เจ้าของโชคชะตา (16) (เงาว่างของเทพเจ้า)

เมื่อปิงเจว่ใช้ดินแดนน้ําแข็งเสร็จ ปิงเทียนก็ปล่อยพลังจิต "คริสตัลน้ําแข็ง" แผ่นน้ําแข็งจํานวนมากเทลงมาที่เสวียนหยาน แผ่นน้ําแข็งแต่ละแผ่นสูงหลายเมตร ถ้าเป็นชิ้นเดียวคงไม่เป็นอันตรายต่อจักรพรรดิวิญญาณ แต่ตอนนี้มีคริสตัลน้ําแข็งนับหมื่น!จักรพรรดิวิญญาณธรรมดา แม้แต่ระดับสูง ก็ไม่กล้าสู้ตรงๆ!"คริสตัลน้ําแข็ง?"งั้นฉันจะทําลายคริสตัลน้ําแข็งพวกนี้!!"หลังจากพูด แสงสีขาวก็พุ่งออกมาจากร่างของเสวียนหยาน และผู้ปกครองโชคชะตาเล็งไปที่แผ่นน้ําแข็งเหล่านั้น!""แตก"—ทันทีที่เขาพูดจบ ดาบน้ําแข็งก็เริ่มแตกช้าๆ!"ฮึ่ม ฟันน้ําแข็งแตก!" ปิงเสวียนฟันดาบน้ําแข็งใส่เสวียนหยาน และพลังดาบทรงพลังก็พุ่งเข้าหาเขา! ไม่ว่าพลังดาบจะผ่านไปที่ไหน ทุกตารางนิ้วก็กลายเป็นน้ําแข็ง ราวกับเทพน้ําแข็งกําลังจะลงโทษเทพเจ้า!เมื่อเผชิญกับพลังดาบอันทรงพลังนี้ แม้แต่ผู้ที่อยู่ในช่วงแปลงร่างวิญญาณก็ยังถูกกดทับและเคลื่อนไหวไม่ได้จนกว่าจะตาย!"พลังของเจ้าไม่ได้อ่อนแอจริง ๆ" เสวียนหยานพึมพํากับตัวเอง"ขยับ"
เกิดเหตุการณ์มหัศจรรย์ขึ้น: ร่างของเสวียนหยานหายไปในพริบตา และห่างออกไปหลายไมล์ ร่างของเสวียนหยานก็ปรากฏตัวอีกครั้ง!เขาหลบพลังดาบของปิงเสวียนและถอยหลังไปหลายไมล์!นี่จึงเป็นเหตุผลที่เสวียนหยานกังวลว่าการต่อสู้ของจักรพรรดิวิญญาณจะทําร้ายเมืองสวรรค์พระพรหม! ในขณะนั้น ทั้งสามคนมองเสวียนหยานด้วยสีหน้าเหมือนเห็นผี มีเพียงนักบุญวิญญาณเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเข้าถึงอวกาศ—นี่เป็นที่รู้กันดี ในขณะนั้น จักรพรรดิจิตวิญญาณพรหม..............................มรดกความรู้ที่เสวียนหยานได้รับจากอวกาศศักดิ์สิทธิ์นั้น ความสามารถของเทพเจ้านั้นเกินกว่าที่คนทั่วไปจะเข้าใจได้!"อืม!"นี่คือพลังของจักรพรรดิแห่งจิตวิญญาณ—น่าเกรงขามอย่างแท้จริง การแปลงร่างจิตวิญญาณไม่มีใครเทียบได้!แต่ถึงเวลาตอบโต้แล้ว" "ดินแดนน้ําแข็ง??"ไม่มีธาตุใดที่จะกดทับโชคชะตาได้ "ดอกบัวเทพแห่งโชคชะตา"
ดอกบัวเทพขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นปกคลุมแผ่นดิน ขณะที่ดินแดนตราประทับน้ําแข็งที่ปลดปล่อยโดยปิงเจว่ยก็พังทลายภายใต้แสงสว่างของดอกบัว! แผ่นดินน้ําแข็งก่อนหน้านี้หายไปหมด ถูกแทนที่ด้วยดอกบัวเทพขาว!ทั้งสามรู้สึกเหมือนมีแรงกดดันเป็นพันปอนด์กดทับ และธาตุน้ําแข็งดูเหมือนจะหมดฤทธิ์!ทั้งสามรู้สึกเสียใจที่มาหาจักรพรรดิวิญญาณพราหม!"เฮ้อ นี่แหละทางเดียว!"เทคนิคต้องห้าม: เทพเจ้าน้ําแข็งลงมา!"ปิงเทียนถอนหายใจ ออร่าของเขาพุ่งพล่าน และเสาแสงสีน้ําเงินพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!แสงจากลําแสงหายไป เหลือเพียงเงาสีฟ้าอ่อนจาง ๆ!แม้จะเป็นเงา แต่ออร่าของมันก็ครอบงําทุกสิ่ง!"ผู้เฒ่าคนที่สาม!!ใช้เทคนิคต้องห้ามแล้ว" เหตุผลที่น้ำแข็งทำให้บิงจั้วและบิงซวนกลัวที่สุด ก็คือการปรากฏของ 'เทพน้ำแข็ง' ทักษะวิญญาณนี้กินพลังวิญญาณอย่างมาก ใช้ไปหมดแล้วก็แทบไม่เหลือแรงสู้ แต่พลังอันตรายที่มาพร้อมกันก็เรียกได้ว่าหวาดกลัว! การเรียกเงาเทพน้ำแข็ง แม้แต่จักรพรรดิน้ำแข็งก็ต้องใช้กำลังทั้งหมดในการรับมือ และต้องทำต่อเนื่องจนกว่าเงาจะหายไป ไม่สามารถทำลายได้!\หลายไมล์ไกลออกไป เซียนอันว์มีสีหน้าจริงจังมาก กลิ่นอายนี้เขาคุ้นเคยมาก ตอนที่เขาทดสอบพรสวรรค์ตอนอายุ 6 ปี เงานั้น และเมื่อไม่นานมานี้ในมิติสุดมหัศจรรย์ เงานั้นได้ปล่อยกลิ่นอายที่คล้ายกับเงาสีน้ำเงินนี้ ต่างกันเพียงว่าแรงกดดันของเงาสีน้ำเงินนี้น้อยกว่าที่เซียนอันว์เคยเห็นมาก เพราะนี่เป็นเพียงเงาเทียม ไม่อาจเทียบกับเทพตัวจริงได้! แต่สำหรับเซียนอันว์ก็ยังเป็นภัยใหญ่!\เงาสีน้ำเงินมองเซียนอันว์เฉียง ๆ โดยไม่พูดอะไร ดูเหมือนไม่สนใจเซียนอันว์เลย! ในสายตาไม่มีความรู้สึกแม้แต่น้อย นี่คือท่าทีของเทพต่อมนุษย์ พวกเขาไม่ยอมเปิดเผยความรู้สึกต่อมนุษย์!!\มีจิตวิญญาณส่งไปยังจิตใจของเซียนอันว์\"มนุษย์ เจ้าได้ล่วงเกินข้าผู้! จงคุกเข่าขอการอภัยจากข้า วิธีนี้เท่านั้นจึงจะชำระบาปของเจ้าได้" ประโยคนั้นไม่เพียงแค่ให้เซียนอันว์คุกเข่า ยังเปล่งออกมาด้วยแรงกดดันทางจิต โดยปกติผู้ปกครองวิญญาณเมื่อได้ยินคำนี้ก็จะคุกเข่าทันที! แม้จะเป็นเพียงเงาเทพแต่ก็ยังมีแรงกดดันของเทพอยู่บ้าง ไม่ใช่ผู้ปกครองวิญญาณทั่วไปจะต้านได้!\นี้ทำให้เซียนอันว์หัวเราะ\"แค่เงาเทียมตัวเดียว กล้าสั่งให้ข้าคุกเข่า เงาเทพ?? แม้แต่ตัวจริงมาก็ไม่มีสิทธิ์!!!"\ท้องฟ้ามีเสียงฟ้าร้องดังเป็นระลอก ราวกับไม่พอใจที่เซียนอันว์ล่วงเกินเทพ!