〔ตามธรรมเนียม〕วันชิชิ-คิ ผู้คนบางคนสามารถสื่อความรู้สึกได้ด้วยเพียงโพสต์เดียว

ปีที่แล้วจำได้ว่าฉลองวันวาเลนไทน์จีนวันที่เจ็ดของเดือนเจ็ดที่ 7723… แม้ว่าจะเป็นครั้งแรก แต่ก็รู้สึกว่าทุกอย่างเหมือนเดิม ไม่ต่างจากปกติเลย คุยเรื่อยเปื่อยก็คุยเรื่อยเปื่อย เบื่อก็ยังคงเบื่อ… ดูเหมือนจะเป็นเรื่องธรรมดา ของคนโสดอยู่ที่ไหนก็เหมือนกัน ไม่มีความทุกข์ มีแต่ความสับสน ทุกอย่างเหมือนกับทำกันมานาน จนชำนาญ… เชื่อว่าวันนี้วันเจ็ดของเดือนเจ็ดปี 2012 ในบันทึกประวัติศาสตร์ยาวนานยังคงเป็นวันที่ธรรมดา… คนที่คุยเรื่อยเปื่อยก็ยังคุยเรื่อยเปื่อย คนที่เบื่อก็ยังคงเบื่อเพราะเปลี่ยนความคิดตัวเองไม่ได้ แต่เพิ่มความเพลินจากการจ้องสิ่งของบางอย่างแล้วหลับตาพักสายตาสักพัก: ไม่ว่าจะเป็นคู่รักข้างถนน หรือมือถือที่โดดเดี่ยวเหมือนตัวเอง… ส่วนฉัน ยังคงไม่ต่างจากปีนั้นมากนัก ถ้ามีความรู้สึกในวันเทศกาลบางอย่าง ก็จะโพสต์ในบอร์ด: \หยุดคุยชั่วคราว ถ่ายรูปคนที่กำลังหลับตาพักสายตาเพื่องาน “รักคืออะไร” ให้ดึงดูดความสนใจแม้เพียง 1 นาที ตามปกติ คนโสดที่ยังอยู่จนถึงปีก่อนก็ยังคาดหวังว่าจะมี “เทพธิดาเกม” ปรากฏขึ้น ลูบหน้าผากอย่างอ่อนโยนอย่างหวาน… (ปี 11 ไม่มี ปีนี้ถ้ามีเกมแนวปลูกปั้นดีๆ ออกมาก็คงดี!) ในเวลาเดียวกัน ตามธรรมเนียมแต่ละปี เรื่องจริงที่พูดกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ: “คุณยังคงโสดในวันวาเลนไทน์จีน มีเรื่องเบื่อทำไรไม่ถูกและต้องการกำลังใจอยู่หรือเปล่า? แท้จริงแล้วคนที่คุณพึ่งพาอยู่ใกล้ตัว นั่นคือเพื่อนกว้างใหญ่! อยู่ที่ wap.7723.cn เจ้าเจ็ดเจ็ดจะดูแลคุณในวันวาเลนไทน์จีน ไม่ว่าปีไหน…” (เอ่อ… ส่วนท้ายจึงเป็นประเด็นสำคัญ…)