"มนุษย์!รู้ไหมว่ากําลังยั่วเทพเจ้า?"วิญญาณเทพน้ําแข็งพูดด้วยความโกรธ แต่น้ําเสียงยังคงสูงส่งและทรงอํานาจเหมือนเดิม!"เทพเจ้า เจ้า?ถ้าเป็นเจ้า แล้วถ้าเจ้ายั่วยุข้าล่ะ?"เสวียนหยานพูดด้วยน้ําเสียงสงบมาก"มนุษย์ เหมือนมด เจ้าไม่มีสิทธิ์พูดกับเทพเจ้าด้วยน้ําเสียงแบบนั้น!ถ้าเจ้ายั่วยุเทพเจ้า เจ้าจะได้รับการตัดสินจากเทพเจ้า!""เทพเจ้าน้ําแข็งดูโกรธจัด ไม่สงบเหมือนเดิม!""เจ้าสามารถเป็นตัวแทนของเทพเจ้าได้เหรอ?เจ้ามีคุณสมบัติ!อย่าพูดว่าเจ้าเป็นแค่เงา—แม้ในร่างจริง เจ้าก็เป็นแค่เทพกึ่งเทพ!เจ้าไม่ใช่เทพเจ้าด้วยซ้ํา! ฉันคิดว่าต้องเป็นข้ารับใช้เทพเจ้าของเทพเจ้าแท้จริง!เทพธาตุ?"เสวียนหยานยังคงพูดด้วยน้ําเสียงสงบเหมือนเดิม ราวกับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความตื่นตระหนก!
"เจ้า.........มนุษย์ เจ้าเป็นใครกันแน่?นี่เป็นเรื่องที่มีแต่เทพเจ้าเท่านั้นที่รู้!เจ้าขโมยความรู้ของเทพเจ้าไป!เจ้าจะต้องเผชิญกับการลงโทษจากเทพเจ้า!"เทพเจ้าน้ําแข็งตอนนี้สูญเสียความสงบเดิมและดูตื่นตระหนกอย่างมาก!
หลังจากพูด ลําแสงสีน้ําเงินส่องลงมาจากขอบฟ้า ส่องไปยังเสวียนหยาน!
เสวียนหยานก้าวเบาๆ แต่ถอยห่างไปหลายพันเมตร จากนั้นกล่าวว่า "เทพเจ้าจะน่ากลัวขนาดนี้ ทนฟังคําพูดไม่กี่คําจากข้าไม่ได้!" เจ้าไม่คู่ควรกับการเป็นเทพเจ้า!"แม้ลําแสงจะถูกเสวียนหยานหลบได้ แต่พื้นดินก็ไม่ได้พ่นหลุมลึกไร้ก้น!""เจ้าลบหลู่เทพเจ้า!แม้แต่ความตายก็ไม่สามารถล้างบาปของเจ้าได้!"เงาของเทพเจ้าน้ําแข็งพูด แต่มือของเขาไม่หยุด;ใบมีดแสงสีน้ําเงินนับร้อยเต้นรําอยู่บนท้องฟ้า!ใบมีดกว้างแต่ละใบยาวและกว้างร้อยเมตร!ดูเหมือนจะเป็นจุดจบของโลก!"ฮึ่ม แม้แต่เทพเจ้าก็จะถูกชะตากรรมปกครอง!""ดอกบัวเทพสีขาวบนพื้นส่องแสงเจิดจ้า ส่องสว่างท้องฟ้าสีฟ้าสว่างไสวเหมือนกลางวัน!""นี่คือ............กฎโบราณของโชคชะตา!นี่......! มนุษย์ทั้งหลาย ดูเหมือนพวกเจ้าจะไม่รอด!พวกเจ้าไม่เพียงขโมยความรู้เทพเจ้า แต่ยังขโมยพลังของเทพเจ้าด้วย!บอกฉันมาสิว่าพวกเจ้าได้กฎแห่งโชคชะตามาได้อย่างไร!"คําพูดสุดท้ายของเทพเจ้าน้ําแข็งเกือบถูกตะโกนออกมา!
กฎแห่งโชคชะตาถูกส่งต่อโดยเจ้าแห่งโชคชะตา แต่หลังจากเจ้าแห่งโชคชะตาล่มสลาย กฎแห่งโชคชะตาก็หายไปด้วย และไม่มีใครสัมผัสถึงพลังของโชคชะตาได้!แม้ว่าเทพเจ้าน้ําแข็งจะมีตําแหน่งเทพเจ้าต่ํา แต่เขายังสามารถสัมผัสถึงออร่าของกฎแห่งโชคชะตาได้!ในโลกเทพเจ้า แทบทุกเทพเจ้ารู้กฎแห่งโชคชะตา!"หืม?"เทพเจ้านี้รู้?ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สามารถปลดปล่อยออร่าของกฎแห่งโชคชะตาได้โดยตรงอีกต่อไป!โชคดีที่เขาเป็นแค่เงากึ่งเทพ;ถ้าเขาเป็นเทพเจ้าแท้จริง นั่นคงลําบากแน่!เซียนเยียนคิดในใจ!\เทพครึ่งเทพนั้นมีพลังต่ำที่สุด เงาเสมือนของพวกเขามีมาก มักจะถูกอัญเชิญออกมาจากสายเลือดของตนเอง ดังนั้นเงาครึ่งเทพจึงมีพลังต่ำ แต่มีจำนวนมาก การอัญเชิญง่าย! ถึงแม้เงานี้จะรู้เรื่องของเซียนเยียน แต่ตัวจริงเขายังไม่รู้! ถ้าเป็นเงาของเทพแท้ ด้วยพลังของเซียนเยียนตอนนี้ ไม่เหลือโอกาสแม้แต่จะหนี! ส่วนเทพสูงกว่า, เทพศักดิ์สิทธิ์… พลังของพวกเขาแข็งแกร่งเกินไป ถึงแม้เป็นเงา โลกเซียนหยวนก็ยังรับไม่ไหว! ดังนั้นตามกฎที่เทวาทั้งหลายกำหนด ถึงเป็นเงาก็ไม่สามารถลงมาได้!\“คำพิพากษาชะตากรรม” เซียนเยียนหยิบไม้บรรทัดชะตากรรม อัญเชิญคาถาเทพ ดูสง่างามและศักดิ์สิทธิ์!\เงาเทพน้ำแข็งพุ่งเข้าหาเซียนเยียน เทพน้ำแข็งรู้ว่า ด้วยคาถาที่เซียนเยียนอัญเชิญตอนนี้ ถ้าใช้เวทวิญญาณ เงานี้จะทนไม่ไหว!\ฝ่ามือขนาดใหญ่บังทั่วท้องฟ้ากำลังพุ่งมาจับเซียนเยียน!
