เฮ้อ...โชคร้าย...
คอร์สเรียนมัธยมปลายมันเจ็บปวดจริงๆ……ไม่คุ้นเคยเลย、、หอพักเป็นแบบรวม、、ต้องอยู่กับเด็กผู้ชายทั้งชั้น (ชั้นเรามีผู้ชาย 37 คน)、、ห้องน้ำในหอมีน้ำไหลน้อย、、กว่าจะเติมถังน้ำเต็มใช้เวลา 10 นาที……โชคร้าย、、ทุกครั้งที่อาบน้ำก็ชอบสาย、、、วันนี้เพิ่งเลิกเรียนตอนเที่ยง、、กลับบ้านยังนั่งไม่ร้อนก็กำลังจะต้องกลับโรงเรียนแล้ว……เพื่อนๆ มัธยมต้น จงชื่นชมชีวิตในตอนนี้ให้ดี、、、
ตอบกลับ (5)
โซฟา
เจ้าของกระทู้ อย่าเศร้าใจเด็ดขาด ความยากลำบากคือโอกาสที่ฝึกฝนคุณ แม้ว่าจะเกลียดเขามากแค่ไหน เขาก็จะไม่จากไป หวังว่าคุณจะชูอกขึ้น เงยหน้าขึ้น และยิ้มเยาะเย้ยเขา!
เงื่อนไขของเจ้าของกระทู้ในช่วงมัธยมปลายช่างน่าตกใจ…แต่ก็ต้องบอกว่าสามารถมองเห็นสภาพที่พักของโรงเรียนตั้งแต่แรกแล้ว อาหารแม้จะกินเป็ดปังก็ไม่เอา หรือแม้แต่เช้าที่มีเส้นก๋วยเตี๋ยวก็ไม่ไป! (การพักอยู่นอกหอพักต่างหากคือที่สุด) และฉันในฐานะนักเดินทางผ่านช่วงม.1 มาแล้ว เมื่อเทียบกัน ม.2 จะต้องปวดหัวมากกว่า เจ้าของกระทู้ควรจะชื่นชมกับ ‘ชีวิตที่ดีตอนนี้' ในม.1 ให้เต็มที่เถอะ
ดูถูกอาจารย์, เพิกเฉยต่อผู้อำนวยการโรงเรียน, เหยียดหัวหน้าฝ่าย, ดังนั้น,,,,, เปิดวงล้อหมุนดอกไม้พันดอกกันเถอะ!!!!!!
ให้คุณดูวงจรสายตาแบบหมุนเวียนของคาคาชิ ส่วนวิธีเปิด... คุณก็รู้อ่ะ
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —