ราชาซอมบี้กลับมา 《สิบสี่》

บทที่ 14 วิกฤติหยวนหยูกลับมาร้านดอกไม้ด้วยใจที่หนักหน่วง กวงเทียนหยาเดินเข้ามาหาเขาแล้วถามว่า "พี่สาว คุณลำบากหรือเปล่า?" หยวน เยว่ฝืนยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่ ลุงซือตูดีกับฉัน" “เมื่อเห็นว่าพี่สาวกังวลแค่ไหน สิตูยังดูใจร้ายขนาดนี้เลยเหรอ?” “ไม่ วันนี้เขาดูกังวลมาก และเขายังขอให้ฉันส่งข้อความด้วย!” “จะส่งข้อความ?” “ใช่ ฉันรู้สึกประทับใจมากกับสิ่งที่เขาพูด ดูเหมือนว่า ฉันกลับใจจริงๆ ฉันขัดแย้งกันจนแทบจะแกล้งทำเป็นไม่ได้เลย!” “ไปตัดสินใจกันเถอะ” พวกเขารีบไปที่สถานีตำรวจทันที แต่หลังจากฟังคำพูดของหยวน เยว่แล้ว กวงเทียนหยูก็พูดได้เพียงคำเดียว: "เดี๋ยวก่อน" Yuan Yue และ Kuang Tianya พูดพร้อมกัน: "เดี๋ยวก่อน?" “ใช่ เดี๋ยวก่อน! ฉันเชื่อว่าครอบครัวของ Situ จะกลับมาหาเราอีกครั้งแน่นอน” “ท่านพ่อ ท่านมั่นใจได้อย่างไร?” “คุณลุงเห็นลุงสิตูมองตอนนั้นแล้ว ฉันอยากเจอลูกสาวเธอมาก!” “บางทีลาวสิตูอาจอยากพบลูกสาวของเธอจริงๆ แต่สมาชิกครอบครัวคนอื่นๆ อยากเจอเธอหรือเปล่า ไม่แน่ใจ!” หยวน เยว่ และ กวง เทียนหยา สับสน นี่เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดและคิดไม่ออกเมื่อเห็นท่าทางที่สับสนของพวกเขา กวงเทียนหยูก็หัวเราะและพูดว่า "หยุดเดาได้แล้ว คุณจะรู้ผลลัพธ์เมื่อถึงตอนนั้น" เวลาก็หายไปในแต่ละวัน ดังที่กวงเทียนหยูพูด ครอบครัวของสิตูก็มาพบเขา คุณรู้จักใครบ้าง? จริงๆ แล้วมันคือ Situ Liwen หญิงสาวคนที่สี่ของตระกูล Situ! “สารวัตรกวง เราพบกันอีกแล้ว” เสียงหวานกล่าว “ฉันไม่รู้ว่าคุณ Situ มีปัญหาแบบไหน ตำรวจของเราควรจะทำหน้าที่อย่างดีที่สุด!” “ด้วยบุคคลระดับตำนานอย่างสารวัตรกวงที่นี่ ฮ่องกงจึงมั่นคงและเจริญรุ่งเรือง คนธรรมดาอย่างเราจะเดือดร้อนได้อย่างไร” “นางสิตูรู้สึกเป็นเกียรติ การให้บริการผู้เสียภาษีด้วยหัวใจคือหน้าที่ของเรา” “สารวัตรกวงเป็นแบบอย่างในแวดวงตำรวจ ทำธุรกิจด้วยความซื่อสัตย์สุจริต ไม่ลำเอียง ฉันสิตู่ วันนี้ฉันได้เรียนรู้บทเรียนแล้ว” “คุณสิตู วันนี้ไม่ใช่วันมอบรางวัลใช่ไหม?” “โอ้ ฉันขอโทษ ฉันชื่นชมสารวัตรกวงมาโดยตลอด และฉันได้พูดเพิ่มอีกสองสามคำโดยไม่รู้ตัวในระหว่างการประชุมของเราวันนี้ จนแทบจะลืมเรื่องนั้นไปเลย” "กรุณาบอกฉัน." “เมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันเห็นข่าวดังกล่าวในหนังสือพิมพ์จึงขอคำแนะนำจากสารวัตรกวง" กวง Tianyou หยิบหนังสือพิมพ์ที่ Situ Liwen ส่งมาและอ่านด้วยความประหลาดใจ: ปรากฎว่ามีชื่อที่โดดเด่นในหนังสือพิมพ์ "อิจฉาผู้หญิงรุนแรงอวด" โดยมีรูปถ่ายซึ่งผู้หญิงคนหนึ่งดูเหมือนลูกสาวของเขา Kuang Tianya มาก และเขียนว่า:... ผู้หญิงคนหนึ่งใช้ความรุนแรงในที่สาธารณะ "ทุบตี" ชายคนหนึ่ง (สงสัยว่าเป็นคนรักของเธอ) ชายคนนั้นกลืนความโกรธของเขาไม่กล้าทำผิดและปล่อยให้ผู้หญิงที่ใช้ความรุนแรง หลังจากนั้นชายที่เขาปฏิเสธที่จะโทรหาตำรวจและภรรยาของเขาเรียกผู้หญิงที่มีความรุนแรงว่า "แม่มด" เท่านั้นและไม่ดำเนินการใด ๆ อีกต่อไป ฮ่องกงเป็นสังคมที่มีอารยธรรมสูงสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับรูปลักษณ์ของเมืองนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร... กวงเทียนหยู สงบลงทันทีหลังจากอ่านหนังสือพิมพ์แล้วโยนมันทิ้งไปแล้วพูดว่า: "นางสาว สิตู่ใส่ใจเรื่องการก่อสร้างเทศบาล ตำรวจก็เลยไม่กล้ารองที่สอง" สงสัยว่านางสีตูต้องการให้ตำรวจทำอะไร "สารวัตรกวงพูดจริง" ฉันเป็นแค่นักธุรกิจ ไม่พูดเรื่องการเมืองในธุรกิจ ฉันอ่านข่าวนี้โดยบังเอิญ ไม่มีอะไรทำ แล้วจู่ๆ ก็อยากได้ยินคำพูดที่เป็นประโยชน์ของสารวัตรกวง "นางสาว.. สิตู่ยกย่องฉัน" ฉันเป็น "นักศิลปะการต่อสู้" ถ้าจะให้พูดเรื่องงานเทศบาลก็ดีกว่าให้ฉันถูพื้นและเป็นช่างซ่อม "สารวัตรกวงทำงานมาหลายปีและมีประสบการณ์มาก เขาคงมีประสบการณ์มากมาย” คุณกำลังดูถูกฉันหลี่เหวินด้วยการผลักไปมาแบบนี้เหรอ?กวงเทียนหยูคิดกับตัวเอง: "ช่างหายนะ! คุณบอกชัดเจนว่าไม่อยากออกไป" แต่เขาตอบว่า "ไม่ ไม่" บอกตรงๆ ไม่รู้จะจัดการยังไงกับเรื่องแบบนี้ " "ไม่ใช่เหรอ "หากรายงานเป็นความจริง เรื่องแบบนี้ ถือเป็นข้อพิพาททางอารมณ์และไม่เหมาะสมที่ศาลจะเข้ามาแทรกแซง" ยิ่งไปกว่านั้นตำรวจยังไม่สามารถยื่นฟ้องได้หากผู้ที่เกี่ยวข้องปฏิเสธที่จะแจ้งตำรวจ แน่นอนว่าการเปิดเผยของหนังสือพิมพ์ในเรื่องนี้แสดงให้เห็นว่าชาวฮ่องกงกำลัง กังวลเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว ฉันคิดว่าความคิดเห็นของประชาชนสามารถแก้ไขเรื่องเหล่านี้ได้ " "ดี! นี่ไม่ได้หมายถึงซางดุห้วยหรอกเหรอ? “หวังว่าสารวัตรกวงจะยกโทษให้ฉันที่วันนี้กระทันหัน คราวหน้าฉันจะนัดไว้ก่อนเพื่อไม่ให้เวลานักสืบล่าช้า ไว้เจอกันถ้ามีโอกาส!” หลังจากนั้นเธอก็ลุกขึ้นเดินจากไป "คุณสิตู่สุภาพเกินไป" กวงเทียนหยูมองดูภูมิหลังของสิตู่ลี่เหวินในระยะไกลและคิดลึก ๆ ... "เกิดอะไรขึ้น" กวงเทียนหยู "เชิญ" ลูกสาวคนสำคัญของเขา กวงเทียนหยา กลับมาแล้วโยนหนังสือพิมพ์ให้เธออ่าน กวงเทียนหยาหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาดู เขาแอบประหลาดใจและตะโกนในใจ: อะไรนะ ไอ้สารเลวอะไรทำกับฉันแบบนี้!