ส่งดอกไม้ให้ฉันนะ ไม่งั้นดู Y ไม่ได้นะ(^_^)Y～↓↓↓

“อาจารย์ อาจารย์...รอสักครู่... กรุณารอสักครู่...” รถประจำทางสาย 8 เพิ่งออกตัวได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงเรียกที่เร่งรีบ เสียงนี้ฟังดูเหมือนมาจากผู้ชายหนุ่ม อาจเป็นเพราะวิ่งเร็วเกินไป ทำให้พูดติดอ่างเล็กน้อย? ตอนนี้เป็นช่วงชั่วโมงเร่งด่วน รถโดยสารบนรถแน่นเหมือนอะไรบางอย่าง ร่างกายชนกันเท้าเหยียบเท้า คนขับก็เข้าใจสถานการณ์บนรถ จึงไม่ได้จอด แต่ขับต่อไปช้าๆ รถโดยสารสาธารณะตามธรรมชาติเป็นเครื่องมือขนส่งสาธารณะ จึงไม่มีเรื่องเกินบรรทุกหรือไม่เกินบรรทุก แต่ตอนนี้รถแน่นขนาดนี้ คนขับก็ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้โดยสารด้วย การทำเช่นนี้ก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้? เห็นว่ารถโดยสารไม่ขับเร็ว หนุ่มคนนั้นก็ไม่ยอมแพ้ วิ่งไปพร้อมกับตะโกนต่อไปว่า “อาจารย์...อาจารย์...” รถโดยสารก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะจอด ขณะนั้นชายหนุ่มที่นั่งติดหน้าต่าง ใส่เนกไทและแว่นตา เริ่มเอียงหัวออกไปพูดกับผู้ที่วิ่งอยู่ว่า “ป๋าจี้ อาจารย์ขับออกไปก่อนนะ นายรอคันถัดไปเถอะ” พูดจบ ผู้โดยสารบนรถหัวเราะกันลั่น? “ฮู้ฮู้...ฮู้ฮู้... แม่งเอ๊ย กู...กูจะหมุนวงเวียนสาปแก