ตามหาคุณอยู่นาน แต่ก็หาสาเหตุที่รักคุณไม่เจอ ไม่รู้ว่าเมื่อไร ภาพวาดก็เริ่มเลือนลางไปแล้ว สำหรับคุณในเวลานี้ สำหรับคุณที่หยดต่ำในเวลานี้
เฝ้าอยู่เงียบ ๆ จะร้องไห้ก็ไม่เป็นไร แต่พรุ่งนี้คุณต้องเดินหน้าไปพร้อมกับแสงแดด
คุณพยายามอยู่เสมอ ทำให้ฉันรักคุณมาก
คุณมุ่งมั่นเต็มที่ ทำให้ฉันชอบคุณ
จริง ๆ ฉันชอบเวลาที่คุยเล่นกับคุณ
จริง ๆ ฉันชอบใบหน้าที่น่ารักของคุณ
เวลาที่ยากลำบากก็หนีไปก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่คุณสามารถกลับมาเผชิญหน้าใหม่ได้
ชีวิตไม่ได้เป็นไปตามใจเก้าสิบเปอร์เซ็น แต่ก็เพราะเหตุนี้ เราจึงสามารถสังเกตความสุขเล็ก ๆ ได้ใช่ไหม?
จนถึงตอนนี้คุณยังคงอยู่คนเดียว สัญญากับฉันว่าจะไม่รับมือเงียบ ๆ
ป.ล. ถึงโพสต์ที่สามของ 7723
