ทันใดนั้นก็ดูเหมือนเป็นความฝัน ฉันคิดถึงคุณอย่างลึกซึ้งเกินไป หรือความจริงใจของฉันทำให้พระเจ้าสะเทือนใจ และในที่สุดก็รอให้คุณปรากฏต่อหน้าฉัน เป็นเธอที่ได้ยินเสียงเรียกของฉัน หรือเป็นความหลงใหลของฉันที่ละลายน้ำแข็งจนทำให้ฉันได้พบเธอในค่ำคืนที่สวยงามเช่นนี้ เธอทำให้ฉันเชื่อว่าวันหนึ่งความรักจะกลับมาจริงๆ และจะมีปาฏิหาริย์จริงๆ เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของคุณ ฉันพบว่าใบหน้าของคุณทั้งคุ้นเคยและไม่คุ้นเคย และดวงตาของคุณก็หลบเลี่ยงและหลบหนีอย่างชัดเจน เมื่อเราพบกันใหม่หลังจากห่างหายกันไปนาน มีพันคำ อยากบอกในใจ เห็นได้ชัดว่าเราต้องการกอดกัน จูบอันแสนหวาน และบอกว่าฉันรักคุณ อย่างไรก็ตามจนกว่าฉันจะลงจากรถและจากคุณไปฉันก็ไม่เคยมีความกล้าเลย . . .
คุณคือการเผชิญหน้าที่สวยงามที่สุดในชีวิตของฉัน ท่ามกลางสายลมที่แจ่มใสของดวงจันทร์อันสดใส การแสวงหาโดยไม่กลับใจของคุณกำลังกระเพื่อม ภายใต้เงาดวงอาทิตย์ที่เอียง ความฝันในการบินของคุณก็สะท้อนออกมา ในใบไม้ที่ร่วงหล่นของสายลมในฤดูใบไม้ร่วง ความโศกเศร้าอันไม่มีที่สิ้นสุดของคุณถูกซ่อนไว้ ในหิมะฤดูหนาวสีเงิน วัยเยาว์ที่น่าตื่นเต้นของคุณกำลังเต้นรำ
คุณคือความคิดที่สวยงามที่สุดในชีวิตของฉัน ราศีและกรุ๊ปเลือดเดียวกัน อารมณ์ความรู้สึกและความโศกเศร้าที่คล้ายคลึงกัน แสดงถึงความรู้สึกที่เกี่ยวข้องกัน ดวงตาของกันและกันมักจะสบกันที่จุดเดิมโดยไม่คาดคิด และเราจะหยุดที่จุดเดียวกันเสมอเมื่อเราเอื้อมมือไปพร้อมๆ กัน ฉันและเธอเดินไปด้วยกัน และรอยเท้าของเราจะเดินไปในทิศทางเดียวกันเสมอ
คุณคือความผูกพันที่สวยงามที่สุดในชีวิตของฉันคุณจับมือซ้ายของฉันด้วยมือขวาแล้ววางมันเข้าไปในรถและควบคุมความเร็วของรถด้วยมือของฉันเหมือนกับได้สัมผัสประสบการณ์การล่องลอยของสายน้ำอันยาวไกลแห่งชีวิตด้วยกัน ในคืนที่ดวงดาวและดวงจันทร์ถูกความมืดมิดอันโดดเดี่ยวกลืนหายไป เราก็เอนกายพิงกันอย่างเงียบ ๆ ฟังเสียงกระซิบของสายลมยามค่ำคืน สัมผัสได้ถึงการเต้นของหัวใจและความถี่ของการหายใจของกันและกัน เมื่อคำพูดซาบซึ้งและดนตรีเบา ๆ ไพเราะจนน้ำตาไหล คุณจะจ้องมองน้ำตาที่เปียกบนคีย์บอร์ดอย่างเงียบ ๆ จ้องมองอย่างเงียบ ๆ แต่ก็สงบและโล่งใจมาก