หม่าเสี่ยวหลิงเห็นว่าสามีของเธอดูไม่ดีและคิดว่ากวงเทียนหยากำลังประสบปัญหาอีกครั้ง เธอรีบหยิบหนังสือพิมพ์มาอ่าน ทันใดนั้นเธอก็เข้าใจ หยานหลี่ถามว่า: "เกิดอะไรขึ้น?" “ใช่ บอกฉันเร็วเข้า!” "ฉันถามคุณ" กวงเทียนหยูสับสนและพูดว่า: "ถามฉันหน่อยสิ" “ใช่ เมื่อไหร่ที่คุณอุ้มเมียน้อยลับหลังและให้กำเนิดสาวสารเลว?” กวงเทียนหยูเกือบเป็นลม และกวงเทียนหยาก็เปิดปากของเขา นี่คือที่ไหน? เทียนหยูกล่าวว่า: "อย่ายุ่งมาก แต่ลงโทษเธอให้ดี" กวงเทียนหยาคิดกับตัวเองว่า เคล็ดลับของแม่น่าทึ่งมาก เธอไม่เพียงแต่ปกปิดตัวเองเท่านั้น แต่ยังให้ความรู้แก่ตัวเองด้วยการปลอมตัวอีกด้วย พูดความจริงดีกว่า เพราะเรื่องมันจบไปแล้ว หลังจากคิดดูแล้วเขาก็พูดว่า: "พ่อ แม่ คนนี้คือฉันเอง" กวงเทียนหยูมองไปที่กวงเทียนหยา และพูดช้าๆ: "เอาล่ะ หากคุณมีความกล้า คุณก็สามารถแก้ไขเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเอง ฉันจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไป" เรื่องมันจบแบบนี้เหรอ? กวงเทียนหยามีเครื่องหมายคำถามใหญ่อยู่ในใจ และไม่อยากจะเชื่อหูของเขา หม่าเสี่ยวหลิงก็ประหลาดใจเช่นกัน: วันนี้ฉันกินยาผิด ฉันกลับมาด้วยความโกรธและจบลงอย่างสงบ ฉันเอา "พี่เฟิง" ไปหรือเปล่า? ฉันดูหนังสือพิมพ์โดยไม่ได้ตั้งใจ และจู่ๆ ฉันก็รู้สึกตื่นเต้น และพูดว่า: "นี่เป็นแท็บลอยด์เชิงพาณิชย์ และเราไม่เคยสมัครรับข้อมูลมาก่อนมันมาจากไหน? " "ซิตู่ หลี่เหวิน นำมันมา "หลังจากพูดอย่างนั้น ฉันคิดว่า "โอ้ ไม่!" "Situ Liwen" เธอแสดงหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ให้คุณดูหรือเปล่า " "ใช่ " "เกิดอะไรขึ้น? ฉันคิดไม่ออกไม่ว่าจะคิดหนักแค่ไหนก็ตาม "ใช่แล้ว" จู่ๆ Situ Liwen ก็มาหาฉัน ขอให้ฉันอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ และอยากฟังความคิดของฉันเกี่ยวกับการสร้างจริยธรรมของเมือง "แม้ว่า Kuang Tianyou จะกังวลเกี่ยวกับความคิดอันป่าเถื่อนของ Ma Xiaoling แต่เขาก็ยังบอกความจริง "มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ" "ภรรยาที่รัก มันง่ายขนาดนั้น "เอาล่ะ ฉันแค่ถามเฉยๆ" " คราวนี้ถึงคราวที่กวงเทียนหยูต้องประหลาดใจ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเรื่องแบบนี้มักจะไม่ทำให้ทุกอย่างกลับหัวกลับหางล่ะ? เช่นเดียวกับกวงเทียนหยา นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาแปลกใจ: วันนี้พ่อกับแม่แปลกจริงๆ เกิดอะไรขึ้น?... "วันนี้น้องสาว Situ Liwen มาหาพ่อของฉัน "เกี่ยวกับ Situ Liqi หรือไม่" "อาจจะใช่หรือไม่ก็ได้" " "นี่หมายความว่าอย่างไร "" Situ Liwen หาพ่อของฉันให้ฉัน แต่เธอเกี่ยวข้องกับ Situ Liqi อย่างแน่นอน "ฉันยิ่งสับสนมากขึ้น" "ครั้งสุดท้ายที่ฉันทะเลาะกับใครบางคนในห้างสรรพสินค้าและถูกนักข่าวถ่ายรูป สิตู ลี่เหวินแกล้งทำเป็นไม่รู้จักฉัน และเอาหนังสือพิมพ์ให้พ่อดูในนาม