บทที่ 19: บรรพบุรุษแห่งหัวใจแห่งความเกลียดชัง"หัวใจแห่งความเกลียดชังแตกสลาย สิ่งศักดิ์สิทธิ์กลับไปยังที่ของตน!"เสียงระลอกอีกครั้งซัดผ่าน ตามด้วยเสียงฝีเท้าที่เข้ามาจากระยะไกลพวกเขาหยุดอยู่หน้ารถม้า"ตราประทับแห่งความเกลียดชังถูกทําลาย สิ่งศักดิ์สิทธิ์กลับไปยังที่ของตน!"ผู้มาใหม่หล่อเหลาและสง่างาม สวมชุดนักบวชชาย ถือหนังสือในมือ—น่าจะเป็นพระคัมภีร์แต่สิ่งที่ตอบกลับมาคือเสียงคํารามดุร้าย—กวงเทียนยาตื่นขึ้นแล้วเธอเผยร่างซอมบี้ ก้าวลงจากรถ และตะโกนใส่ผู้มาใหม่ว่า "ทําไมถึงขวางทางฉัน?"คุณเป็นใคร? ผู้มาเยือนดูตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ากวงเทียนยาเป็นซอมบี้ แต่น้ําเสียงของเขาค่อนข้างสงบ: "ไปหาคนรู้จักแล้วพากลับบ้านเถอะ""ฉันไม่สนใจว่าคุณจะทําอะไร อย่ารั้งฉันเลย""ฉันได้รับคําสั่งให้มาที่นี่แค่เพื่อรับคนรู้จักและพากลับบ้านเท่านั้นฉันจะไม่ยุ่งกับอะไรอีก"กวงเทียนยาได้ยินเช่นนั้นและคิดว่าคนนี้เจ้ากี้เกินไปเขาพูดว่า "คุณรู้ไหมว่าการทําลายถนนสีเขียวความเร็วสูงของยมโลกจะนําปัญหาใหญ่มา?""ปัญหาแบบไหน?"คนใหม่ถามด้วยน้ําเสียงดูถูก"สวรรค์จะตัดสินคุณ""สวรรค์?"สวรรค์คืออะไร? "มันคือเทพเจ้า!""เทพเจ้า?ฉันคือเทพเจ้า"กวงเทียนยาเกือบเป็นลม คิดว่า: คนบ้าคนนี้มาจากไหนกันแน่?คุณเป็นใครกันแน่?"บรรพบุรุษมนุษย์เกลียดหัวใจ""บรรพบุรุษมนุษย์?"เกลียดหัวใจ?"ใช่ บรรพบุรุษมนุษย์เกลียดหัวใจ""ไม่เคยได้ยินมาก่อน""ซอมบี้รุ่นน้องต่ําต้อยย่อมไม่รู้จักชื่อฉัน""คุณแก่หรือ?""ฉันคือบรรพบุรุษของมนุษย์ทุกคนในโลกคุณคิดว่าฉันแก่หรือเปล่า?" "งั้นคุณหมายถึงบรรพบุรุษร่วมของมนุษยชาติใช่ไหม?"นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเรื่องนี้"ทุกคนในโลกนี้เป็นลูกหลานของฉัน;ฉันเป็นคนแรกที่เกิดมาในโลกนี้คุณเข้าใจไหม?""ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ คุณคืออดัม"ความตื่นเต้นของผู้มาเยือนยังไม่กลับมาเมื่อเขาได้ยินกวงเทียนยาพูดว่า "อดัม" ด้วยความสับสน: "อดัมคือใคร?""ไม่รู้จักอดัมเหรอ?"อดัมเป็นผู้ชาย และพระเจ้าทรงเอาซี่โครงจากเขาไปและทําให้เธอเป็นผู้หญิง ชื่ออีฟพระเจ้าทรงจัดให้พวกเขาแต่งงานและมีลูก และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงกลายเป็นบรรพบุรุษของมนุษยชาติ "นี่มันเรื่องไร้สาระอะไร?ใครแต่งเรื่องนี้ขึ้นมา?""พระเยซู ทูตสวรรค์และบุตรของพระเจ้าและพระเจ้า!""ฉันไม่เคยคาดคิดว่าการนอนหลับนับหมื่นปีจะนําไปสู่การฝังความจริงมันไม่สมเหตุสมผลเลย!ฉันเป็นคนแรกที่ทําเช่นนั้น""ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร!"“แล้วครั้งนี้又เป็นใครอีกล่ะ?”
“คนบ้า!”
“คนบ้า? คนบ้าคือใคร?... ซอมบี้ตัวน้อยกล้าที่จะด่าฉัน?” หยุดนิ่งเล็กน้อย, “เพราะความไม่รู้ของเจ้า ฉันยกโทษให้ที่เจ้าขาดความเคารพต่อเทพ มิฉะนั้นฉันสั่งสอนเจ้าไปนานแล้ว.”
“เทพ? ในบ้านฉันก็มีหนึ่งคน ฉันด่ามันทุกวัน มันก็ไม่กล้าทำอะไรฉันเลย แถมต้องทำให้ฉันหัวเราะด้วย.”
“ปากอย่างใหญ่! เทพจะถูกเอาเปรียบง่ายๆเหรอ?”
“เจ้าเข้าใจว่าทุกเทพสูงส่งอยู่บนสวรรค์รึเปล่า? ที่นี่ฉันก็ยกโทษให้เจ้าเพราะความไม่รู้ของเจ้าเช่นกัน.”
“เจ้า...” คนที่มาอดทนไว้ “ซอมบี้ตัวเล็ก, กล้าหาญมาก! เจ้าชื่ออะไร?”
“ฉันไม่เปลี่ยนนามสกุลและไม่เปลี่ยนชื่อ: ควังเทียนหย่า จำชื่อนี้ไว้ ฉันพร้อมเสมอ.”
ฮ่าฮ่าฮ่า คนที่มาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ฉันคิดว่าฉันเก่งที่สุดในโลกแล้ว ไม่คิดว่าจะเจอคนที่บ้ากว่าฉันที่นี่!”
“เจ้าหลับแล้วหรือ? นอกฟ้ายังมีฟ้า นอกภูเขายังมีภูเขา เจ้าเล่นละครเสแสร้งคิดว่าเก่งที่สุดในโลกแล้วหรือ?”
“ฉันหลับไปหลายล้านปี... เฮ้อ ดูเหมือนเจ้าจะไม่เชื่อคำพูดของฉันเลย.”
“ขอโทษ, ฉันไม่อยากฟังเจ้าพูดอีก ฉันมีเรื่องด่วน วันนี้ไม่อยากจะหาว่าข้างรถของฉันเจ้าเสียหายแล้ว!”
“ซอมบี้ตัวเล็ก, โชคดีของเจ้าจริงๆ พอดีฉันก็มีเรื่องด่วน ไม่งั้นฉันสอนให้เจ้าเรียนรู้คำว่า ‘บ้า' ว่ามันเขียนยังไง!” คนที่มาหงุดหงิด กำหมัดแล้วคลายออก สุดท้ายก็อดทนไว้ได้.
“ขอให้เจ้าก้าวออกไป!”
“ทำไม?”
“หลีกทาง.”
“ไม่ได้.”
“ฉันไม่อยากให้เจ้าอาย ที่นี่คือยมโลก เตือนเจ้าอย่าได้ก่อเรื่อง.”
ฮ่าฮ่าฮ่า คนที่มาเฮฮา “ยมโลกคืออะไร? ฉันมาก็มา อยากไปก็ไป.”
“ถ้าอย่างนั้น, ทางฝั่งนั้นกว้างนะ กรุณาไปทางนั้น.”
“ฉันยังไปไม่ได้ตอนนี้.”
“เจ้าจะทำอะไร?”
“พาพี่น้องกลับบ้าน.”
“บนรถไม่มีพี่น้องของเจ้า.”
“เป็นไปไม่ได้!” คนที่มาเงยหน้ามองรถ “เอ๊ะ, ไม่มีใครจริงๆ.”
“มองแล้วไม่มีใครใช่ไหม, งั้นขอให้เอารถออกไปที!”
“ไม่น่าจะผิดพลาด. ขอโทษ, ฉันอยากดูท้ายรถของเจ้า.”
“เจ้าคิดว่าฉันเป็นคนค้ามนุษย์รึ?” ควังเทียนหย่าโกรธมาก.
“ซอมบี้ตัวเล็ก, กรุณาระวังคำพูดและการกระทำของเจ้า อย่าไปทำให้เทพโกรธ มิฉะนั้น เจ้าจะตายโดยไม่มีที่ฝัง!”“คุณ…” ควังเทียนยะคิดว่าตนเจอกับคนไม่มียางอาย อยากชกเขาสักครั้งให้สะใจ แต่เวลาเป็นชีวิต เธอเสียเวลาไม่ได้ เธอชูมือขวาและหมุนไปสองรอบ มีวัตถุหนึ่งปรากฏในมือ เธอเป่ามันสองครั้งอย่างแปลกประหลาด
“คุณทำอะไรอยู่?” ผู้ที่เข้ามาถามด้วยท่าทางอยากรู้อยากเห็น
“เดี๋ยวคุณก็เข้าใจเอง” พูดจบ คนคุมที่ใส่ชุดจงซานสองคนก็ปรากฏตัว
คนหนึ่งพูดว่า: “คุณม้ามีเรื่องอะไร?”
“คนนี้เป็นพวกไม่มียางอาย พาเขาไป”
“เข้าใจครับ คุณม้า”
“ดูเหมือนคุณมีสถานะบ้าง ไม่น่าแปลกใจที่คุณเย่อหยิ่ง” เฮิ่นซินดูตื่นเต้น
“คุณไปกับฉัน” คนคุมที่พูดวางมือบนบ่าของเฮิ่นเทียน
เฮิ่นเทียนเบิกตา แสดงถึงคลื่นช็อกพุ่งเข้าใส่คนคุม ทำให้เขาบินออกไป
คนคุมอีกคนตะโกนว่า “คุณกล้าปฏิเสธตำรวจ!” วิ่งเข้ามา อยากจับเฮิ่นซิน แต่ไม่ทัน เขาหายไปแล้วปรากฏที่ด้านหลัง คนนั้น ต่อยเขาให้บินไป คนคุมนั้นดิ้นสักครู่แล้ววิญญาณหายไป
คนคุมคนแรกที่เหลือก็ตะโกนตกใจว่า: “คุณกล้าต่อยวิญญาณที่อ่อนโยนของ神แล้วเนี่ย! คล้ายไปต่อต้านฟ้า!”
ฮ่าฮ่าฮ่า ผู้ที่เข้ามาหัวเราะอีกครั้ง “ฉันคือ神 ฉันคือฟ้า พวกคุณหล่อนกล้าขโมยชื่อนี้! คำเดียว: ตาย!” พูดจบ เขาพุ่งเข้าใส่คนคุม ผ่านร่างเขาไป คนคุมนั้นก็วิญญาณหายไปเหมือนเพื่อนร่วมงานก่อนหน้า
เดิมที ควังเทียนยะเตรียมตัวจะจากไป แต่เพียงเสี้ยววินาทีก็เกิดเรื่องนี้ขึ้น เธอตกใจมาก ๆ พร้อมทั้งโกรธอย่างรุนแรง ตั้งแต่เกิดมาพร้อมยังไม่มีใครกล้าที่จะมาขัดหน้าเธอ ทั้งผู้ครองยมโลกและพระเจ้าแห่งดิน
เธอยังรู้สึกกดดันจากฝีมือที่แสดงออกมาก่อนหน้านี้พิสูจน์ว่าเขาไม่ได้มาเพื่อดี และยังเป็น “ผู้มาไม่ดี” ที่แข็งแกร่งอีกด้วย
“คุณเป็นใครกันแน่?”
