เมื่อทั้งสามมาถึงขอบทะเลสาบพันน้ําตา เอลฟ์หลายคนก็รวมตัวกันแล้วบางคนตื่นตระหนก บางคนสวดมนต์ ทุกคนมีสีหน้าที่บรรยายยาก"มหาปุโรหิตมาถึงแล้ว ทุกคน หลีกทาง!"มีคนตะโกน และเอลฟ์ก็รีบกระจัดกระจายไปทั้งสองข้างเหมือนฟ้าร้องทิเบียสและอีกสองคนเดินเข้ามาด้วยสายตาจริงจังแม้ทิเบียสจะค่อนข้างซนต่อหน้าพี่สาวและลุงนิโน แต่เขาก็ยังเป็นจุดสนใจต่อหน้าสมาชิกเผ่าคนอื่น ๆแต่วันนี้ เขาไม่สามารถขโมยซีนได้แค่เหลือบมองทะเลสาบพันน้ําตาก็ทําให้เขาร้องออกมาและเป็นลมทะเลสาบพันน้ําตาที่เคยใสแจ๋วกลายเป็นทะเลสาบเลือด กลิ่นเลือดฉุนก อวัยวะบางส่วนลอยลงไปตามแม่น้ํา ดูเหมือนมนุษย์ ทะเลสาบพันน้ําตากลายเป็นเขตตายทันที เผยให้เห็นด้านดุร้ายและน่ากลัวของมันลาทิสประคองน้องชายที่เป็นลม จําได้ว่าเขาเพิ่งดื่มน้ําที่นี่เมื่อครู่ และรู้สึกคลื่นไส้และอาเจียนลุงนิโน่จ้องมองอย่างเคร่งขรึมไปยังต้นน้ําของทะเลสาบพันน้ําตาแม้ว่าจะอยู่ใกล้เมืองหลวงมนุษย์ เมืองรุยเจีย แต่ความวุ่นวายของมนุษย์นี้จะไม่ทําให้เกิดสถานการณ์เช่นนั้นแน่นอน"ผู้เฒ่า......" เอลฟ์เห็นมหาปุโรหิตเป็นลมและวิ่งไปถามลุงนิโนอย่างเกรงกลัวว่า "ฉันควรทําอย่างไรดี......เราควรทําอย่างไรดี?"ลุงนิโน่เป็นผู้อาวุโสของเผ่าเอลฟ์และเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดแต่แม้แต่บทบาทผู้ใหญ่ของเขาก็ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง แน่นอนว่ายังมีอีกหนึ่งคนที่แย่กว่านั้น—มหาปุโรหิตที่เป็นลม"กษัตริย์เอลฟ์ต้องรู้เรื่องนี้แน่ ๆฉันต้องไปเจรจากับเธอดูแลให้เอลฟ์คนอื่น ๆ ไม่ตื่นตระหนก!""ฉันจะไปด้วย ฉันจะไปด้วยฉันทนไม่ไหวจริง ๆ!"ลาทิสพูด ทิ้งพี่ชายแล้ววิ่งหนีไป"แล้ว......แล้วมหาปุโรหิตล่ะ?"เตะเขาให้ตื่น!""อ้อ......หือ?"เตะเขาให้ตื่น!"เมืองหลวงเอลฟ์ตั้งอยู่ที่ปลายสุดทางใต้ของทวีปชิงคุย เรียกว่าเมืองจิงฮวา เมืองนี้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นเมืองที่สวยที่สุดบนทวีปรูอิเจียการเข้าสู่ประตูเมืองรู้สึกเหมือนการเข้าสู่ดินแดนเทพนิยายบนโลก—ถูกปกคลุมด้วยหมอก เงาสีเขียวหมุนวน และต้นไม้เขียวชอุ่มที่เติบโตในเงาที่พันกันเอลฟ์ที่สวยงามและบอบบางเดินเล่นท่ามกลางดอกไม้และเงาที่เปล่งประกาย