บทที่ 4 ภารกิจของผู้ซ่อนตัวกับผู้ปกป้อง ขณะที่มองไปที่แว่นตาที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ฉันกับล่ามหมิงก็หัวเราะกันอย่างเข้าใจความหมาย "อ้าว มาพอดีเลย! ถ้ามาช้าอีกนิด หลังจากกองกำลังผู้ปกป้องมา เกมจะเริ่มขึ้นทันที แล้วตอนนั้นจะไม่สามารถเข้าร่วมเกมได้" "อื้อ ฮะ ฮะ บนเน็ตมีสาวน้อยคนหนึ่งเห็นพี่หล่อมาก ต้องยื้อให้อัดวิดีโอคอล พอคุยกันไปก็ลืมเวลาไปเลย" แว่นตาพูดโอ้อวดอย่างไร้ยางอาย ทำให้ฉันกับล่ามหมิงคลื่นไส้ทันที "พอเถอะ ไม่ใช่เพราะนอนสายเหรอ ใครๆ ก็รู้ว่ามึงเวลานอนนี่นอนเหมือนหมูตาย" "เช๊ะ!" แว่นตาแลบตาใส่พวกเรา ก่อนเริ่มมองซ้ายมองขวาที่เขต 13 "นี่เองนะ เขตนี้เหรอ? เหมือนแผนที่ในเกมเป๊ะเลย! จำไว้นะ ตอนที่มีอันตราย พวกเราห้ามวิ่งมั่วเด็ดขาด" แว่นตาเห็นเราทุกคนเข้าใจ จึงไม่พูดอะไรอีก ผู้เล่นทุกคนรู้ดีว่า การอยู่คนเดียวคือช่วงที่เสี่ยงที่สุด "เอ๊ะ?! ที่นี่คนเยอะจัง ทั้งหมดเป็นผู้ซ่อนตัวเหรอ?" "ดูจากเสื้อผ้าก็รู้แล้ว! เมื่อกี้ได้ยินชายชื่อ 'ล็อกแมน' (ล็อกแมน? น่าจะเป็นหัวหน้าทีม…บอกว่า ตอนนี้ที่เขต 13 มีแค่กองกำลังผู้ซ่อนตัวของเรามาถึงแล้ว กองกำลังผู้ปกป้องก็จะลงมาที่เขต 13 ไม่นานนี้! พอถึงตอนนั้นที่นี่จะวุ่นวายแน่" "ตรงนี้ฉันต้องเสริมหน่อย!" ล่ามหมิงมาถึงก่อนพวกเรา เชื่อว่าเขาจะไม่พูดเรื่องไร้สาระ "ตอนนี้ตัวตนของเราคือผู้ซ่อนตัว และในเกมผู้ซ่อนตัวกับผู้ปกป้องมักจะเกลียดชังกัน แม้ว่าครั้งนี้จะเป็นภารกิจร่วมกัน แต่ก็อย่าใจดีจนไปเรียกเขาว่าเป็นพี่เป็นเพื่อน อาจจะโดนคุณเล่นงานตอนที่ไม่คาดคิดก็ได้ กองกำลังผู้ปกป้องจะลงสู่เขต 13 เร็วๆ นี้ พอถึงเวลาก็ดูกันเอาเอง" อืม! ฉันพยักหน้าในใจ คำพูดของล่ามหมิงฟังขึ้น โลกแห่งอันตราย ถ้ามีโอกาสใครสักคนต้องใช้คุณ ใครจะรู้ว่าจะทำอะไร ดังนั้นใจกับวางคนจึงต้องมี ขณะที่เราสามคนกำลังวางแผนต่อไป เสียงสั่นสะเทือนก็ดังมาจากด้านบน พร้อมกับเสียงฉีกอากาศที่รุนแรง นี่อะไร? พ่อครัวทุกคนเงยหน้ามอง…เครื่องบินเหรอ?! เป็นเครื่องบินทหารขนาดใหญ่สองลำ! ดูเหมือนกองกำลังผู้ปกป้องมาถึงแล้ว!มองไปยังผู้มาเยือนบนท้องฟ้า กัปตันล็อกค่อย ๆ คลานออกมาจากเต็นท์ของผู้ซ่อนตัว สูดซิการ์ที่อยู่ปากอย่างแรง แล้วชูกลางนิ้วชี้ขึ้นไปบนฟ้า: “ไอ้เวรเอ๊ย เครื่องบินยังใช้ดีกว่าเราอีก! มาที่นี่เพื่ออวดรึไง?!”
เอ๊ะ? ตอนแรกทุกคนคิดว่าเครื่องบินจะลดระดับลง แต่ใครจะไปคิดว่าเครื่องบินกลับยิ่งบินสูงขึ้น มองจากด้านล่างเครื่องบินใหญ่สองลำกลายเป็นจุดสีดำเล็ก ๆ บนท้องฟ้า กัปตันล็อกกลับหัวเราะเย็นอย่างที่คิดไว้ล่วงหน้า: “หึ, มันมาอีกแล้ว!”
“พวกนั้นกระโดดลงมาแล้ว!” ทหารรับจ้างดวงตาแหลมตาเรียกออกมา แน่นอน หลายคนเห็นเหมือนกัน บนท้องฟ้ามีจุดสีดำเล็ก ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตกลงมาจากเครื่องบินทหารสองลำ ในความตกตะลึงของทุกคน จุดสีดำเต็มไปหมดบนท้องฟ้าและเต็มไปหมดทุกสายตา
“ว้าว พวกเขาคนเยอะมาก!” เสียงตกใจของทหารรับจ้างดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง กัปตันล็อกเริ่มหงุดหงิดมากขึ้น: “หึ! ทุกครั้งเล่นเกมส์แบบนี้ตั้งใจใช่ไหม แค่โชว์ว่าพวกเขามีเงินมากกว่าผู้ซ่อนตัวเรา ไม่ก็เป็นหมาที่รัฐบาลเลี้ยง! คนเยอะมีอะไรดีเหรอ? ข้าต้องการยุทธผู้เชี่ยวชาญที่รู้จักการรบ ไม่ใช่พวกขี้แพ้!”
โลกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มทหารรับจ้างหลัก: ผู้ซ่อนตัวและผู้ปกป้อง
ผู้ซ่อนตัวมักมาจากพลเรือนทั่วไปหรือทหารเก่าที่เกษียณอายุและมีประสบการณ์ ประเภทคละกันไป มักจะมีทหารใหม่ที่เป็นปัญหาในบางครั้ง แต่โชคดีที่สหภาพทหารรับจ้างผู้ซ่อนตัวจะฝึกทหารใหม่เข้มงวด ดังนั้นปัญหานี้ก็ลดลงเรื่อย ๆ
ผู้ปกป้องคือกลุ่มทหารรับจ้างที่รัฐบาลจัดตั้งขึ้น ทุกคนคือผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการฝึกจากรัฐ
ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างทหารรับจ้างผู้ซ่อนตัวและผู้ปกป้องคือ: หนึ่งเป็นองค์กรเอกชนจากประชาชน อีกหนึ่งคือองค์กรผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการฝึกจากรัฐ เนื่องจากใช้เงินของรัฐ ทหารรับจ้างผู้ปกป้องไม่เคยขาดเงิน!
ล็อกทุกครั้งเห็นทหารรับจ้างผู้ปกป้องที่หยิ่งผยองใจก็วูบวาบด้วยความโกรธ เพราะทหารรับจ้างผู้ปกป้องคิดว่าตัวเองเป็นคนที่รัฐบาลจ้างมาก มีเกียรติมากกว่าผู้รับจ้างเอกชนจากประชาชน พวกเขามองผู้ซ่อนตัวที่มาจากประชาชนด้วยความดูถูก
ด้วยเหตุผลเหล่านี้สองกลุ่มทหารรับจ้าง ผู้ซ่อนตัวและผู้ปกป้อง มักเกิดความขัดแย้งอยู่เสมอ เป็นศัตรูที่เข้าใจกันยาก!ดูเหมือนว่าพวกเขามักจะทำเช่นนี้อยู่เป็นประจำ ทุกผู้ปกป้องที่ตกจากฟ้าลงมาก็รีบปลดร่มร่อน จัดอุปกรณ์ให้เรียบร้อยแล้วรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ไม่ช้าไม่นาน ผู้ปกป้องทั้งหมดก็เข้ารับตำแหน่งเรียบร้อยเป็นแถวเป็นแนว ทำให้คนไม่สามารถไม่ตกใจกับความมีระเบียบวินัยของพวกเขาได้!
