กำเนิดกิเลน บทนำ

(กลาง) บทนํา (ซ้าย) เหนือเมฆไกล ฟ้าร้องและสายฟ้าคล้ายมังกรหมุนวนอยู่ในเมฆดําสนิทท้องฟ้าที่แตกสลายเต็มไปด้วยแสงสีแดงเลือด ความตั้งใจฆาตกรรมแผ่ซ่านพระจันทร์สีเลือดแขวนสูงอยู่ตรงกลาง นําความหวาดกลัวไม่รู้จบมาสู่โลกมนุษย์หญิงสาวคนหนึ่งยืนลอยอยู่กลางอากาศตรงกลางพระจันทร์สีเลือดเสื้อผ้าสีแดงบางของเธอแกว่งไหวเบา ๆ ในสายลม โอบล้อมเธอเหมือนกลุ่มควัน รูปร่างสง่างามของเธอปรากฏให้เห็นอย่างเลือนรางผมสีดําเหมือนน้ําตกของเธอห้อยลงมาด้านหลัง อาบแสงเลือดแขนเสื้อพระพุทธเจ้าบางเบาของหญิงสาวและกระจกเล็ก ๆ ที่บอบบางปรากฏขึ้นจากอากาศในมือของเธอหลังจากประดับคิ้วใบหลิวอย่างระมัดระวัง หญิงสาวก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ หญิงสาวที่งดงามราวกับนางฟ้า แต่รอยยิ้มของเธอกลับมีเสน่ห์อย่างเหลือเชื่อ ทําให้ขนลุกไปทั้งตัว"ฉี บอกข้ามา ข้าสวยไหม?"เธอสั่นเครือริมฝีปากกลม ๆ และเสียงอันน่าหลงใหลของเธอลอยเข้าใกล้หูฉีเหมือนงูเย็นลื่นชายคนหนึ่งยืนอยู่บนเมฆบาง ๆ ในระยะไกลเมฆรอบ ๆ ถูกย้อมด้วยสีแดงเลือดที่น่ากลัว แต่เมฆใต้เท้าของเขาเป็นสีขาวบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์ เหมือนกับเจ้านายของมัน—ไร้ที่ติ ไร้ที่ติจนไม่อาจเชื่อมโยงกับโลกนี้ เพราะกลัวว่ามันจะทําลายความศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่อาจละเมิดนั้นได้ใช่แล้ว เขาคือฉีหลิน"กลับไปเถอะ เฟิง"ฉีตอบอย่างใจเย็น "บางทีจักรพรรดิมังกรอาจจะไว้ชีวิตเจ้า" ใบหน้าของเฟิงมืดมนทันที กระจกในฝ่ามือของเธอถูกบดขยี้เป็นผงอย่างง่ายดาย กระพริบและกระจายคลื่นลมเย็นแผ่ออกมาจากตัวเธอ และอากาศรอบตัวเธอกลายเป็นน้ําแข็งใสแจ๋วทันทีเสน่ห์ก่อนหน้านี้ของเธอจางหายไปตามสายลม เหลือเพียงความเย็นเยือกและท่าทีแน่วแน่"ฉันไม่ต้องการมัน"ร่องรอยของความเหงาแวบผ่านดวงตาอันบอบบางของฉีหลิง แต่ก็หายไปในพริบตาในดวงตาที่ลึกลับและเปียกชื้นของเธอ เหลือเพียงความสงบสงบโดยไม่มีคลื่นใด ๆ"อย่างนั้นเหรอ..."ถ้าอย่างนั้น..."ชี่สร้างท่ามือด้วยมือทั้งสองข้าง เปลี่ยนเทคนิคนิ้วอย่างรวดเร็ว แรงมหาศาลปั่นลมพัดแรงตราประทับทองคําปรากฏขึ้นกลางอากาศชี่เอื้อมมือเข้าไปและค่อย ๆ ถอนออก ธนูยาวสีทองปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน เจตนารบแห่งการต่อสู้ดุเดือดปะทุขึ้นทันที ดินแดนที่มองไม่เห็นปกคลุมท้องฟ้า และพลังศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่สั่นสะเทือนจิตวิญญาณอนุภาคแสงเต้นระบําระหว่างนิ้วของเขา และในพริบตา ลูกธนูทองคําก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาวินาทีถัดมา ธนูเทพเจ้าที่ยืดจนถึงขีดสุดก็ถูกลูกธนูทองคํานี้จับไว้หัวสัตว์ที่สลักบนคันธนูจับหัวลูกธนูแน่นปลายลูกศรที่เย็นเฉียบยิงเข้าสู่ดวงตาสีแดงของเฟิง กลายเป็นประกายแปลกที่ริบหรี่ “งั้น...ขอโทษด้วยแล้วกัน!” ทั้งสองเตรียมสู้เขาเฝ้ามองเธอ เธอก็มองเขาเช่นกัน เฟิงก้มศีรษะเล็กน้อย พลางสั่นร่างเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงต่ำว่า “คุณ…ไม่ยอมปล่อยฉันจริง ๆ เหรอ?” ชีไม่ตอบอะไร เพียงแต่บีบลูกศรบนคันธนูแน่นขึ้น ความเด็ดเดี่ยวสะท้อนในดวงตา “ดี! ดี! ดีมาก! ชีหลิน เธอช่างซื่อสัตย์ต่อจักรพรรดิมังกรจริง ๆ!” รอยยิ้มที่แหลมคมผสมกับการเย้ยหยันปรากฏบนใบหน้าของเฟิงทันที “ฮ่า ๆ…ใช่ด้วย จริง ๆ แล้วเอาธนูเทพไฟชีออกมาเพื่อต่อสู้กับฉัน หากตายใต้ลูกศรของมันก็นับเป็นเกียรติของฉัน” เฟิงลดเสียงลง ดวงตาเลือดสีประหลาดหดเล็กเป็นเส้นบาง ๆ “แต่ถ้าชีหลินหนึ่งในสี่สัตว์เทพยอมมาร่วมตายกับฉัน…นั่นแหละจะเรียกว่าเกียรติ!” พูดจบ เฟิงเคลื่อนที่วูบหนึ่ง จู่ ๆ ก็หลอมรวมเข้ากับพระจันทร์เลือดที่อยู่ข้างหลัง แสงสีเลือดของพระจันทร์เดือดพล่านทันที แสงสีเลือดเต็มท้องฟ้าปะปนเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นสัญลักษณ์ขนาดยักษ์ ค่อย ๆ หมุนไปทีละน้อย ทันใดนั้น สัญลักษณ์กลางอากาศเหมือนถูกดึงดูด ค่อย ๆ ติดกับพระจันทร์เลือด ขนาดของทั้งสองเหมือนกันพอดี ในวินาทีที่ขอบของทั้งคู่มาบรรจบพอดี สัญลักษณ์ที่หมุนก็หยุดทันที แสงเจิดจ้าเซาะออกมาเป็นประกาย แสงริ้วบาง ๆ กระจายออกจากผิวสัญลักษณ์พระจันทร์ ปีกหนึ่งโผล่ออกมาจากพระจันทร์เลือด พร้อมกับเสียงแหลมอันมหึมา เหมือนมาจากนอกโลก ทำให้ก้อนเมฆรอบ ๆ แตกกระจาย ชีหลินเร่งยิงลูกศรออกไป ลูกศรสีทองพุ่งออกไป พร้อมกับแสงอันศักดิ์สิทธิ์ พื้นที่ที่มันผ่านถูกฉีกออกเป็นร่องรอย ลูกศรสีทองพุ่งชนกับคลื่นเสียงที่มองไม่เห็น สาดประกายไฟสวยงามระยะสั้นในท้องฟ้า แรงกระแทกอันน่ากลัวถาโถมเข้ามา กวาดล้างทุกเมฆหมอก ท่ามกลางฝนไฟเต็มท้องฟ้า เงาสีเลือดขนาดใหญ่ยืนอยู่อย่างมั่นคง ปกคลุมด้วยขนขาวสีเลือด ใต้แสงจันทร์ดูเหมือนเปลวเพลิงสีเลือดที่กำลังเต้นระริก “ชีหลิน เธอโครงการใช้สัญญาเลือดสัตว์วิญญาณใช่ไหม?” เฟิงเลือดโบกปีก ดวงตาสีเลือดสะท้อนเงาของชี “หรือกำลังดูถูกฉัน?” ชีหลินมองเฟิงเลือดอย่างเย็นชา ครู่หนึ่งเขาจึงเอ่ยเบา ๆ “เฟิง เธอสวยมาก” เมื่อเฟิงเลือดได้ยิน เธอชะงักเล็กน้อย แต่รอยแดงบนใบหน้ายังไม่ทันเกิด ก็ถูกความเย็นเฉียบแทนที่ทันที “ไม่ใช้สัญญาเลือด ชีหลิน เธอไม่มีทางชนะเด็ดขาดและฉัน จะไม่ให้โอกาสใดๆ กับคุณ。” พูดจบ ฟงก็แผ่ปีกออกอย่างรุนแรง ลมหายใจดุดันที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมพุ่งทะลุออกมา (center)“ขนนกเลือด-เต้นรำมงกุฎนรก!!” (left)นกเลือดกลายเป็นลูกธนูสีแดง พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พร้อมกับกระแสทำลายล้างที่น่าอัศจรรย์ ตกลงอย่างรวดเร็วสู่คิริน เนื่องจากความเร็วที่สูง การเสียดสีอย่างรุนแรงกับอากาศทำให้เกิดความร้อนสูงมาก ไม่นานเปลวไฟพันองศาก็แพร่ไปทั่วร่างของนกเลือด นกฟินิกซ์ที่อาบไฟเหมือนดอกไม้ไฟ ตกลงมาโดยตรง คิรินเงยหน้ามองเธอ น้ำตาหนึ่งหยดไหลลงมาอย่างเงียบๆ และถูกอากาศร้อนระเหยไปเป็นไอภายในพริบตา เขาเงียบๆ ยกคันธนูศักดิ์สิทธิ์ ลูกศรที่มองไม่เห็นก็ปรากฏขึ้น ดูเหมือนไม่มีตัวตนแต่กลับมีจริง คิรินมองนกฟงที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือด้วยความงุนงง เปลวไฟที่เต้นรำอย่างบ้าคลั่งเกือบจะลามมาถึงใบหน้าของเขา ทุกอย่างเหมือนช้าลง ฟงเต้นรำอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางเปลวไฟ ฉากอันตระการตานี้ถูกจดจำไปตลอดกาลในความทรงจำของคิริน เขาจ้องมองอย่างละเอียดในครั้งสุดท้าย ปล่อยลูกศรที่อยู่ในมือออกไป “ซุ๊บ” (right)ต่อไป. (left)