เปล่งประกายเสน่ห์อย่างน่าทึ่งเอลฟ์เหล่านี้ใกล้ชิดกับธรรมชาติมาหลายชั่วอายุคน;แม้แต่ในเมืองหลวง พวกเขาก็กลมกลืนไปกับธรรมชาตินิโนะและอีกสองคนเดินตรงไปยังพระราชวังหลวงทีเบียสเดินไปพร้อมกับเช็ดผมที่เปียกโชกด้วยความไม่พอใจ มองสองคนนั้นที่เดินไปข้างหน้าอย่างตาต่อตา
แน่นอนว่าเหล่าฮูเอลฟ์ไม่กล้าเตะเขา เพียงแต่ให้เขาอาบน้ำด้วยน้ำเย็น
ตั้งแต่เผ่าผีมอนสเตอร์ถูกเหล่าฮูเอลฟ์เป็นผู้นำอย่างเป็นทางการ และสร้างประเทศฮูเอลฟ์ ระบบบรรพบุรุษของเผ่าฮูเอลฟ์ก็มีการเปลี่ยนแปลงไป
นักบุญหญิงไม่ได้ถูกคัดเลือกเพื่อส่งไปเฝ้าสิงสาราสน์บนภูเขาคาเซ็คอีกต่อไป แต่ถูกฝึกอบรมให้เป็นผู้สืบทอดของราชาฮูเอลฟ์
เพื่อไม่ให้โกรธพระเจ้า พวกเขาจัดตั้งผู้บูชาที่เชี่ยวชาญการพยากรณ์เทพ เพื่อใช้ปลอบประโลมพระเจ้า
ตามตำนาน ราชาฮูเอลฟ์รุ่นนี้มีรูปลักษณ์ที่งดงามไม่แพ้นางฟ้าเรจา และยังเป็นอัจฉริยะที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของเผ่าฮูเอลฟ์
ข่าวลือเกี่ยวกับเธอ ไม่เพียงแต่ถูกพูดถึงในหมู่เผ่าผีมอนสเตอร์ แต่ในหมู่เผ่ามนุษย์และปีศาจก็มีคนพูดถึงอย่างสนใจ
ที่ประตูพระราชวัง มีทหารเฝ้าเผ่าฮูเอลฟ์ยืนอยู่ฝั่งละคน ก้มตัวอย่างสุภาพทักทายสามคนว่า "ราชาฮูเอลฟ์และผู้เฒ่ากำลังรอประชุม เชิญเข้ามา!"
ทั้งสองคนเป็นนักธนู และมีธนูขนาดเล็กและปราณีตสะพายหลัง แต่ละคนมีรูปร่างหน้าตาที่ไม่แพ้ลาติส
"รูปร่างไม่สวยเท่าน้องสาว, หน้าอกก็ไม่ใหญ่เท่าน้องสาว! แต่เป็นแฟนได้เต็มที่" ทีเบียสหันกลับมาจ้องสองคนนั้นตรง ๆ ทำให้ลาติสฟาดเขาอย่างแรง
เดินตามถนนเล็ก ๆ ที่ขนาบด้วยต้นเบิร์ช ทั้งสามคนหยุดอยู่หน้าต้นไม้โบราณอายุพันปี
ต้นไม้สูงเกือบร้อยเมตร พุ่มไม้ปกคลุมครึ่งหนึ่งของพระราชวัง ลำต้นต้นไม้ก็มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบร้อยเมตร กลวงตรงกลาง มีประตูไม้แกะสลักงดงามปิดอยู่
"ช่างน่าเสียดายจริง ๆ!" ทีเบียสถอนหายใจอีกครั้ง ลาติสข้าง ๆ ก็พยักหน้ารับด้วยความเห็นด้วย
คุณลุงนิโน่ผลักประตูเข้าไปข้างใน
มีโต๊ะยาวตั้งอยู่ตรงกลาง โต๊ะสองข้างเต็มไปด้วยผู้เฒ่า และที่ปลายโต๊ะด้านขวา ที่นั่งเดี่ยวอยู่คือราชาฮูเอลฟ์ - ลอฟฟ์กาเอล