“ฮ่าๆ ข้ามาแล้ว!”
ในขณะที่ทุกคนกำลังทึ่ง อยู่ๆก็มาจากฟ้าด้วยเสียงหยิ่งยโส!
ทุกคนเงยหน้ามองขึ้น: เห็นคนหนึ่งกระโดดตรงจากเครื่องบินในท้องฟ้า คล้ายกับนกใหญ่กางแขนออก หมุนตัว 360 องศาในอากาศอย่างสวยงาม จากนั้นค่อย ๆ เปิดร่มลงร่างอย่างไม่รีบร้อน แข็งขันต่อหน้าสายตาของทุกคน
เมื่อคนคนนั้นลงถึงพื้นก็รีบปลดเชือก เดินออกจากร่ม เป็นชายชาติตะวันตกผู้สง่างาม สวมแว่นกันแดด และนิ่งสง่าด้วยท่าทางหยิ่งยโส เมื่อคนนี้ปรากฏตัว ผู้ปกป้องทั้งหมดพร้อมเสียงก้อง “สวัสดีหัวหน้าทีม!”
“โอ้ แม่เจ้า!” ฉันและหล่าวั่นสบตากัน เป็นรวมถึงผู้แฝงตัวทุกคนที่อยู่ตรงนั้น ต่างส่งเสียงตกใจพร้อมกัน: “วิธีการปรากฏตัวที่สุดยอดจริงๆ!”
เห็นพวกผู้แฝงตัวของเราต่างอ้าปากค้าง ทีมหัวหน้าผู้ปกป้องคนนี้ก็พอใจพยักหน้า: “อืม ดี ดี! ไม่คิดเลยว่าพวกคุณทีมผู้แฝงตัวส่งคนมาเยอะเหมือนกันนะ!” แต่ทันใดนั้นเปลี่ยนเรื่องหันไปฝั่งผู้ปกป้องแล้วตะโกนออก: “ผู้ปกป้อง จัดระเบียบ!”
“รับทราบ! หัวหน้าดาเว็ด 1, 2, 3… รายงานหัวหน้า ผู้ปกป้องครบทุกคน!”
หัวหน้าคนนั้นดูพอใจมาก หันกลับมามองผู้แฝงตัวที่ยุ่งเหยิงของเราพร้อมไอเบาๆ: “สวัสดีเพื่อนร่วมงานทุกคน! ผู้ปกป้องเราได้มาถึงแล้ว พวกคุณคงรอเราไม่น้อยใช่ไหม? ฮ่าๆ ขอโทษด้วย โดยทั่วไปสุดยอดคนเก่งมักปรากฏตัวเป็นคนสุดท้าย หวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะ! เอาล่ะ เชื่อว่าทุกคนคงรู้ตัวตนของผม ผมคือตัวหัวหน้าผู้ปกป้อง ชื่อว่า 'ดาเว็ด อีสมอร์'! คุณสามารถเรียกผมว่าว่า หัวหน้าดาเว็ด!”
