ราชาซอมบี้กลับมา 'สิบสาม'

บทที่ 13 รักกรรม การเคลื่อนไหวระหว่างกวงเทียนหยาและคู่รักมาร์ตินดึงดูดความสนใจของคนรอบข้างที่รวมตัวกันเพื่อเฝ้าดู เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของห้างสรรพสินค้าก็เข้ามาถามมาร์ตินว่า "เกิดอะไรขึ้น" “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร มันเป็นแค่ความเข้าใจผิด” “เข้าใจผิดเหรอ? มุมปากของคุณมีเลือดออก!” "ไม่เป็นไรจริงๆ" เมื่อเห็นว่ามาร์ตินไม่ต้องการพูดอะไร เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ปล่อยมันไป อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าสิ่งที่น้อยกว่าหนึ่งอย่าง ทุกคนที่เกี่ยวข้องบอกว่าไม่มีอะไร แล้วทำไมฉันต้องใช้มันเป็นเสาไม้ไผ่ล่ะ? เขาตะโกนบอกผู้พบเห็น: "หมดแล้ว หมดแล้ว ไม่เป็นไร" ไป๋เหม่ยกุยและหยวนเยว่ก็ได้ยินเสียงนั้นเช่นกันจึงเข้ามาถามว่า: "เกิดอะไรขึ้น?" “ไม่เป็นไร ซื้อทุกอย่างแล้วเหรอ?” "เกือบ." "โอเค เรากลับกันเถอะ" หยวน เยว่เห็นว่ากวง เทียนหยาเดินออกไปโดยไม่ได้เอาของของตัวเองมา จึงรีบตะโกน: "เทียนย่า ของของแก!" “ไม่ ฉันจะรอคุณอยู่ในรถ” Yuan Yue และ Bai Meigui มองหน้ากัน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนางสาวกวง เลยต้องจ่ายเงินเงียบๆ แล้วขึ้นรถไป ฉันพูดไม่ออกตลอดทาง เมื่อเดินผ่านประตูบ้าน หยวนเยว่ก็พูดว่า "เฮ้ ยังไม่ถึงบ้าน ทำไมไม่เข้าไปล่ะ" “เอาล่ะ ลงไปกันเถอะ? นั่นเป็นสถานที่ที่ดี!” Bai Meigui กล่าวว่า: "มันขึ้นอยู่กับคุณ" หลังจากเดินไม่กี่นาที พวกเขาก็มาถึงตัวเมืองที่พลุกพล่าน โดยมีป้าย "บาร์รอ" อันตระการตาที่วาดด้วยไฟสี พวกเขาเดินตรงเข้าไปนั่งที่แผนกต้อนรับ กวงเทียนหยาทักทาย: "ลุงฟูเซิง ฉันอยู่นี่! เมื่อได้ยินเสียง ชายร่างกำยำอายุประมาณสี่สิบก็หันกลับมาและพูดด้วยรอยยิ้ม: "วิญญาณวิญญาณ ทำไมวันนี้คุณถึงว่างมาที่นี่ล่ะ" “ลุงฟูเซิง ฉันอยากได้ค็อกเทลแก้วใหญ่ของคุณ” “วิญญาณวิญญาณ เจ้าเป็นอะไรไป?” ใครจะทำให้หญิงคนโตไม่มีความสุขอีกครั้ง? " "ฉันแค่อยากจะดื่ม. “โอเค โอเค คุณดูไม่มีความสุข หากคุณไม่ตกลงอีก ฉันเกรงว่าคุณจะไล่แขกของฉันทั้งหมดออกไป” “ ลุงฟูเซิง ฉันพาเพื่อนสองคนมาที่นี่ไม่ใช่เหรอ?” " "โอ้เพื่อน? คุณยังไม่ได้แนะนำมันเลย “นี่คือพี่สาวคนโตของฉัน หยวน เยว่ ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของลุงชิว” นี่คือนางสาวใบ้เพื่อนใหม่ "สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก." หยวนหยูพูดด้วยความตกใจ: "ตอนนั้นคุณเป็นซอมบี้ตัวน้อย!" โอ้ ฉันขอโทษ ฉันเสียลิ้นไปครู่หนึ่ง! " ฮ่าฮ่าฮ่า กวงฟูเฉิงยิ้มและพูดว่า: "คุณพูดถูก ฉันคือซอมบี้ตัวน้อยตัวนั้น คนที่มาที่บาร์ของฉันมีทั้งมนุษย์หรือสัตว์ประหลาด หงุดหงิดอะไรที่ฉันเป็นซอมบี้? " "จริง?“ หยวนเยว่มองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวังทันทีและตระหนักว่าสิ่งที่กวงเต๋อเซิงพูดนั้นเป็นเรื่องจริง "ฉันคิดว่าคุณไป๋คนนี้ก็เป็นมนุษย์มากเช่นกันใช่ไหม? “คุณกวงเห็นสิ่งนั้นไหม” กวงเทียนหยากล่าวว่า: "แน่นอน" แม้ว่าลุง Fusheng จะดูเหมือนเป็นซอมเมอลิเย่ร์ แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นนักล่าผีระดับปรมาจารย์ " "หยุดคุยโวได้แล้ว! ฉันศึกษาลัทธิเต๋ากับพี่สะใภ้มาสองสามปีแล้ว และฉันมีความเข้าใจเพียงผิวเผินเท่านั้น “คุณกวงสามารถเปิดบาร์แห่งนี้ได้ ซึ่งมนุษย์และสัตว์ประหลาดสามารถสนุกด้วยกันได้ โดยปกติแล้วพลังเวทย์มนตร์ของเขามีพลังมาก ไม่อย่างนั้นสัตว์ประหลาดเหล่านี้จะประพฤติตนได้อย่างไร” “ไม่ใช่เพราะชื่อเสียงของพี่กวงที่เขาสามารถขัดขวางเขาได้ไม่ใช่หรือ?” คุณไป๋ คุณคิดมากกับฉัน “ลุงฟูเซิง ไวน์ของฉันอยู่ที่ไหน” “ทำไปนานแล้ว เอาล่ะ” คุณต้องการอะไร? สั่งซื้อสิ่งที่คุณต้องการได้ฟรี " "มีเครื่องดื่มมั้ย? ฉันไม่คุ้นเคยกับการดื่ม “ครับ โค้กหรือน้ำผลไม้?” " "น้ำแอปเปิ้ล " "แล้วคุณล่ะ คุณไป๋? " "ไวน์ผลไม้. " "ตกลง. “ในไม่ช้า ทุกสิ่งที่สาวๆ ต้องการก็เสร็จสิ้น ไวท์โรสกล่าวว่า “ฉันชอบที่นี่มาก” สภาพแวดล้อมที่นี่เหมาะกับฉันมาก อยากรู้ว่านายกวงอยากทำงานพาร์ทไทม์มั้ย? " "โอ้ คุณอยากจะอยู่ต่อเหรอ? "ใช่ ฉันสามารถทำอะไรก็ได้" " "ยินดีเป็นอย่างยิ่ง!คุณมีห้องพักและอาหารที่นี่ไหม? มันไม่ฟรี “คุณลุงฟูเซิง คุณตระหนี่มาก” " "เฮ้ นี่มันแตกต่างออกไป ฉันต้องจ่ายภาษีในการเปิดร้านนี้ และคนที่มาทำงานที่นี่ก็ไม่ใช่คนธรรมดา แค่กินก็ลำบากสำหรับฉันแล้ว "ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการจัดเตรียมของนายกวง “พรุ่งนี้คุณจะมาทำงานและเป็นพนักงานเสิร์ฟ” " "ตกลง. “สวัสดีคนสวย” หนุ่มหล่อเดินเข้ามาเบียดตัวนั่งโดยไม่ได้รับความยินยอม “จะดื่มอะไรไหม ฉันจะซื้อ!” กวงเทียนหยากล่าวว่า: "ไม่ ฟรี" “โอ้ คนสวย ฉันชื่อหลิวฮวน ฉันสงสัยว่าคุณนามสกุลอะไร?” " "คุณไม่รู้จักฉันเหรอ? " "คุณมาที่นี่ครั้งแรกหรือเปล่าคะ คุณหนู?" ไม่คุ้นเคยเลย ฉันอยากผูกมิตรกับคนสวย ๆ จังเลย สงสัยว่าตัวเองมีโชคชะตาแบบนี้หรือเปล่า " "แล้วคุณอยากเป็นเพื่อนกับใครดีกว่า หลิวฮวน ตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดเยาะเย้ยว่า "ฉันชอบผู้หญิงสวยที่พูดตรงๆ" "น่าเสียดาย ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับคุณ" "โอ้ น่าเสียดาย พวกคุณ—” หยวน เยว่ และ ไป่ เหม่ยกุย หันหลังกลับและแสร้งทำเป็นไม่เห็น กวงฟูเฉิงยิ้มและพูดว่า "ปีศาจไก่ กลับไปดื่มไวน์ของคุณซะ" หลิวฮวนซินเดินลงไปที่แผนกต้อนรับอย่างไม่เต็มใจฮ่าๆๆ คนโต๊ะใต้โต๊ะเริ่มหัวเราะ มีชายสี่คนและหญิงสองคนอยู่บนโต๊ะนี้ ผู้ชายก็โดดเด่นมาก ส่วนผู้หญิงก็มีเสน่ห์มาก คนเหล่านี้กำลังดูแผนกต้อนรับ ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้กำลังเดิมพัน “หัวเราะอะไรน่ะ!” ชายหนุ่มหัวหม้อกล่าวว่า “เจ้าจะต้องตายก่อนจากไป” “ถ้าตายจะตาย!” กวงเทียนหยาพูดกับฟูเซิง: "เฮ้ มันน่าเบื่อมาก! ฉันคิดว่าฉันจะสะกดรอยตามคุณ ลุงฟูเซิง ฉันจะกลับไป" “อะไรนะ ไม่สนุกแล้วเหรอ?” "ที่นี่เสียงดังเกินไป ฉันยังอยากอยู่คนเดียว 人静一静好。” “要不我跟大哥讲下?” “我自己的事,爹地也管不 了。” “嗯,长大了,也有heart事了 。” “要你说! 我走了,复生叔 。” “好的,小heart点。白叔姐,记得明天准时上班啊,否则要扣 工钱的。” “放heart,老板。” หนึ่งในคนที่หัวเราะเมื่อกี้พูดว่า: "ฉันคิดว่ามันไม่เลวเลย พรุ่งนี้เธอจะทำงานที่นี่ มีโอกาสมากมาย" Liu Huan พูดว่า: "นั่นเธอเอง!" หลังจากที่กวงเทียนหยาและคนอื่น ๆ ออกมา เธอก็พูดว่า: "ลองไปบริษัทของฉันดูไหมล่ะ อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ สิบนาทีก็ถึง""เมื่อมาถึงหน้าบริษัท กวงเทียนหยาแนะนำ: "นี่คือบริษัทของฉัน แล้วไงล่ะ? " เมื่อไป๋เหม่ยกุยและหยวนเยว่เห็นตัวอักษรสีทองส่องแสงสี่ตัว "ลมและเมฆาเก้าราตรี" บนป้าย พวกเขาก็พูดว่า "ว้าว ไม่เลวเลย! “บริษัทแบ่งออกเป็น 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นพื้นที่สำนักงาน และชั้นบนเป็นอพาร์ทเมนท์” ฉันจะแสดงให้คุณดู “ทันทีที่เราเข้าไปในอาคาร กลุ่มคนหนุ่มสาวที่อยู่ข้างในก็ทักทายกัน: "เจ้านาย “ทุกคน หยุดก่อนเถอะ ฉันมีเรื่องจะประกาศ” เมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังมองเธออยู่ เธอจึงกล่าวเสริมว่า: "นี่คือคุณไป๋ ญาติของฉัน และนี่คือคุณหยวน พี่สาวคนโตของฉัน" หากมีปัญหาใดๆ ในอนาคต สามารถติดต่อได้ “เอาล่ะ โอเค คืนนี้คุณไป๋และคุณหยวนว่างหรือเปล่า มาฉลองกัน!” “ใช่ เรามีปัญหามากมายให้ผู้หญิงทั้งสองคนแก้ไข แต่ฉันคิดว่าวิธีที่ดีที่สุดคือติดต่อกันก่อน” “ใช่ครับ ถ้าไม่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งก็จะเข้ากันไม่ได้และงานจะเหนื่อยที่สุด “ฉันไม่รู้ว่าคุณสองคนชอบอะไร ฉันจะเตรียมมันให้คุณเมื่อเราเปิด รับรองว่าคุณจะต้องพอใจ!” "ไป๋เหม่ยกุยและหยวนเยว่ไม่ได้ทำอะไรเลย นี่มันที่ไหน มันเป็นแค่ "ถ้ำหมาป่า" เท่านั้น! "หุบปากไปทำงานซะ!"เมื่อเห็นทุกคนแยกย้ายกันในพริบตา เขาเสริมว่า "ฉันขอโทษ พวกเขาชอบส่งเสียงดัง แต่พวกเขาไม่ใช่คนไม่ดี" ลองขึ้นไปดูชั้นบนกัน Bai Meigui และ Yuan Yue ไม่รู้ว่าน้ำเต้า Tianya ขายยาอะไร พวกเขาแค่คิดว่ามันแปลกและไม่สามารถส่งเสียงใด ๆ ได้จึงเดินตามขึ้นไปชั้นบน เมื่อขึ้นไปที่ชั้นสอง พวกเขาเห็นว่าขึ้นไปบนบันไดเป็นห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ที่มีรูปแบบหรูหรา "กรุณานั่งลง จะดื่มอะไรดี? " "ไม่เป็นทางการ. กวงเทียนหยานำชามาให้พวกเขาแล้วถามว่า "คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง" กุหลาบขาวกล่าวว่า “สะดวกสบายและอบอุ่นทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายเมื่อมาที่นี่ หยวนหยูกล่าวว่า: "ใช่ “บ้านหลังนี้แต่เดิมเป็นของเพื่อนสนิทของแม่ผม ต่อมาหลังจากที่แม่ขึ้นสวรรค์แม่ก็รับไปตกแต่งแบบนี้ ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงจนผมรับช่วงต่อ” “ทำไมป้าของฉันไม่อยู่ที่นี่ในภายหลัง” " "เพราะว่าพ่อกับแม่ของฉันแต่งงานกันแล้ว แม่บอกว่าบ้านหลังนี้เหมาะกับสาวโสดเท่านั้น ไป๋เหม่ยกุยและหยวนเยว่มองหน้ากัน: มีเหตุผลอะไร! แต่ไป๋เหม่ยกุยมีประสบการณ์มากกว่า เธอเพิ่งจับอะไรบางอย่างได้และมันก็หลุดลอยไป เธอถามว่า: "แม่ของคุณคงคิดถึงเพื่อนเก่าคนนี้มาก พ่อของคุณรู้เรื่องนี้ไหม? " "พี่ไป๋ยังฉลาดที่สุด!พวกเขาทั้งสามเคยพบกันทุกวัน “กุหลาบขาวรู้ทัน: แค่นั้นแหละ!” มีห้องใหญ่สามห้องบนชั้นนี้ จากนี้ไปคุณสามารถย้ายมาที่นี่ได้ การอยู่คนเดียวที่นี่ค่อนข้างเหงา แต่ที่นี่ ฉันแค่มีเพื่อน ฉันรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ค่อนข้างกะทันหัน แต่คุณต้องพบพวกเขาที่ชั้นล่างบ่อยๆ เมื่อคุณมาใช้ชีวิต ดังนั้นทำความรู้จักกับพวกเขาก่อน “อยากคุยกับลุงกับป้าของฉันไหม?” " "แน่นอน. ฉันไม่ค่อยอยู่บ้าน ตอนนี้พ่อกับแม่คงดีใจมากที่มีคุณเป็นบริษัทของฉัน “แล้วฉันกลัวลุงกับป้าจะเหงา” “ไม่ค่ะ แม่มักจะโทรกลับเพื่อทานอาหารเย็น และป้าหวางมักจะมาเยี่ยมพวกเราด้วย” พวกเขามีหัวข้อให้พูดคุยไม่รู้จบ “ใช่แล้ว ฉันคิดว่าป้าของฉันกับคุณหวังเข้ากันได้ดีมาก พวกเขาเป็นเหมือนพี่น้องกัน” “วันนี้ฉันจะกลับไปกินข้าวกลางวันเพื่อไปซื้อของ ฉันอยากเล่าเรื่องของสิตูให้พ่อฟังด้วย” “หลังอาหารกลางวัน กวงเทียนหยา หยวนเยว่ และกวงเทียนหยูแอบคุยกันอยู่ในห้อง “พ่อคะ คิดว่าเราควรทำอย่างไร? “ไม่จำเป็นต้องพูด นี่คือเสียงของกวงเทียนหยา “หยวนหยู คุณคิดอย่างไร? “ฉันยังไม่รู้ว่าลุงสิตูหมายถึงอะไร”จากมุมมองปัจจุบันสามารถตัดสินได้ว่าเขาต้องการทราบสถานการณ์ของน้องสาว Liqi เท่านั้น “ใช่ เขามีความคิดนี้ แต่เขาไม่ทราบจุดประสงค์ที่แท้จริง” เรามาทดสอบเขากันดีกว่า “ทางออกอะไร?” กวง