เอสเซ้นส์ CF ข้ามเส้นไฟแห่งจิตวิญญาณ

????บทที่ 1: รับคำท้า (บทนี้ฟรี) ????เมื่อเสียงปืน AWM ดังสนั่นไปทั่วเมืองสีดำ ตู่ตู่ก็ใช้ปืนสไนเปอร์แม่นยำจัดการกับพลปืนกลคนแรกบนถนน rushA ในฐานะสไนเปอร์มืออาชีพ ตู่ตู่แน่นอนว่ารู้ว่าพลปืนกลคนแรกเป็นเพียงเหยื่อล่อสไนเปอร์ แต่เขาก็ไม่ลังเลที่จะยิงตาย แม้ว่าเขาจะใช้ความเร็วที่สุดในการสับมีดกระโดดขวา แต่ก็ยังถูกพลปืนกลที่ตามมายิง AK เข้าที่หัว ตู่ตู่ถอนหายใจหนักๆ และทิ้งตัวลงบนโซฟา พูดออกมาด้วยเสียงเบา: “ยังไม่พอเร็วพอ!” ????เจี้ยนเป่า นั่งข้างๆ ยิ้มและตบไหล่ของเขาแล้วพูดว่า: “ไม่เป็นไร ยังมีพี่นี่!” ตู่ตู่เบือนหน้าด้วยความดูถูก และกัดฟันพูดคำว่า “ตาย” ออกมา เจี้ยนเป่า หัวเราะคิกคักทันที แต่เสียงหัวเราะเพิ่งเริ่มก็หยุดไป เนื่องจากขณะเจี้ยนเป่าคุยกับตู่ตู่ เส้นทางป้องกัน A ของเขาเกิดถูกบุกรุกและถูกทำลายไปอย่างง่ายดาย ตู่ตู่ก็กำลังจะล้อเลียนเจี้ยนเป่า แต่เขารีบลุกขึ้นไปที่ WC เขารู้ว่าถ้าไม่ไปพายุรุนแรงกำลังจะถล่มเขาและเจี้ยนเป่า ถ้าวิ่งสองคนยังมีโอกาสรอด จริง ๆ ร้อยโท rAn เหลือบตาอย่างโกรธเกรี้ยวมาที่ทั้งสอง ตะโกนใส่เจี้ยนเป่า: “นี่ไม่ใช่การซ้อม ถ้าอยากเล่นไปเล่นสงครามกลางสนาม!” พูดจบก็รีบหันกลับไปดูจอของตัวเอง ????ความใจร้อนของ rAn นั้นเข้าใจได้ การแข่งขัน CF 5V5 ครั้งนี้เป็นการแข่งครั้งแรกหลังจากที่ MoonCity อินเทอร์เน็ตคาเฟ่สนับสนุนพวกเขา การแข่งขันแรก! ถ้าครั้งนี้พัง คนทั้ง 5 จะเอาหน้าไปเจอเจ้าของร้านคาเฟ่ที่กำลังสนุกสนานดูการแข่งขัน—พี่เฟยไม่ได้ การรัก CF ของพี่เฟยสามารถพูดได้ว่าเป็นความคลั่งไคล้ แต่พี่เฟยที่อายุเกิน 30 ความเร็วในการตอบสนองและสติสัมปชัญญะตามไม่ทัน เขาจึงฝากความคลั่งไคล้และความรักต่อ CF ไว้กับเด็กหนุ่มกลุ่มนี้ ????การแข่งขันวันนี้คือที่พี่เฟยจัด ฝ่ายตรงข้ามคือทีมที่เพื่อนพี่เฟยจัดขึ้น ในงานเลี้ยงอาหารพี่เฟยโม้ว่าทีมที่เขาสนับสนุนกับเพื่อน ๆ ยกย่องเด็กหนุ่มทั้ง 5 เป็นเทพ คนบางคนก็ไม่พอใจ เพราะเพื่อนของพี่เฟยส่วนหนึ่งก็เป็นเจ้าของอินเทอร์เน็ตคาเฟ่เช่นกัน ขณะที่พี่เฟยกำลังพูดอย่างไม่หยุด มีคนขัดขึ้น ????“พูดสนุกสนานนัก ลองให้เราแข่งกันไหม?” ผู้พูดคือผู้หญิงชื่อ หลี่เหมยร้านอินเทอร์เน็ตของเธอเปิดอยู่ที่ร้าน Meiying Yiren Internet Café ห่างจาก MoonCity ไม่ถึง 200 เมตร ตามคำพูดที่ว่า: คู่อริมักเป็นคู่แข่งมากกว่าที่คิด ยิ่งถ้าเป็นร้านอินเทอร์เน็ตสองร้านที่อยู่ใกล้กันขนาดนี้ด้วย แม้ว่าทั้งสองร้านจะอยู่กันแบบไม่รบกวนกันมานาน แต่ลับๆ แล้วยังคงแข่งขันกันอยู่ เฟ่ยเกอไม่ต้องเงยหน้าก็รู้ว่าคนที่พูดคือใคร จากนั้นก็ได้ตอบตกลงตามที่เธอต้องการ

“พี่เหมย ตั้งแต่ฉันรับการแข่งขันของคุณแล้ว เราจะไม่เดิมพันอะไรสักหน่อยเหรอ?” เฟ่ยเกอพูดกับหลี่เหมยด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

“งั้นคุณอยากเดิมพันอะไรล่ะ?” หลี่เหมยกะพริบตาให้เฟ่ยเกอ หลี่เหมยแม้ว่าจะอายุเลยเลขสามมานานแล้ว และกำลังเข้าสู่เลขสี่ แต่ก็ยังมีเสน่ห์และมีชีวิตชีวา

หลังจากเอาชนะไฟฟ้าช็อตเป็นหมื่นครั้งไปแล้ว เฟ่ยเกอก็พูดกับหลี่เหมยอย่างเจ้าเล่ห์ว่า “ถ้าเริ่มแข่งเวลา 2 โมงบ่ายพรุ่งนี้ เสร็จตอน 4 โมง ถ้าพวกคุณแพ้ คืนนี้คุณก็...” คำพูดของเฟ่ยเกอยังไม่ทันจบ ผู้ชมที่ยืนดูอยู่ก็อุทานดังทันที

แม้ว่าหลี่เหมยจะชินกับสถานการณ์ แต่เมื่อทุกคนอุทานพร้อมกัน เธอก็หน้าแดงเล็กน้อย

“เฮ้ พวกคุณคิดอะไรอยู่! ฉันก็แค่ต้องการให้เขาเลี้ยงฉันกับทีมข้าวเท่านั้น พวกสัตว์!” เฟ่ยเกอแสดงเหมือนกำลังรีบอธิบาย แต่ก็ยังยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่บนหน้า

“ดีเลย! แม้ว่าเฟ่ยเกอจะให้ฉัน... ฉันก็จะร่วมเล่นจนถึงที่สุด แต่คุณต้องชนะการแข่งขันนะ! ถ้าพวกคุณแพ้ ค่าข้าวคืนนี้คุณต้องออกเอง และเอาน้ำล้างเท้ามาให้ฉันด้วย ฮ่าๆๆ” หลี่เหมยที่เป็นคนตรงๆ เห็นเฟ่ยเกอตั้งใจล้อเล่น จึงทำตอบแบบสวนกลับ ท่ามกลางเสียงเชียร์ของฝูงชนอีกครั้ง ทำให้ใบหน้าดำของเฟ่ยเกอเริ่มเขียวคล้ำขึ้น เขารู้จักนิสัยของหลี่เหมย แต่ไม่ได้คาดคิดว่าเธอจะร้ายกาจขนาดนี้ ยิ่งไปกว่านั้น สามีของหลี่เหมยประสบอุบัติเหตุตายไปหลายปีก่อน การเอาน้ำล้างเท้าให้หญิงม่ายแบบนี้ ถ้าเผยออกไป เฟ่ยเกอก็หมดเครดิตทันที

เมื่อเฟ่ยเกอยังลังเล เขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะยั่วยวนของหลี่เหมย “ไงล่ะ เฟ่ยเกอผู้แมนยังมีขี้ขลาดด้วย?” เขารู้ว่าหลี่เหมยจงใจยั่วยุ นี่แหละคือเดิมพันที่ไม่ยุติธรรม แต่ด้วยเกียรติของผู้ชาย เฟ่ยเกอก็กระโดดเข้าสู่กับดักที่ตัวเองสร้างขึ้น!

“ตกลง! ตกลงแบบนี้! เวลาแข่งขันพรุ่งนี้บ่ายสอง สถานที่ MoonCity.” พูดจบ เฟ่ยเกอก็เดินออกจากร้านอาหารราวกับสายลมตอนนี้พี่เฟยเกลียดไม่อยากจะมีความเร็วแบบหลิวเซียงเพื่อหนีจากสถานที่ที่เต็มไปด้วยเรื่องวุ่นวายนี้