ฉันคิดถึงคุณตลอดเวลา; ไม่มีการตักเตือน ไม่มีการพูดคุย ไม่ว่าฝนจะตก แดดออก ไม่ว่าเช้าหรือเย็น ไม่ว่าคุณจะมีความสุขหรือไม่ก็ตาม มีเหตุผลซ่อนเร้นที่จะคิดถึงคุณ... ลงเรือแห่งความปรารถนา และว่ายน้ำในแม่น้ำแห่งความรักของเรา มองดูต้นหลิวปลูกรักไว้ริมฝั่ง ละทิ้งหมอกแห่งความทรงจำที่เราเห็นคือดอกไม้ที่เราปลูกไว้ด้วยความรัก ทำไมบางคนถึงรู้สึกหดหู่ใจอยู่แล้ว? ปวดใจ ดอกไม้นั่นเป็นดอกไม้รักเรา จะปล่อยให้ร่วงหล่นได้อย่างไร เมื่อใจฉันเต้น ฉันเสียน้ำตาเป็นพันๆ ครั้ง น้ำตาไหลอาบใบหน้าของดอกไม้เหล่านั้นอย่างเงียบๆ และดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาก็กลายเป็นสีสันแห่งชีวิตจริงๆ ฉันเข้าใจว่าความคิดของฉันในชีวิตนี้จะถูกทำให้มีชีวิตชีวาด้วยน้ำตาในที่สุด
ผ้าไหมเขียว ผ้าไหมรัก ผมยาวของคุณถูกมัดไว้เพื่อคุณ เพียงเพราะคุณบอกว่าคุณไม่ชอบผมสั้น เพียงเพื่อรักษาความรักนี้ไว้ . . . . . เมื่อคิดถึงคำพูดที่ครอบงำของคุณเมื่อคุณพูดสิ่งนี้ ฉันอ่านความรักและความสงสารในตัวพวกเขามากขึ้น ฉันชอบคุณมาก รักคุณ และรักการครอบงำและความอ่อนโยนของคุณเพราะฉัน คำทักทายง่ายๆ และคำแนะนำซ้ำๆ เล็กน้อย ส่วนหนึ่งครอบงำ เก้าส่วนคือหัวใจของคุณสำหรับฉัน เมื่อนึกถึงรูปร่างหน้าตาของคุณ ฉันก็ฝังความอ่อนโยนและความปรารถนาอันไม่มีที่สิ้นสุดไว้ในผมยาวของฉัน ทุกครั้งที่สระและหวี ผมจะดูแลเส้นผมทุกเส้นอย่างระมัดระวัง ผมสีเขียวถูกถ่ายทอดลงมาทีละชั้น และความรักไม่มีที่สิ้นสุด ฉันแค่รอมืออันอบอุ่นของคุณพาดผ่านผมของฉัน และหัวใจของฉันจะผูกมัดด้วยความรักอันยาวนานและลึกซึ้งตลอดชีวิต
แสงไฟสลัว เบลอในโลกที่วุ่นวาย วุ่นวายและเศร้า พร้อมด้วยกระแสแห่งความโศกเศร้า เงากระจัดกระจายหลุดออกจากกัน ลูกปัดใหญ่และลูกปัดเล็กตกลงบนแผ่นหยก และเสียงฝุ่นก็ไม่มีใครเทียบได้ เมื่อความรักทำให้เจ็บปวดต้องสงสารตัวเองหลังจากนอนไม่หลับมาทั้งคืน ภายใต้แสงจันทร์ ดอกไม้ร่วงหล่น ถอนหายใจที่ต้องจากโลกมนุษย์ ความโศกเศร้าและความรักสบาย ๆ พร้อมควันวิลโลว์ปลิวว่อน เป็นไปได้อย่างไรที่หยกถูกฝังอยู่ท่ามกลางดอกไม้เหมือนกาลเวลาที่ผ่านไป? เข้าใจอย่างคลุมเครือไหมว่าสิ่งที่รักษาไว้ไม่ได้ก็เหมือนดอกไม้ที่ร่วงหล่นลอยไปในน้ำและไปกับคลื่นเหมือนร่างมนุษย์ที่ค่อยๆหายไปในแสงและเงาบาง ๆ ที่เรียกว่าโชคชะตานั้นไม่แน่นอนใครจะรู้ใจนี้ไม่อยากรบกวนความฝัน