Tianyou, Yuan Yue, Kuang Tianya และคนอื่น ๆ ประสานหัวกันและสมรู้ร่วมคิดอยู่พักหนึ่ง ในตอนกลางคืนแสงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่างมาตกใส่คนคนหนึ่ง เธอนั่งลึก ๆ บนโซฟาถือแก้วไวน์แดงในมือลืมดวงจันทร์อย่างเงียบ ๆ เธอคือกวงเทียนหยา ทันใดนั้นลูกบอลแห่งแสงก็แวบขึ้นมาข้างหลังเธอ มีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เธอเป็น Situ Liqi ในฐานะผี "พี่สาว Liqi อยู่ที่นี่และเธอมีเรื่องจะบอก คุณ. “คัง เทียนหยา หันกลับมาแล้วพูดว่า “คุณอยากจะบอกอะไรน้องสาว? “คุณลุงซื่อถูต้องการ…” ซื่อถู ลี่ฉีขัดจังหวะคำพูดของเธอ และพูดว่า “ฉันไม่อยากได้ยิน!” กวง เทียนหยาเบิกตากว้าง และเขาถามว่า "พี่สาวลี่ฉี นี่คือความกังวลที่ใหญ่ที่สุดของคุณ!" " "วันนี้จะมาถึงไม่ช้าก็เร็วและฉันก็พร้อมแล้ว ฉันแค่อยากได้ยินเกี่ยวกับคุณมากที่สุดในตอนนี้ ""ฉัน? ฉันสบายดี. " "อย่าซ่อนมันจากฉัน “แล้วพี่สาวพูดว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับฉันล่ะ? "แล้วให้ฉันเดา"เมื่อก่อนคุณมีชีวิตชีวา แต่ตอนนี้คุณสงบแล้ว และเห็นได้ชัดว่าคุณเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก ผู้คนจะไม่เป็นผู้ใหญ่โดยไม่ผ่านความล้มเหลว ตอนนี้คุณกำลังดื่มไวน์แดง - และไวน์นี้เป็นไวน์ทั่วไปเมื่อคู่รักมารวมตัวกัน เธอลิ้มรสมันเหมือนได้ลิ้มรสหัวใจของคู่รักขาดสิ่งที่เคยมี คุณเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและมองดูดวงจันทร์ด้วยความสิ้นหวัง คืนนี้มีพระจันทร์เต็มดวงบนท้องฟ้า แต่คุณกลับนั่งอยู่คนเดียว มันเป็นช่วงเวลาแห่งความหงุดหงิด ฉันจึงสรุปว่าคุณผิดหวังในความรัก พี่สาวของคุณใช่มั้ย? " น้องสาวของฉันพูดถูก: ไม่มีสิ่งใดสมบูรณ์แบบในโลก ความสมบูรณ์แบบคือของปลอม " เมื่อ Situ Liqi เห็นว่า Tianya ไม่ได้ปฏิเสธแต่พูดแบบนี้ เธอรู้ว่าเธอพูดถูกและพูดว่า: "Tianya ชีวิตไม่เป็นที่น่าพอใจสิบครั้ง และความไม่พอใจมากมายเหล่านี้เกิดจากจินตนาการของผู้คน ปล่อยอดีตไปทำไมคนต้องสนใจมันนานและทรมานตัวเอง? กวงเทียนหยาหลั่งน้ำตาซึ่งทำให้หลี่ฉีอกหัก: ช่างเป็นเด็กไร้เดียงสาจริงๆ! ทำไมพระเจ้าถึงทำร้ายผู้บริสุทธิ์อยู่เสมอ? อนิจจา 'คนรักกลายเป็นสามี เหลือเพียงความเกลียดชังในห้องส่วนตัวของเขา' ' ฉันพยายามเข้มแข็ง แต่เหตุการณ์ในอดีตยังคงอยู่เสมอ ฉันไม่มีทางเลือก ไม่มีทางเลือก! " "อย่าเป็นแบบนี้นะ เทียนย่า!ความรักคือสิ่งที่ยั่งยืน เชื่อมั่นในตัวเองเจ้าชายเจ้าเสน่ห์ตัวจริงในใจคุณจะปรากฏแน่นอน อย่าท้อแท้! คุณต้องพิสูจน์ความพากเพียรและความอุตสาหะของคุณต่อพระเจ้า และคุณต้องไม่ยอมแพ้ง่ายๆ