ข้อสอบประถมที่หลอกล่อ
มีคนเล่าว่า 100 คนมี 99 คนตอบผิด เนื้อหา; เล็กจางเป็นเจ้าของร้านขายรองเท้า รองเท้าคู่หนึ่งราคาซื้อ 20 หยวน ขาย 30 หยวน ลูกค้าให้ 50 แต่เล็กจางไม่มีเงินทอน เล็กจางไปแลกเงินจากเพื่อนบ้านข้างๆ ได้แบงค์ 10 หยวน 5 ใบ ทอนลูกค้า 20 ต่อมาพบว่าเป็นเงินปลอม เล็กจางจึงต้องชดใช้เพื่อนบ้าน 50 ถามว่าเล็กจางเสียเงินทั้งหมดเท่าไหร่? ฉันคำนวณอยู่นานหลายนาทีเลย!
ตอบกลับ (4)
ดึกแล้ว ทุกสิ่งเงียบสงัด อยู่ๆ กระเบื้องหลังคาก็มีเสียงสะท้อน ข้ากระโดดขึ้นจากเสื่อนอนในพุ่มหญ้า กระซิบบอกด้วยเสียงต่ำว่า “ใคร?!” มีคนบนหลังคาตอบว่า “ท่านโปรดออกมาพูดหน่อย” ข้าก็กระโดดลงในลาน แต่ก็เห็นคนหนึ่งยืนอยู่บนสันหลังคา แต่งกายค่อนข้างแปลก เหมือนคนต่างประเทศ พกดาบยาวด้ายหลัง ด้ามดาบฝังเพชรเม็ดใหญ่ เมื่ออยู่ใต้แสงจันทร์ เปล่งแสงเขียวอ่อน ข้าหวาดหวั่นในใจ คิดถึงบุคคลหนึ่ง กราบมือบอกว่า “ท่านเจ้าของหอหยันลูกแก้วนี่เอง เจ้าของหอไม่เคยมาตุรจีน ไม่ทราบว่ามาวันนี้ทำไม?” เจ้าของหอหยันลูกแก้วไม่ตอบ กวักมือขึ้น แสงขาวพุ่งลงมา ข้าไม่กล้าชะล่าใจ เลี้ยวตัวหลบ ลบแรงที่อาวุธลับยิงมา ยื่นมือไปจับอาวุธ แต่ปรากฏเป็นกระดาษ เจ้าของหอหยันลูกแก้วยิ้มว่า “วันนี้มาพร้อมแจกจดหมาย” ข้ามองกระดาษนั้นอีกครั้ง ถึงแม้เป็นกระดาษดี แต่ก็เหลืองแล้ว เขียนว่า “ขอเชิญท่านเข้าร่วมการประชุมวีรบุรุษในปีวอลและเดือนม้า วันหมู และเวลาของแกะ” พินิจอีกครั้ง ปีวอลและเดือนม้า ก็เป็นสามปีก่อน ข้าหัวเราะเย็นๆ กล่าวว่า “เจ้าของหอ นี่จดหมายเชิญเก่าเกินไปแล้วนะ!”
ฉันอายุ 70 ปีและเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย
กลับไปชั้น 2 คือ 90 เพราะเราคือคนเกิดหลังปี 90
90 หยวน
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —