยนักในช่วงสองสามวันแรก แต่ก็มีความผันผวนเล็กน้อยในสองวันและมีความผันผวนอย่างมากในสามวัน ต่อมาเกือบทั้งหมดเป็นนิมิตขนาดเล็กอันน่าทึ่งของสวรรค์และโลก คุณต้องรู้ว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองถึงสามวันในการปรับแต่งน้ำอมฤตระดับสี่ แต่ความถี่ของเย่หยุน... โทรมเกินไป... ข้อดีของการทำเช่นนี้กับสำนัก Huayun ก็คือทุกคนคิดว่ามีนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสี่และเกือบเกรดห้าในสำนัก Huayun และเขากำลังกลั่นยาแก้โรคทุกชนิดอย่างเมามันสำหรับสำนัก Huayun กองกำลังเล็ก ๆ จำนวนมากใช้ประโยชน์จากสถานการณ์และมาเยี่ยมเยียนทีละคนโดยบอกว่าพวกเขาชื่นชมนิกายผู้สูงศักดิ์มาเป็นเวลานานและหวังว่าจะร่วมมืออย่างจริงใจ... ในวันที่สิบแปด ความผันผวนก็เกิดขึ้นจากห้องลับ แม้ว่าจะเป็นเรื่องปกติ ตราบใดที่คุณใส่ใจเพียงเล็กน้อย คุณจะพบว่าความผันผวนนี้ไม่ใช่ความผันผวนเมื่อน้ำอมฤตกำลังเป็นรูปเป็นร่าง! “ทะลุทะลวง?“ฮัวหยุนหยานมีประสบการณ์แล้ว เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่านี่คือสัญญาณก่อนการทะลุทะลวง แน่นอนว่าหลังจากคลื่นนี้ก่อตัวขึ้น แรงดูดก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น และต่อมาแรงดูดก็กลายเป็นบ้าไปเลย! แรงดูดที่แข็งแกร่งแผ่ขยายออกไปหลายกิโลเมตร โดยมีห้องลับเป็นศูนย์กลาง และพื้นที่ดูเหมือนระลอกคลื่นบนพื้นผิวทะเลสาบ สวยงามและสวยงาม แต่แรงดูดก็แข็งแกร่งขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น ใหญ่มากจนแม้แต่หัวหยุนหยานก็ประหลาดใจเล็กน้อย นี่จะเป็นแรงดูดของจักรพรรดิ Xiu Feng ได้อย่างไรเมื่อเขา was promoted?! It was completely different! This situation caused a commotion in the city. Oh my god! It turns out that Huayun Sect not only has a master who is at the peak of Xiufeng Emperor! So Huayun Sect is really powerful. Many sects that have reached strategic cooperation with Huayun Sect are secretly glad that they have such a powerful ally. But what would they think if they knew that this nearly fifth-level alchemist and the master of Xiufeng Emperor were the same person? Somewhere ในสำนัก Huayun พ่อบ้านผู้ยิ่งใหญ่ Hua Yundan มองไปไกลไปยังห้องลับและพึมพำกับตัวเอง: "เด็กคนนี้มีความสามารถอย่างมากและน่ากลัวอย่างที่พระเจ้าพูด ฉันคิดว่าถึงเวลาที่จะกำจัดเขา “เมื่อมาถึงจุดนี้ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เพราะเขารู้ว่าถ้าเขาล้มเหลวในการทำงานให้สำเร็จ เพื่อพระเจ้า เขาจะตายหรือเย่หยุนก็จะตาย!“ฉันแนะนำให้คุณล้มเลิกความคิดนี้ทันที” เสียงแผ่วเบาผ่านเข้าหูของเขาโดยตรง "WHO?" ฮวาหยุนตันเริ่มระมัดระวัง เขาไม่เคยคิดเลยว่าจากการรับรู้ของเขา เขาไม่รู้สึกว่าอีกฝ่ายอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ และหากตัวตนของเขาถูกเปิดเผย ผลที่ตามมาจะเป็นหายนะ ห่างจาก Huayun Dan สิบฟุต ร่างผอมบางที่ห่อหุ้มด้วยหมอกสีดำค่อยๆ ปรากฏขึ้น ข้างหลังเธอ ปีกสีดำคู่หนึ่งอธิบายตัวตนของเธออย่างชัดเจน ฮวาหยุนตันตกตะลึง เขาไม่เคยคาดหวังว่าเธอจะปรากฏตัวที่นี่ "นักบุญ." ฮวาหยุนก้มศีรษะ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความกลัวอย่างสุดซึ้ง “เรายังดำเนินการไม่ได้ คุณก็รู้ผลที่ตามมาของการไม่เชื่อฟังคำสั่ง คนฉลาดมักจะมีอายุยืนยาวกว่าคนโง่” นักบุญกล่าวว่า ฮวาหยุนตันเหงื่อออกมาก และน้ำเสียงของคำพูดของเขาเต็มไปด้วยความกดดันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เขารีบตอบ "ใช่" และร่างนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว “นี่เป็นคำสั่งจากลอร์ดเหรอ?” ฮวาหยุนตันปาดเหงื่อออกจากหน้าผากแล้วเดา ในเวลาเดียวกัน เย่หยุนกำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา!