ท่ามกลางฝูงชนอันกว้างใหญ่ บางคนเพียงแค่ผ่านไปมาชนไหล่กัน บางคนกลับทิ้งความประทับใจไว้ให้คุณ บางทีชีวิตต้องเดินไปด้วยกัน แบ่งปันทุกสิ่ง บางทีชะตาฟ้าลิขิตให้ต้องแยกจากกัน แต่ละคนมีวิถีชีวิตของตนเอง มีสิทธิ์เลือกเส้นทางและรูปแบบชีวิตของตัวเอง
โชคชะตา คุณเชื่อก็ได้ ไม่เชื่อก็ได้! อย่างไรก็ตาม บางครั้งคุณก็ต้องยอมตามมัน คนที่รักคุณและคนที่คุณรัก บางทีฟ้าอาจจัดเตรียมไว้แล้ว บางทีคุณอาจเคยไล่ตามด้วยความกระตือรือร้น แต่สิ่งที่ไม่ใช่ของคุณตามชะตา คุณจะทำอย่างไรได้? ก็เป็นเพียงความทรงจำที่เพิ่มรอยแผลให้แก่ใจ
บางทีสิ่งที่งดงาม มักมาพร้อมกับความฝันรางเล็กน้อย ชีวิตมีเรื่องราวมากมายที่ทำให้เราลำบาก สิ่งสวยงามนับไม่ถ้วน แต่สิ่งที่เป็นของเราจริง ๆ มีไม่มาก สิ่งที่เราเลือกและครอบครองได้ก็ยิ่งน้อยลง
ความรักก็เหมือนดอกไม้สวยงาม สักวันมันก็ต้องโรยลา ทิ้งเรื่องราวที่เคยทำให้ไม่สุขใจ ให้สิ่งที่เหลือกลายเป็นความทรงจำที่งดงาม ใครผิดใครถูกไม่สำคัญ ให้เราขอบคุณหัวใจที่เคยรักกัน สิ่งต่าง ๆ ในปัจจุบันควรค่าแก่การเก็บรักษา เพราะมันงดงามและแท้จริง แต่เพียงแค่ความงดงามเพียงเล็กน้อย ก็เพียงพอที่จะทำให้ชีวิตของกันและกันเจิดจรัส
ที่เรามักกล่าวกันว่ารักคือโชคชะตา เป็นโอกาส เป็นดวง ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ รักต้องรู้ใจ รู้ใจไม่ได้แปลว่าจะมีรัก แม้จะเปิดใจให้ใครสักคน ระบายความในใจกับเขา ร้องไห้เต็มที่ แม้จะห่วงใย คิดถึง ขอบคุณ แม้จะจิตใจประสานกัน แม้จะรักเขา ก็ไม่ได้แปลว่าต้องแสดงออก และก็ไม่จำเป็นต้องแสดงออก
หากไม่มีโอกาสรักกันแล้ว รักษาสัญญาของตัวเองก็เพียงพอ บางทีไม่ได้เป็นความรักที่คนทั่วไปเข้าใจ การมีเพื่อนรู้ใจหนึ่งคนในชีวิตไม่ง่าย การดูแลคุณค่าของมันจึงเป็นความสง่างามถาวร
ไม่ใช่รักทิ้งไปตามลมฝุ่น เหมือนโชคชะตาก่อนหน้านั้นพลาดไป ดอกไม้เบ่งบานและโรยลาเป็นธรรมดา มักเพื่อเจ้าฟ้าตะวันออก ไปก็ไป กลับก็กลับ ความจริงแล้วชีวิตก็เป็นเช่นนี้ ไม่มีใครคอยรอคุณอยู่ หากชะตาสิ้นสุด การเลือกแยกทางก็ไม่จำเป็นต้องหันกลับมา แต่สิ่งที่ได้มาก็ต้องรักษาไว้ เพราะไม่มีใครรอคุณอยู่ที่เดิม ดังนั้นอย่าทำให้การละทิ้งเป็นเรื่องง่าย
ชีวิตไหลไปเช่นสายน้ำ หากเป็นสิ่งที่ตนปรารถนา ต้องพยายามสุดความสามารถ หากทุกอย่างพังทลาย ก็ร้องไห้ให้เต็มที่สักครั้ง แล้วหัวเราะอย่างสง่างาม: ให้ทุกสิ่งลอยไปตามลม เพราะไม่มีใครรอคุณอยู่ที่เดิม!!