“คุณรู้สึกกลัวหรือไม่?”
“การฆ่าคนไร้เดียงสาของคุณทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยง”
“ฉันโกรธจริง ๆ แล้วนะ ซอมบี้น้อย!”
“งั้นก็มาดูว่าการที่神โกรธจะเป็นอย่างไร”
“ซอมบี้น้อย หากตอนนี้เธอโค้งคำนับขอชีวิต ฉันจะอภัยให้”
“ทำไมต้องคำนับคุณ?”
“เพราะฉันคือบรรพบุรุษของมนุษย์ และคุณเป็นมนุษย์รุ่นหลัง จะไม่คำนับบรรพชนได้อย่างไร?”
“ยังเรียกตัวเองว่า神อีกหรือ?”จริงๆแล้วหยิ่งผยองและไม่รู้อะไรเลย ฉันเกิดมาก็เป็นซอมบี้ คุณรู้ไหม?” “อะไรนะ?!” เฮ็งชินแสดงท่าทางตกใจ “กลัวหรือ?” เฮ็งเทียนจ้องมองควงเทียนหย่าอยู่สักพัก ฮ่าฮ่าฮ่า เขาหัวเราะขึ้นมาทันใด “ซอมบี้น้อย คุณหลอกใครได้ล่ะ? บนตัวคุณมีแต่กลิ่นศพที่น่ารำคาญ จะมีความบริสุทธิ์ของเทพได้ยังไง?” “คุณจะเชื่อหรือไม่ก็เรื่องของคุณ” “ซอมบี้น้อย ให้ฉันบอกคุณหน่อย: ซอมบี้ทุกตัวที่เกิดมา ไม่ใช่การถือกำเนิดของชีวิตใหม่ แต่เป็นการกลับชาติมาเกิดของเทพใดๆ รู้ไหม? ซอมบี้เกิดมา เขาก็คือเทพ! เขามีหัวใจเทพ ร่างกายเทพ และพลังของเทพ” “ฉันพูดเรื่องความจริง!” “แล้วฉันพูดไม่ใช่ความจริงหรือ? ก็ได้ เห็นแล้วเชื่อ ให้ฉันดูหน่อยว่าซอมบี้อย่างคุณมีความสามารถแค่ไหน!” “ฉันไม่อยากสร้างปัญหา” “กลัวหรือ? มาเลย มาเลย มาโจมตีฉัน!” ควงเทียนหย่าโกรธมาก: “ก็ได้ ให้ฉันดูความสามารถที่เรียกว่าคนศักดิ์สิทธิ์ของเธอสักหน่อย” พูดจบ เขาพุ่งไปข้างหน้า ต่อยตรงๆ แต่กลับถูกเฮ็งชินหลบได้อย่างง่ายดาย “ช้ามาก เร็วขึ้นหน่อยสิ” เพิ่มกำลังเป็นเจ็ดส่วน ต่อยอีกครั้งตรงเป้า แต่ยังคงพลาด “ยังช้าอยู่ เร็วขึ้นหน่อยได้ไหม? ดูเหมือนพ่อแม่คุณสอนไม่ถูกต้องเลย เกิดไว้ก็เป็นคนหลงตัวเอง” ควงเทียนหย่าโกรธมาก เพิ่มพลังเต็มที่ โจมตีเต็มกำลัง ต่อยถูกตัว แต่กลับถูกเฮ็งเทียนรับได้อย่างง่ายดาย “ถือว่ามีความก้าวหน้า คราวของฉันแล้ว!” พูดจบ เขาสับซ้ายต่อควงเทียนหย่าที่หน้าอก แต่กลับต่อไปไม่โดน ควงเทียนหย่าหลบไปไกลแล้วหยุด กำมีดหยกยาวหนึ่งฟุตอยู่ในมือ “ใช้ของวิเศษแล้ว ดี มาเลย ให้ฉันดูว่าคุณมีความสามารถอะไรอีก” ควงเทียนหย่าส่งเสียงคำรามขึ้นฟ้า ใช้ดาบลากเป็นเครื่องหมาย “X” หน้าอก หลังจากนั้นปลายดาบชี้ตรงไปยังเฮ็งเทียน