ขอแค่เมฆเบา ลมเบา ลอยผ่านไปอย่างไร้ร่องรอย ทะเลคนขึ้นๆ ลงๆ พิงราวบันไดมองดูพระจันทร์ ลานบ้านลึกแค่ไหน และฤดูใบไม้ผลิงดงามเพียงใด ขอให้ฤดูใบไม้ผลิสวยงาม ฤดูร้อนสดใส ฤดูใบไม้ร่วงหนาทึบ และฤดูหนาวมืดมิด ดูดอกไม้ร่วงหล่นใต้แสงจันทร์ และใบไม้ร่วงหล่นจากต้นมะเดื่อ แต่มันรวมตัวกันและแยกย้ายกันไป เมื่อมองย้อนกลับไป คุณยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ ในส่วนลึกของฤดูใบไม้ผลิ ใบไม้ที่ร่วงหล่นตามน้ำ ระลอกคลื่น และภาพสะท้อน
ไวน์ขุ่นหนึ่งหม้อ น้ำตาใสสองหยด แต่มันยากที่จะอธิบายความเจ็บปวดของการมีอารมณ์อ่อนไหว ลำต้นและใบสีแดงเหี่ยวเฉา ดอกไม้บินและ catkins ลอย เสียงสำลัก ดอกไม้กำลังเบ่งบานและร่วงหล่น แต่ตั้งแต่สมัยโบราณ วีรบุรุษโดดเดี่ยว และความงามก็เศร้าโศก บางทีพวกเขาอาจไม่มีโอกาสได้พบกันในชีวิตนี้ ดังนั้น การรอคอยการเกิดใหม่พันปี นี่เป็นความคาดหวังที่สวยงามมิใช่หรือ? แม้ว่าพระพุทธเจ้าจะทรงให้เราแยกจากกันนับพันปี แต่เราถูกกำหนดให้อยู่ห่างกัน แม้แต่น้ำตานับพันบรรทัดก็ไม่สามารถจับความเจริญรุ่งเรืองแห่งยุครุ่งเรืองได้ ฉันไม่แข็งแรงพอที่จะดื่ม แต่ฉันยังมองดูดวงจันทร์เหนือเหล้าองุ่นและใช้มันเพื่อบรรเทาความโศกเศร้า ฉันยังอยากเมาและลืมความทรงจำและความโศกเศร้าด้วย
ใครเคยบ่นว่า "มีคนสนิทในชีวิตก็พอ"? ใครร้องเพลง "นักวิชาการจะตายเพื่อคนสนิท"? "ภูเขาเป็นสีเขียว น้ำเป็นสีเขียว ภูเขาไหล... การมีเพื่อนสนิทในชีวิตนั้นหายากนัก..." บทเพลงนิรันดร์ของ Cai E และ Xiao Fengxian ทำให้ฉันน้ำตาไหลครั้งแล้วครั้งเล่า ดังนั้นในโลกแห่งอารมณ์ ฉันขอเป็นคนสนิทของคุณชั่วนิรันดร์หากคุณเป็นท้องฟ้าสีคราม พระอาทิตย์เป็นภรรยา ดวงจันทร์เป็นคู่รักของคุณ และดวงดาวเป็นเพื่อนสนิทของคุณ ฉันอยากเป็นดาวที่ประดับประดาชีวิตคุณ แม้จะธรรมดาแต่ก็สดใสและติดทนนาน ฉันอาจไม่ใช่ดาวที่สุกสว่างที่สุดในท้องฟ้าของคุณ แต่ฉันจะปกป้องนิรันดร์กาลและส่องสว่างให้คุณทุกคืน ฉันจะใช้ธรรมชาติที่ดุจกล้วยไม้ของฉัน ความอ่อนโยน และความรื่นรมย์ ผ่านชีวิตที่เร่งรีบและวุ่นวาย เข้าสู่หัวใจของคุณ และสนทนาและแลกเปลี่ยนทางจิตวิญญาณอันยาวนานในภาษาที่เราทั้งคู่สามารถเข้าใจได้
ทุกอย่างเป็นเพียงเมฆที่ผ่านไป ชีวิต
สดใสเพราะคุณ!