หลังจากดาเว็ดพูดเสร็จ ผู้แฝงตัวทุกคนที่อยู่ที่นั่นฟังแล้วรู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง: ช่างเป็นคนหยิ่งและน่าต่อยจริงๆ!ในนั้นมีล็อค กัปตันของกลุ่มแทรกซึม (กัปตันล็อค)ล็อคเดินเข้ามาพร้อมซิการ์ในปาก เดินเข้าไปหาเดวิด สูบซิการ์ลึก ๆ แล้วเป่าควันหนาทึบใส่หน้าเดวิด ขณะเป่าควันเขาพูดว่า "โอ้ไม่ ที่นี่เหม็นมาก!"ใครกันที่พูดไร้สาระต่อหน้าฉัน?!”?"นาย......" เดวิดรีบถอยหลัง ดึงแว่นกันแดดเย็น ๆ ลงอย่างโกรธ: "กล้าทํา......?"ก่อนที่เดวิดจะพูดจบ ล็อคพูดขึ้นก่อน: "กล้าเหรอ?"หมายความว่าไง กล้า? คุณอยากสู้ไหม?!”?หลังจากล็อคพูดจบ ผู้แทรกซึมทุกคนก็จ้องเดวิดอย่างไม่พอใจขณะเดียวกัน ผู้ป้องกันเขต 13 ทุกคนยืนอยู่ข้างหลังเดวิด จ้องตาผู้แทรกซึมตรง ๆฉากตึงเครียดทันที พร้อมความเสี่ยงที่จะเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ได้ทุกเมื่อเมื่อเห็นท่าทีหยิ่งผยองของล็อค เดวิดโกรธแต่ต้องอดทนและตะโกนให้หยุด!เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วนําผู้ป้องกันไปห่าง ๆ และเริ่มตั้งแคมป์ของผู้ป้องกันเขารู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาสู้รบ รัฐบาลสนใจไวรัสแปลกใหม่ในเขต 13 มาก ถ้าทั้งสองฝ่ายเริ่มสู้กัน จะเป็นหายนะสําหรับการสูญเสีย จริงๆ แล้วครั้งนี้พวกเขาแค่หาตัวอย่างไวรัส ดังนั้นไม่จําเป็นต้องพาคนมาเยอะขนาดนั้นเดวิดเพิ่งได้ยินว่ามีผู้แทรกซึมหลายคนกําลังมา เขาจึงตั้งใจพาทหารจํานวนมากมาเพื่อข่มขู่พวกเขาด้วยความรู้สึกของการมีอยู่ถ้าเมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น ทุกคนกลับมาพร้อมบาดเจ็บ และผู้บังคับบัญชารู้เรื่องนี้ มันจะไม่ดีแน่!?"ฮึ่ม เป็นนายอีกแล้ว ล็อค!ฉันจะทําให้นายแสดงให้ฉันเห็นเมื่อมีโอกาส!”?"ฮ่าฮ่า!ไม่คิดว่าจะได้เห็นโชว์สุดยอดขนาดนี้ก่อนเกมจะเริ่มจริง ๆ!"แว่นตากับเหล่าวานยิ้มเจ้าเล่ห์ ดูเหมือนตื่นเต้นจริง ๆ เลยเหรอ?!แต่ฉันขมวดคิ้ว ไม่รู้ทําไม แต่ในใจฉันรู้สึกไม่ดีแต่ก็อธิบายไม่ได้ เขาส่ายหัว รู้ว่าความฝันนั้นส่งผลกระทบกับฉันมากเกินไป!ลืมมันไปเถอะ เขาปลอบใจตัวเอง: มันก็แค่เกม ไม่ต้องคิดมาก!?เห็นว่าตัวเองถูกกดไว้มากแค่ไหน ล็อคก็ยิ้มอย่างภูมิใจ แล้วหันไปตะโกนว่า "ฟังนะ ทหารรับจ้างล่องหน!ทุกคน กลับไปที่เต็นท์หลักแล้วนั่งลงทันทีเรากําลังจะเริ่มประชุมอย่างเป็นทางการแล้ว!?"ฉันกับลาว่านเดินไปคุยไป: “ฮ่าฮ่า ดูเหมือนกัปตันล็อคคนนี้ไว้ใจได้มากนะ! ตอนแรกฉันยังคิดว่าเขาแค่แจกันสวยๆ ใช้ไม่ได้เลยซะอีก.”
ลาว่านฟังแล้วก็เอ่ยปัด một: “เก่งแค่ไหนก็แค่ NPC ในเกม! ใน CF มีอะไรเรียกว่ากัปตันกันล่ะ! ไม่น่าเชื่อว่า CF ก็เล่นแบบนี้เหมือนกัน! ในความเห็นฉัน นี่มันแค่เสริมหน้าเฉยๆ สุดท้ายก็ยังต้องพึ่งพาเรากันเอง!”
“พวกพี่น้อง พอถึงเวลานั้นก็ขอให้โชคดีล่ะกัน!” (จบบทนี้)