ตะโกนว่า “มังกรทองขึ้นวิมาน!” พลังดาบพุ่งออกมาเป็นมังกรทองที่แสดงเขี้ยวเล็บพุ่งตรงไปเฮ็งเทียน “น่าสนใจ!” เขาขว้างหนังสือในมือพยายามหยุดมังกรทอง แต่โดนดีดกลับ เฮ็งเทียนต้องเอื้อมจับสิ่งของนั้น จึงถูกแรงชนผลักถอยหลัง 2-3 ก้าว ฮ่าฮ่าฮ่า เฮ็งเทียนหัวเราะใหญ่ “ฉันประมาทคุณไปหน่อย คุณรู้จักศาสตร์ฟ้าอยู่บ้าง” “ฉันยังพยายามเต็มที่นะ!” “ดี ให้ฉันเฮ็งเทียนได้เห็นฝีมือจริงๆ””พูดไปก็ลูบไปที่หนังสือในมือ หลังจากแสงทองวาบไป ก็กลายเป็นดาบยาวสองศอก: ทั้งเล่มมืดมันวาว ด้ามดาบและตัวดาบเรียบสนิทเป็นชิ้นเดียว คมดาบยาวจนถึงฐานของด้ามดาบ.“ นี่คือดาบฆ่ามังกร ที่มีไว้ฟันมังกรทั้งปวง!”
“ดาบฆ่ามังกร?” ควังเทียนเย่ตกใจ “มันไม่ได้หายไปนานแล้วเหรอ?”
“โอ้ คุณรู้จักที่มาของมันเหรอ?” คนที่มาแปลกใจกเล็กน้อย
“ตอนเด็กฉันเคยพูดถึงมัน”
เฮินซินลังเลเล็กน้อย ถ้าจะพูดว่าควังเทียนเย่เกิดมาเป็นซอมบี้ อาจเป็นเรื่องโกหก แต่เรื่องดาบฆ่ามังกรไม่มีใครรู้ได้ง่าย ๆ “พ่อแม่ของคุณคือใคร?” คิดไปคิดมาก็เหมือนไม่มีความหมาย
แน่นอน ควังเทียนเย่ตอบอย่างเย็นชา: “ไม่บอก”
ตั้งใจแน่วแน่ เฮินซินพูดว่า: “ดี ฉันอยากเจอพ่อแม่ของคุณ บางทีเราอาจเป็นเพื่อนเก่า แต่ก่อนอื่น ต้องใช้คุณเป็นของขวัญต้อนรับก่อน!”
“มาดูก่อนว่าคุณมีฝีมือหรือเปล่า!” อีกครั้งกับท่าทาง “มังกรทองบนฟ้า” ใช้เต็มร้อยพลัง — นี่คือคนอันตราย ต้องใช้แรงทั้งหมด
“มาดี ดาบสังหารมังกร!” เฮินซินฟันลงมาจากกลางอากาศ ดูเหมือนว่าดาบฆ่ามังกรจะใหญ่ขึ้นเป็นร้อยเท่าและฟันตรงไปยังมังกรทอง ตรงที่คมดาบไป มังกรทองแตกเป็นชิ้น ไม่กี่วินาทีมันก็ถึงหน้าควังเทียนเย่
ควังเทียนเย่ไม่คิดว่ามังกรทองจะช่วยอะไรได้ทัน ถูกฟันโดยดาบใหญ่ ฟันทะลุตัวไป พลังดาบฉีกควังเทียนเย่อย่างไร้ปราณี ทำให้เธอกลายเป็นเถ้าถ่าน ควังเทียนเย่ตายแบบนี้แล้วเหรอ? รอบตัวว่างเปล่า ที่ที่เธอยืนไว้ มีเพียงกระจกที่ตกลงมาจากตัวเธอ…
ม้าที่บ้าน ม่าเซียวหลิง กำลังคุยเล่นกับไบ้เม่ออี่ อย่างกระทันหันรู้สึกเสียใจมาก คิดในใจ: เกิดอะไรขึ้น? ตอนที่เทียนโย่ว (หลานชายของซอมบี้ ควังกั๋วหัว) ตาย ฉันก็มีความรู้สึกเดียวกัน ไม่ใช่ว่า… มีคนเดือดร้อนเหรอ?
ไบ้เม่ออี่สังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ ถามว่า: “คุณพี่สาวใหญ่ เป็นอะไรไป?”
“ไม่มีอะไร แค่รู้สึกไม่สบายเล็กน้อย จะไปโทรศัพท์” เธอเริ่มกระวนกระวาย โทรหาโทรศัพท์ของควังเทียนโย่ว แต่โทรไม่ติด แต่ยังพยายามโทร และพึมพำว่า: “รับสายเร็ว ๆ รับสายเร็ว ๆ …”
ควังเทียนโย่วที่รอก็รู้สึกถึงความผิดปกติ: “ในยมโลกจะมีพลังงานที่แรงขนาดนี้ได้ยังไง? ไม่ใช่ว่าเทียนเย่เจอปัญหาเหรอ?”"คงไม่หรอก ราชาแห่งนรก......อยู่ที่นั่น"เขาดูเหมือนจะเต้นอย่างชัดเจน......ความเกลียดชังก็ชะงักไปชั่วขณะ "แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?"เขาไม่ปล่อยมือมานานนับล้านปี อยากผ่อนคลายแต่หาคู่ซ้อมไม่ได้น่าเบื่อจริงๆ!"เขามองไปรอบๆ แล้วตะโกนว่า "ความเกลียดชังทําลายตราประทับ เทพเจ้ากลับไปยังที่ของตน!"เมื่อไม่มีคําตอบ เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย "ข้าไม่สนใจว่าเจ้าจะเป็นพี่น้องคนไหน รีบออกมาให้เร็ว!ราชินีสั่งให้เทพเจ้ากลับไปยังศาลาเว่ยเจิ้งแห่งสวรรค์และกลับไปยังตําแหน่งของตน!""ฟังให้ดี นี่คือคําสั่งของราชินี ห้ามฝ่าฝืนคําสั่ง" เมื่อไม่มีใครตอบ เขากําลังจะตะโกนเสียงดังสุดเสียง แต่ทันใดนั้นแสงวาบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาพูดอย่างมีความสุขว่า "ฉันคิดว่าเธอจะไม่ออกมา!"ทันทีที่เขาพูดจบ แสงก็กระพริบและกระพริบ และมีคนที่เขารู้จักดีปรากฏตัวขึ้นเขาอุทานด้วยความตกใจ "ใช่เธอหรือเปล่า?""ฉันจะไม่ตายง่ายๆ หรอก"กวงเทียนหย่ากลับมามีชีวิตอีกครั้ง"เมื่อหลายล้านปีก่อน ซอมบี้มากมายตายเพราะดาบของฉัน และฉันไม่เคยคาดหวังว่าเธอจะรอดชีวิตเธอเป็นใครกันแน่?หยุดแกล้งทําเป็นเทพเจ้าหรือเล่นกลได้แล้ว!""ฉันคือกวงเทียนยา""นั่นแหละจริง แม้แต่พี่น้องของฉันก็หนีไม่พ้นการฟันของฉัน!" เธอจะเป็นพี่น้องฉันไม่ได้” “<