เรากำลังขอคำแนะนำในการปรับปรุงจริยธรรมของเมือง แต่จริงๆ แล้ว เราได้รับคำเตือนอย่างลับๆ ว่าอย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของ Situ Liwen " "ยังไงล่ะ? ถ้าอย่างนั้น Situ Liqi จะไม่สามารถเติมเต็มความปรารถนาของเธอได้หรือ? " "ตอนแรกฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน แต่พ่อกลับคิดว่ายังมีโอกาสอยู่ “โอกาสอะไร?” “แม้ว่า Situ Liwen จะไม่ยอมให้เราเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่เห็นด้วยกับเราอย่างแน่นอนที่จะช่วยเหลือ Situ Liqi น้องสาวของเธอ” " "ฉันเห็น. กล่าวอีกนัยหนึ่ง Situ Liwen คิดว่าเราจะช่วยลุง Situ 'แก้ไข' น้องสาวของเธอต่อไป เธอจึงเตือนเราล่วงหน้า "พี่สาวคนโตฉลาดมาก นั่นคือสิ่งที่พ่อหมายถึง " "หากเป็นกรณีนี้ เรื่องของ Situ Liqi จะมีโอกาสชนะที่ดีกว่า ปัญหาคือดูเหมือนว่าการสื่อสารภายในครอบครัวของซิตูจะไม่เพียงพอ "ใช่ คุณพ่อพูดว่า 'สถานการณ์นี้เกิดจาก Situ Fenqi จริงๆ เพราะเขาเย่อหยิ่งและปฏิเสธที่จะบอกความผิดพลาดของเขาแก่ครอบครัวของเขา และเนื่องจากเขาดูมีอำนาจ ครอบครัวของเขาจึงปฏิเสธที่จะบอกความตั้งใจที่แท้จริงของเขาแก่เขา' "อนิจจา ลุง Situ ก็เช่นกัน" ตอนนี้คุณได้แสดงความรู้สึกของคุณต่อฉันซึ่งเป็นคนนอกแล้ว ทำไมคุณแสดงความรู้สึกของคุณต่อครอบครัวของคุณไม่ได้ เป็นเพราะเราไม่สามารถข้ามเกณฑ์นี้ในใจของเราที่ทุกคนหมุนเป็นวงกลม" "นั่นคือ " "ลุง มีอะไรจะพูดอีกไหม?" "เรามาแสดงทดสอบทัศนคติของซิตู่ หลี่เหวิน กันดีกว่า" แน่นอนว่าฉันหมายถึงอย่างนั้น "อะไรนะ? ลุงอาจารย์ไม่ได้บอกฉันเหรอ?” “พ่อแค่บอกว่าเขาต้องการทราบความตั้งใจของเธอ แต่เขาไม่ได้ลงรายละเอียด” ถึงเวลาที่เราจะแสดงออกอย่างอิสระและทำอะไรสักอย่าง” หยวนเยว่รู้ว่ากวงเทียนหยามีความคิดชั่วร้ายมากมาย เธอจึงพูดว่า: "เอาล่ะ คุณตัดสินใจ "แล้วฉันจะไปหาพี่สาว" ฉันมีบางอย่างที่ต้องออกไปก่อน" " กวงเทียนหยา กลับมาที่บริษัท และมีผู้ชายเจ๋งๆ รีบเข้ามาหาเขาแล้วพูดว่า "เจ้านายกลับมาแล้ว!" Cui Wei อย่าเป็นคนยิ้มนะ ดูสีหน้าพี่บอกได้เลยว่าอยากเจอผมเรื่องอะไร" บอกฉันหน่อยสิ มีเรื่องอะไร "เจ้านายยังฉลาดอยู่และเขาเดาถูก" ฉันอยากจะถามเจ้านายว่าเขาเพิ่งเจออาคอนเมื่อเร็วๆ นี้หรือเปล่า " "อ้าว อาคอนเหรอ เขาเป็นอะไรไป" "ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้เจออาเก้นเลย มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?" "อะไรนะ ถ้าไม่ทำอะไรด้วยเงินเงินเดือนจะถูกหัก" "ได้โปรดเถอะคุณหญิงคนโตมีเมตตา" ทันใดนั้นก็มีเสียงของเอเคนดังมาจากข้างหลังเธอ Kuang Tianya Xunsheng มองย้อนกลับไปและตกตะลึง: ผมของ Aken เป็นประกาย และเขาดูกล้าหาญเมื่อสวมชุดสูทและรองเท้าหนังนางเบะลิ้นมองอาเคนแล้วพูดว่า “โอ้ ดีจริง เจ้าไปรวยที่ไหนมา” อาเคนไม่ได้เปลี่ยนนิสัยเย็นชาเมื่อก่อนและยิ้มบางๆ “ฉันใช้ชีวิตด้วยเงินเดือนของหญิงคนโต แล้วฉันจะพูดเรื่องรวยได้ยังไงล่ะ” 件没少办啊。崔老哥,你说句公 道话。” “老板,刚才我要说明这事 了,却被老板抢先发话。” “嗯,难道是我错了?” “不,不,不,不是老板的 错。是我错了,我应该把事情先说明白就好了。” “以后要注意。” “是,是,是,老板,不会 再有下次了!” "ใช่แล้ว" กวง เทียนหยาพยักหน้าแล้วเดินไปที่ออฟฟิศ หลังจากเดินไปไม่กี่ก้าว เขาก็ จู่ๆ ก็หยุดแล้วหันกลับมาถามว่า “อาเคน คุณอยู่ในฤดูใบไม้ผลิใช่ไหม” อาเคนเกือบจะล้มลงกับพื้นพร้อมกับแว่นกันแดดสีฟ้าที่เขาสวมอยู่ เขายิ้มแล้วพูดว่า “คุณคะ ฤดูใบไม้ผลิผ่านไปแล้ว” Cui Wei ขอให้ Jin Shiyu มาที่ออฟฟิศของฉัน” "Ruli" "พี่ Cui วันนี้เกิดอะไรขึ้นที่บริษัท?" "ไม่ใช่เรื่องใหญ่ พี่น้องทุกคนสามารถรับได้" "เอาล่ะฉันต้องออกไปก่อน " "เฮ้ ช่วงนี้คุณยุ่งอยู่กับอะไร? ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้วจริงหรือ? “ฉันทำให้คุณเชื่อ!” มีบางอย่างผิดปกติกับฉัน " บนถนนที่พลุกพล่าน มีรถเปิดประทุนหรูหราสีน้ำเงินแล่นฝ่าการจราจร คนขับเป็นหญิงสาวสวยสวมแว่นกันแดด มองดีๆ เป็นหลี่เหวินที่ฉลองวันเกิดของเธอเมื่อไม่กี่วันก่อน เธอขับรถไปที่เมืองเสื้อผ้าบูติก เมื่อเธอมาถึงห้องนิทรรศการเล็ก ๆ ในพื้นที่สตรีบนชั้นสอง พนักงานต้อนรับก็รีบมาทักทายเธอ: "คุณหลี่อยู่ที่นี่ " "วันนี้มีอะไรใหม่? " "ผลงานที่น่าภาคภูมิใจของปรมาจารย์ด้านการออกแบบแฟชั่น Bergpinde: ชุดราตรีที่งดงาม " "ก็ฟังดูดีนะ.. ฉันอยากลองทันที " "ตกลง. “ในขณะที่หลี่เหวินกำลังลองเสื้อผ้า พนักงานต้อนรับก็รับสายและออกไป เมื่อเธอจากไปแล้วเธอก็พูดว่า: “คุณหลี่ ฉันต้องออกไปสักพักแล้วฉันจะกลับมาเร็วๆ นี้” คุณลองใส่ดูก่อน " "คุณควรจะยุ่ง. “หลังจากที่พนักงานต้อนรับออกไป ชายชุดแดงก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็วและรีบไปหาหลี่เหวิน โดยถือมีดสั้นอยู่ในมือเพื่อโจมตีหลี่เหวินในเวลานี้ หลี่เหวินอยู่ในห้องแต่งตัวที่มีผ้าคลุมครึ่งหนึ่ง ประตูเล็กๆ ของห้องแต่งตัวสามารถปกปิดได้เฉพาะ "บริเวณสามนาฬิกา" อันลึกลับของผู้หญิงเท่านั้น โดยเผยให้เห็นต้นขาและไหล่ของเธอเปิดออก เธอกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยหันหลังให้กับประตู และเธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเบื้องหลัง เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ตกอยู่ในอันตราย ร่างหนึ่งก็รีบวิ่งไปข้างหน้าและโยนผู้โจมตีลงไปทันที ทั้งสองพันกันและกลิ้งไปมา ชนไม้แขวนเสื้อหลายแถว เสียงอันดังกึกก้องทำให้ผู้คนที่กำลังเปลี่ยนแปลง<