ผู้ถึงจุดวิกฤตคืนที่ยี่สิบหก ฝนตาย(1)(ตอนใหม่ทั้งหมด ความมืดมิดวิกฤต)

สูญเสียคุณเป็นวันที่ยี่สิบ วันเดียวดายมักทำให้คนไม่อาจปล่อยวาง มองกระจก เช็ดน้ำตาที่เหลืออยู่ เพื่อคุณที่รัก ฉันจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
พูดกับตัวเอง แม้จะเจ็บปวดก็ต้องก้าวไปอย่างมุ่งมั่น ความผิดพลาด ความเสียใจ ความรักและความเกลียด อาจเจ็บนานเช่นกัน เป็นคืนหนาวที่อบอุ่น ใต้ร่มเงาของต้นไม้รางเลือน เสียงหัวเราะที่ยังไม่สิ้นสุดของเรา
ฝนดำทะมึนตกลงมา พร้อมรอยยิ้มเศร้าสวยของลอลลี่ น้ำฝนหยดจากขอบร่ม ท้องฟ้าเทาเข้มแฝงความอ่อนโยนอำมหิต\อากาศกะทันหันระเบิดเป็นสีแดงเหมือนดอกไม้บนฝั่งอีกด้าน เย้ายวน ดอกไม้ที่สวยงามเบ่งบานในทันใดแล้วมลายไปเปลี่ยนเป็นกุหลาบสีดำร่วงหล่นบนพื้น\ในขณะนี้ ประตูเหล็กสีดำปรากฏขึ้น บนประตูกลางคืนมีงูสีดำสองหัวคล้ายหนามพ่นเลือดเข้าหาอย่างช้าๆ สัมผัสแล้วเด้งกลับไป หยดเลือดสองหยดไหลมาบรรจบกันตามเส้นทางที่ตัดกัน พร้อมพายุโหมกระหน่ำ ประตูสู่ขุมนรกค่อยๆ เปิดออก
“งั้น ยู ไปกันเถอะ ไปยังหุบเหวแห่งนรก!” ลอลลี่หัวเราะเหมือนแดดและสายฝน
ยูค่อยๆ เดินไปข้างหน้า คราวนี้เขากลายเป็นพระเอกชายเศร้า ถ้าไม่มีสงครามและความตายก็คงดีมาก ตอนกลางวันถอนหายใจที่น้องสาวยูหลง ตอนกลางคืนมองท้องฟ้ามุม 45 องศากับพี่สาวของโลก\ถ้าโลกนี้ยังเป็นแบบนี้ก็คงไม่เลว\ยูหลงจะเป็นสาวน้อยดอกไม้ที่ทุกคนรัก จะมีสามีที่เท่สุดๆ\โลกนี้จะเป็นเด็กผู้หญิงที่ขับเฟอร์รารี่อย่างสง่างาม ซื่อๆ น่ารักไร้กังวล\แต่ทุกคนเปลี่ยนไป ทุกคนไปแล้ว เหลือเพียงเขาเพียงคนเดียว\ใบหน้าของยูสะท้อนในน้ำอย่างเศร้าเย็น ทำให้รู้สึกว่าน้ำเลือดแทบจะหยุดไหล
ประตูสู่ขุมนรกค่อยๆ ปิดลง เด็กหนุ่มและเด็กสาวก้าวเข้ามา นกนางแอ่นแห่งความมืดร้องในท้องฟ้า แสงว่างสุดท้ายหายไป
ใครจะรู้ละ? เรื่องราวนี้คืออะไร? อาจเป็นบทกวี บทเพลง หรืออาจมีเรื่องราว มันกำลังเล่า แต่เราไม่เข้าใจ
นานแล้ว ยูค่อยๆ ลืมตา หน้าตามัวไปเห็นใบหน้าที่บริสุทธิ์เหมือนน้ำ ชั่วพริบตาเขาก้มตัวเข้าไปใกล้ อยากมองให้ชัด\“พี่ชาย ตื่นมาแล้วมาซุกซนเลยเหรอ?” เมื่อใบหน้าของยูใกล้ขึ้น คู่สนทนาพูดช้าๆ\“ยูหลง!” ยูตกใจลุกขึ้น “เฮ้ เจ้าคนนี้เป็นน้องสาวตื่นเต้นอะไรกันนะ เป็นอาชญากรรมแล้ว!”อวี่อี้หน้าแดงและใจเต้นแรงพึมพำกับตัวเองว่า\“พี่ชาย เธอไม่ใช่ว่าทำกับน้องสาวแล้วเหรอ? ลุงตำรวจมาด่วนเลยนะ!” ยูรั่วกระโดดไปมาอย่างเจ้าเล่ห์\“เฮ้ นายเนี่ย” อวี่อี้ยิ้มอย่างไร้คำพูด\“พวกคุณทะเลาะกันแล้วเหรอ? อวี่จะไปแล้วนะ!” ลอลลี่ข้างๆ ไม่พอใจบีบปากพูด
ขณะนี้ท้องฟ้าสลับขาวดำตั้งอยู่เหนือศีรษะ แผ่นดินมืดมิดไม่มีแสงตั้งอยู่เบื้องล่าง กลางค่ำคืน หมอกหนาปกคลุม กลิ่นร้อนแรงมืดมนแพร่กระจายอยู่ในอากาศ รอบๆ มีเสียงเหล็กกระทบกันในหมอก เงามืดรอบตา ผอมโซจนเห็นกระดูก เส้นเลือดชัดเจนบนแขน โซ่เหล็กที่เด็กเหยียบอยู่ลุกไหม้เหมือนงูสีแดง พวกมันคือวิญญาณนรก ความโหดร้ายแผ่ออกมาพร้อมเสียงเสียดสีของโซ่เหล็กตกลงมาจากฟ้า!
หมายเหตุ: ตอนใหม่เริ่มแล้ว เขียนมานานในที่สุดก็ถึงตอนมืด ด้านล่างจะโหดร้ายขึ้น ตัวเอกจะมืด ลอลลี่ลึกลับ ความสัมพันธ์กับน้องสาว.. ดังนั้น เนื่องจากเป็นตอนใหม่ เสิร์ฟมอนสเตอร์ตัวประกอบ โอเค!