อดีตที่หายไป

ฮ่าฮ่าฮ่า ฮีโร่จบทาง โรแมนติก~ ยังจำวันที่เปิดสมาชิกออนไลน์แล้วสิบคนมีแปดคนเป็นโรแมนติกได้ไหม? ฮ่าฮ่าฮ่า ตอนนี้ฉัน เล็กขี้โกง โรแมนติก@เว่ยชาง (ID: 26439) โรแมนติก@เซินหยวน (ID: 23701) และมีทั้งหมด 101 คน ฮ่าฮ่าฮ่า หัวหน้ากิลด์ของฉัน อยู่ที่ไหน? รองหัวหน้าอยู่ที่ไหน? คนอาวุโสของฉันอยู่ที่ไหน? น้องชายของฉันอยู่ที่ไหน? ยังจำคำขวัญของฉันได้ไหม? “ดื่มสักแก้ว? ฟังสักหน่อย? ดูสักหน่อย? เล่นสักหน่อย? เข้าร่วม? โรแมนติกของคุณ.?” รักเธอ,, โรแมนติก โรแมนติก, คุณอยู่ที่ไหน? สามไอ้บ้า คุณอยู่ที่ไหน? เฮ้อ~ ใจเจ็บแล้ว น้ำตาแห้งแล้ว คนโดดเดี่ยว ไม่พูดถึงความหนาว บ้านของฉัน คนในครอบครัวของฉัน คุณอยู่ที่ไหน??? 555555555555555555555555 เมื่อหวนมองอดีต เรื่องราวเหมือนควัน ความรุ่งเรืองทั้งชีวิต อยู่ใกล้แค่เอื้อม เจ็บปวด! เจ็บช้ำ! เมื่อไหร่จะได้พบกันอีก? เฮ้อ~ โรแมนติกเดิมหายไป ฟอรั่มเดิมหายไป คนเก่าเดิมหายไป เล็กขี้โกงเดิม,,, ก็หายไป....................献歌一曲: นี่คือคนที่ฉันคิดถึงและรักอย่างลึกซึ้งทั้งกลางวันและกลางคืน ฉันควรแสดงออกยังไง เธอจะยอมรับฉันไหม บางทีคงไม่มีวันได้พูดประโยคนั้นกับเธอ ได้กำหนดแล้วว่าฉันจะต้องล่องลอยไปทั่วโลก จะมีความผูกพันได้ยังไง ความฝันมักจะอยู่ไกลเกินเอื้อม ไม่ควรละทิ้งไปหรือ ดอกไม้บานแล้วร่วงอีกครั้งในฤดูฝน ฤดูใบไม้ผลิเอ๋ย เธออยู่ที่ไหน วัยเยาว์เหมือนแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว ผ่านไปไม่หวนคืน ไม่มีเวลาที่จะกล่าวคำอำลา เหลือแค่ฉันที่ชาไปหมด ไม่มีความกล้าหาญในวันนั้น ดูดอกไม้ที่ร่วงหล่นไปทั่วฟ้า ในช่วงเวลาที่สวยที่สุด เหลือใครที่จะจำได้ว่ามีเธออยู่บนโลกนี้ เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว มีเรื่องราวทั้งการจากลาและความสุขใจ เด็กหนุ่มที่เคยมีความฝันไปทั่วทิศต่างอิจฉานกนางแอ่นที่บินไปทางใต้ เงาคนที่ต่างพากันไปตามเส้นทางของตัวเอง ค่อย ๆ ห่างไกล อนาคตอยู่ที่ไหน ความธรรมดา ใครจะให้คำตอบฉันได้ ตอนนั้นคนที่อยู่เคียงข้างฉัน ตอนนี้พวกเธออยู่ที่ไหน คนที่ฉันเคยรัก ตอนนี้เป็นอย่างไร ความปรารถนาในตอนนั้นเป็นจริงหรือยัง ตอนนี้คงได้แต่รำลึก เวลาที่ผ่านมาได้ทำให้ความฝันแห้งเหือด ไม่สามารถหาตัวตนที่แท้จริงของฉันกลับมาได้ เงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ตอนไหนที่คนข้างตัวฉันอยู่ ดวงดาวดวงนั้น เรื่องราวที่นี่ เธอจำได้ไหม * * * * ชีวิตเหมือนมีดสลักไร้ปรานี เปลี่ยนรูปร่างของเรา ก่อนที่มันจะเบ่งบานก็ต้องเหี่ยวเฉาหรือ ฉันเคยมีความฝัน วัยเยาว์เหมือนแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว ผ่านไปไม่หวนคืน ไม่มีเวลาที่จะกล่าวคำอำลา เหลือแค่ฉันที่ชาไปหมด ไม่มีความกล้าหาญในวันนั้น ดูดอกไม้ที่ร่วงหล่นไปทั่วฟ้า ในช่วงเวลาที่สวยที่สุด เหลือใครที่จะจำได้ว่ามีมันเคยมาบนโลกนี้ ความปรารถนาในตอนนั้นเป็นจริงหรือยัง ตอนนี้คงได้แต่รำลึก เวลาที่ผ่านมาได้ทำให้ความฝันแห้งเหือด ไม่สามารถหาตัวตนที่แท้จริงของฉันกลับมาได้ เงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ตอนไหนที่คนข้างตัวฉันอยู่ ดวงดาวดวงนั้น เรื่องราวที่นี่ เธอจำได้ไหม หากมีวันพรุ่งนี้ ขอมอบคำอวยพรให้เธอที่รัก