สุดยอดความสยองสิบสี่

ตอนที่ 20 ฉันไม่สามารถอธิบายความรู้สึกของตัวเองในตอนนั้นได้อย่างแม่นยำ แต่ฉันจำได้ชัดว่าขาของฉันอ่อนแรงจนหมด ความคิดเดียวในหัวฉันคือรีบยกแผงเหล็กนรกนั้นออกไปให้ได้! แต่ไม่รู้ทำไม แผงเหล็กหนักน่ากลัว ฉันใช้แรงทั้งหมดพยายามยก แต่ก็ไม่ขยับไปแม้แต่นิด ความหงุดหงิดเริ่มทวีความรุนแรงไม่เคยมีมาก่อน จนทำให้ฉันแทบไม่ได้ยินว่าลิงจื้อเจี๋ยพูดอะไรอยู่ข้าง ๆ แต่ไม่นาน เสียงโลหะกระทบกันแหลมดังขึ้นข้างหู ฉันเห็นลิงจื้อเจี๋ยทั้งตัวเส้นเลือดโผล่ขึ้น ขณะเดียวกันความรู้สึกที่มือบอกฉันว่า แผงเหล็กได้เคลื่อนที่แล้ว… ปัง! แผงเหล็กล้มไปอีกฝั่ง ฉันก็กระโดดลงไปในหลุมทันใด น้ำเย็นจับหัวฉันทันที ฉันไม่มีเวลาแม้แต่คิดว่าลงไปลึกเท่าไหร่ แค่ใช้มือสองข้างตะเกียกตะกายไปข้างหน้า พยายามจะโอบกอดร่างของซินเจี๋ย แต่ฉันโอบอากาศเปล่า นอกจากน้ำก็ยังมีแต่น้ำ ฉันชะงักไปเล็กน้อย โผล่ขึ้นมาหายใจแล้วดำน้ำอีกครั้ง ดำน้ำจนถึงก้นหลุม ลองคลำรอบ ๆ แต่ก็ยังไม่เจออะไร นอกจากหินแข็ง เป็นไปได้อย่างไร? ซินเจี๋ยไม่อยู่ที่นี่เหรอ? ฉันไม่ยอมแพ้ กลั้นหายใจแล้วคลำทุกมุมในหลุม ก็ยังไม่เจออะไร ครู่หนึ่ง ความคิดอีกอย่างก็ผุดขึ้นในหัว: กับดัก! วันที่: 2010-5-20, 14:15 กระโดดน้ำไม่กี่ครั้ง โผล่ขึ้นมาที่ผิวน้ำ กำลังจะบอกลิงจื้อเจี๋ยถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้น แต่จู่ ๆ ก็พบว่ารอบ ๆ มืดมิด ไฟฉายที่วางอยู่ข้างหลุมเหมือนดับไปแล้ว ฉันเรียกจื้อเจี๋ย แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบ ไม่รู้ว่าในเวลานี้เขาไปที่ไหน ฉันคลานออกจากหลุมแล้วเรียกหลายครั้ง รวมถึงหวังเฟย และเสี่ยวซงที่อยู่ข้างนอกใกล้ ๆ ก็ไม่มีใครตอบ ใจฉันสั่น ไม่เป็นไปได้ มันอยู่ในพื้นที่ใต้ดินปิด การส่งเสียงเอื้ออำนวยมาก แถมยังมีเสียงสะท้อน เสียงที่ฉันเรียกน่าจะได้ยินทั่วทั้งหลุมหลบภัย ดังนั้นไม่ว่ามีอะไรเกิดขึ้นก็ตาม ในสามคนนั้นไม่น่าจะมีใครไม่ตอบเลย อย่างน้อยลิงจื้อเจี๋ยที่อยู่ข้าง ๆ ก็ไม่น่าจะไม่ตอบ และดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ด้วยที่เขาจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีที่ฉันดำลงไป… เกิดอะไรขึ้น?เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เพิ่งสักครู่หนึ่งในน้ำที่ดิ้นพล่าน แล้วบวกกับสถานการณ์ตอนนี้ ทำให้ฉันหายใจไม่ทัน มีความรู้สึกอึดอัดดั่งภูเขาน้ำท่วมพุ่งเข้ามา เหมือนมือยักษ์กำลังทะลุซี่โครง บีบหัวใจฉัน... ความรู้สึกแบบนี้... ความรู้สึกแบบนี้เหมือนคืนนั้นที่ซินเจี๋ยหายตัวไป อย่างลึกลับและแปลกประหลาด... หรือว่าพวกเขาก็หายตัวไปอย่างซินเจี๋ยเช่นกัน? วันที่: 2010-5-20 เวลา 14:16 ความคิดแบบนี้เกือบทำให้ฉันบ้าไป... เป็นไปไม่ได้ แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้ ถ้าจะหายตัวไปก็คงไม่สามารถหายไปพร้อมกันสามคน! ต้องมีบางอย่างผิดพลาด มีข้อสงสัยที่ฉันละเลยไป... ฉันต้องใจเย็น ลงมือคิดอย่างรอบคอบ...

ฉันนึกย้อนกลับไป จากตอนที่กระโดดลงน้ำ จนถึงครั้งแรกที่โผล่ขึ้นผิวน้ำ ช่วงเวลานั้นประมาณ 8 วินาที จากนั้นฉันโผล่ขึ้นผิวน้ำ เตรียมดำน้ำลงไปเพื่อสูดอากาศ ตอนนั้นเหมือนยังเห็นแสงไฟฉาย... แต่ฉันไม่รู้ว่าหลิงจื้อเจียยังอยู่ข้าง ๆ หรือไม่ เพราะไม่ได้ยินเขาถามว่าฉันค้นหาอะไรใต้พื้นน้ำแน่นอน อาจเป็นเพราะฉันจดจ่อแต่กับซินเจี๋ย ใส่ใจทั้งหมดในน้ำ บวกกับเสียงน้ำกระจาย ทำให้เสียงถามของหลิงจื้อเจียถูกกลบไป...

ถ้างั้น สมมติว่าครั้งแรกที่ฉันโผล่ขึ้นผิวน้ำ หลิงจื้อเจียยังอยู่ขอบบ่อ หลังจากนั้นฉันดำน้ำลงไป ใต้น้ำประมาณ 40 กว่าวินาที พอขึ้นมาก็ไม่เห็นแสงไฟฉายแล้ว เรียกใครก็ไม่มีคนตอบ... ใน 40 วินาทีนั้น ทั้งสามคนที่นี่หายตัวไปหมด หายไปจากหลุมหลบภัยทั้งหมด...

เป็นไปไม่ได้ ไม่ว่าจะคิดอย่างไร ความเป็นไปได้นี้ก็เหมือนไม่มีอยู่จริง แต่เรื่องเจ้าเล่ห์นี้ มันเกิดขึ้นจริงๆ! ฉันนึกขึ้นได้ถึงแนวคิดที่เคยเห็นมาก่อน: ถ้าเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น ไม่ว่าจะลึกลับแค่ไหน มันก็มีความเป็นไปได้ในการเกิดขึ้น คุณคิดว่าเป็นไปไม่ได้ แค่เพียงคุณยังหาโอกาสนั้นไม่พบเท่านั้นดังนั้น ตอนนี้เรื่องนี้ก็เช่นกัน ต้องมีเงื่อนไขบางอย่างที่ทำให้มันเกิดขึ้น ฉันต้องหาสภาพเงื่อนไขนี้… วันที่: 2010-5-20 14:26:00 เนื่องจากก่อนหน้านี้ฉันกระโดดลงหลุมโดยไม่มีการคิดอะไร ตอนนี้ร่างกายเต็มไปด้วยความเปียก เสื้อโค้ทผ้าฝ้ายดูดซับน้ำเต็มที่ หนักมาก และค่อย ๆ ทำให้ฉันรู้สึกหนาว ฉันนั่งลงบนพื้น ตัดสินใจถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออก ขณะที่ฉันกำลังถอดเสื้อผ้า ใจฉันก็สะดุดคิดขึ้นมา ฉันทันใดนั้นก็นึกถึงปัญหา—หลุมประหลาดรอบ ๆ ตัวนี้ ในหลุมหลบภัยนี้ ทำไมถึงมีหลุมแบบนี้? และยังมีหลายหลุมอีกด้วย? พวกมันใช้ทำอะไร? ทำไมถูกขุดไว้ที่นี่? และ วังเฟย คนที่สามปีก่อนเคยอยู่ห้องเรา ที่ไม่รู้หายไปหรืบ้า ทำไมถึงไม่พาซินเจี๋ยไปที่นี่ แต่กลับพาเรามาที่นี่? สามปีก่อน เกิดอะไรขึ้นกับวังเฟยและภรรยาของเขา? ทำไมถึงทำให้คนหนึ่งบ้าคนหนึ่งหายไป? จนต่อมาทำให้วังเฟยกลายเป็นอมนุษย์นักฆ่า? และทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับหลุมที่นี่อย่างไร? ก่อนหน้านี้ตอนเข้าหลุม ฉันรู้สึกถึงบรรยากาศแปลก ๆ ความรู้สึกนี้แรงมาก โดยเฉพาะตอนอยู่หน้าประตูเหล็กใหญ่ บรรยากาศนั้นเหมือนเปลี่ยนเป็นก๊าซสีดำรูปทรงชัดเจนพวยพุ่งออกมาจากหลังประตูเหล็ก แล้วแหล่งที่มาของบรรยากาศนี้ มันมาจากหลุมประหลาดเหล่านี้หรือ? คิดถึงตรงนี้ ฉันถอดเสื้อผ้าที่เหลืออย่างรวดเร็วพร้อมที่เตรียมตัวจะลงหลุมอีกครั้ง แต่เมื่อเท้าของฉันกำลังจะยื่นเข้าไปในหลุม พลั่ก! รู้สึกว่ามีอะไรเย็นเฉียบตวัดมาที่ข้อเท้าของฉัน และสิ่งนั้นเหมือนงอกจากหลุมขึ้นมา…