เรื่องราวหนึ่งเรื่อง
เขาและเธอเป็นเพื่อนเล่นตั้งแต่เด็ก บ้านของพวกเขาอยู่ใกล้กัน เขามักถูกตีเพราะปีนกำแพงไปหาเธอ เมื่อเวลาผ่านไป 20 ปี เขากลายเป็นคนสง่างามและหล่อเหลา ส่วนเธอ สวยงามและใจดี สุดท้ายทั้งคู่ก็ได้อยู่ด้วยกัน ช่วงเวลาแห่งความสุขผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในฤดูใบไม้ผลินั้น เธอประสบอุบัติเหตุรถ เขาลูบหน้าที่เย็นชาเธอและเงียบ ๆ อธิษฐานต่อพระเจ้า พระเจ้าได้ปรากฏตัว “คุณยอมเป็นผีเสื้อ 3 ปีเพื่อนำชีวิตเธอกลับมาหรือไม่?” …ฉัน. ยอม. ทำ… เขามักวางหัวบนไหล่เธอ อยู่เงียบ ๆ ข้าง ๆ เธอ และเธอก็มักร้องไห้เพราะเขาหายไป ... ในฤดูใบไม้ผลิปีที่สาม เขากลับมาอีกครั้ง แต่เขาเห็นว่าข้าง ๆ เธอมีหนุ่มคนหนึ่งอยู่แล้ว ในพริบตา เวลาสามปีได้สิ้นสุด “เรียบร้อยแล้ว เวลาสิ้นสุดแล้ว ฉันสามารถทำให้คุณกลับสู่สภาพเดิมได้” “ไม่ต้อง ฉันยังอยากเป็นผีเสื้อต่อไป” เรื่องจบ มือพิมพ์ล้วนๆ เขียนไม่ค่อยเก่ง ขออภัย จริง ๆ แล้วบนโลกใบนี้มีผีเสื้อมากมายที่คอยปกป้องคุณอยู่เงียบ ๆ เพียงแต่คุณไม่รู้
ตอบกลับ (12)
โพสต์ของเจ้าของกระทู้เขียนได้ดีมาก จริง ๆ ลื่นไหลทางภาษา ใช้ถ้อยคำได้เหมาะสม สืบทอดกลิ่นอายของสมัยเว่ย-จิ้น และยังทำให้รสชาติของยุคถังและซ่งโดดเด่นขึ้นมาจนถึงแก่น การได้เห็นโพสต์นี้ของเจ้าของกระทู้ในชีวิตของฉัน ถือเป็นโชคสามภพของฉันเลย หลังจากอ่านโพสต์นี้ของเจ้าของกระทู้ ฉันกลับเกิดความเศร้าโศกที่บรรยายไม่ได้—อ้า โพสต์ดี ๆ แบบนี้ หากในภายหน้าฉันไม่สามารถเห็นมันอีก ฉันจะทำอย่างไร? ฉันจะทำอย่างไร? จนกระทั่งฉันไม่ลังเลใด ๆ กดบันทึกโพสต์นี้จากเจ้าของกระทู้ ความตื่นเต้นในใจของฉันก็เริ่มสงบลง แต่ฉันก็คิดขึ้นทันทีว่า โพสต์ดี ๆ แบบนี้ หากผู้อื่นไม่ได้เห็น ก็ไม่ใช่เรื่องเสียแรงใจของเจ้าของกระทู้หรือ? หลังจากการต่อสู้ทางความคิดอย่างเจ็บปวด ฉันจึงตัดสินใจเสียสละเพื่อส่วนรวม ฉันต้องเอาโพสต์นี้มาเผยแพร่ให้คนทั้งหลายได้ชม ฉันจะดันโพสต์นี้ให้ขึ้น ๆ ไป! ขึ้นไปเรื่อย ๆ จนทุกคนเห็น! ก่อนที่จะพบคุณ ฉันเคยสงสัยว่ามีผู้ศักดิ์สิทธิ์แท้จริงในโลกหรือไม่ แต่ตอนนี้ฉันเชื่อแน่แล้ว! ฉันเคยหลงใหลในบทกวีของราชวงศ์ฮั่นทั้งสอง ฉันเคยประหลาดใจกับความสามารถทางกวีของหลี่ตู ฉันเคยเพลิดเพลินกับบทกวีของซ่งและหยวน แต่ตอนนี้ ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันตื้นเขินเพียงใด! เจ้าของกระทู้ ความประเสริฐสูงส่งของคุณทำให้คนซาบซึ้งใจอย่างมาก ในสังคมที่เต็มไปด้วยวัตถุและเงินทองในปัจจุบัน การได้เห็นคนมีจิตใจดีเช่นคุณ เป็นโชคดีที่สุดในชีวิตของฉัน ทำให้ฉันรับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ โพสต์ของเจ้าของกระทู้ก็เหมือนสายฟ้าที่ทะลุฟ้ายามค่ำคืน หรือแสงตะวันที่ฉีกเมฆดำ ในชั่วพริบตาทำให้ฉันเหมือนดื่มน้ำค้างแห่งความหวาน ทำให้ฉันเข้าใจถึงสัจธรรมอมตะในสิ่งนี้
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —