ร้องโดยเฉียวหยาง
เป็นผีเสื้อ ร้องโดย: เฉียวหยาง
บ้านไหนที่ไฟยังไม่ดับ
ส่องสว่างความเหงาในฤดูใบไม้ร่วงลึก
พรหมลิขิตมักจมอยู่หลังความรัก
สัญญาของคุณที่ไม่มีหัวใจและลังเล
ใครรอฉันอยู่ที่ประตูศาลา
แม้เมื่อพลาดก็ไม่รู้จะทำอย่างไร
เพียงหวังว่าจะพบผลลัพธ์ที่หนึ่ง
แต่ว่าคุณไม่เคยผ่านมาชนกัน
หลายครั้งความเก่าของโลกมนุษย์
แต่งเพลงหนึ่งบทของการล่องลอย
คุณกับฉันคนแรก
ก็ห่างหายจากการติดต่อมานานมากแล้ว
คุณกลายเป็นผีเสื้อและปล่อยทุกสิ่งไป
อดีตนั้นในยามแสงจันทร์ประทับลง
คุณไม่รักฉัน ใจฉันหวาดกลัว
จะทำอย่างไรให้ชีวิตหนึ่งทั้งชีวิตหยุดนิ่งได้
ดูหิมะโปรยปรายตลอดทั้งคืน
คุณกลายเป็นผีเสื้อตามวังสวรรค์
ความรุ่งเรืองทั้งหมดไม่เคยเหลือไว้ซักนิด
ทั้งโลกเหี่ยวเฉาเพราะคุณ
แม้แต่การร้องไห้ก็ไม่รับรู้
ความทรงจำที่เหลือจะเย็นลงอย่างไร
หลังจากการพบและจากก็หายไป
ใครรอฉันอยู่ที่ประตูศาลา
แม้เมื่อพลาดก็ไม่รู้จะทำอย่างไร
เพียงหวังว่าจะพบผลลัพธ์ที่หนึ่ง
แต่ว่าคุณไม่เคยผ่านมาชนกัน
หลายครั้งความเก่าของโลกมนุษย์
แต่งเพลงหนึ่งบทของการล่องลอย
คุณกับฉันคนแรก
ก็ห่างหายจากการติดต่อมานานมากแล้ว
คุณกลายเป็นผีเสื้อและปล่อยทุกสิ่งไป
อดีตนั้นในยามแสงจันทร์ประทับลง
คุณไม่รักฉัน ใจฉันหวาดกลัว
จะทำอย่างไรให้ชีวิตหนึ่งทั้งชีวิตหยุดนิ่งได้
ดูหิมะโปรยปรายตลอดทั้งคืน
คุณกลายเป็นผีเสื้อตามวังสวรรค์
ความรุ่งเรืองทั้งหมดไม่เคยเหลือไว้ซักนิด
ทั้งโลกเหี่ยวเฉาเพราะคุณ
แม้แต่การร้องไห้ก็ไม่รับรู้
ความทรงจำที่เหลือจะเย็นลงอย่างไร
คุณกลายเป็นผีเสื้อและปล่อยทุกสิ่งไป
อดีตนั้นในยามแสงจันทร์ประทับลง
คุณไม่รักฉัน ใจฉันหวาดกลัว
จะทำอย่างไรให้ชีวิตหนึ่งทั้งชีวิตหยุดนิ่งได้
ดูหิมะโปรยปรายตลอดทั้งคืน
คุณกลายเป็นผีเสื้อตามวังสวรรค์
ความรุ่งเรืองทั้งหมดไม่เคยเหลือไว้ซักนิด
ทั้งโลกเหี่ยวเฉาเพราะคุณ
แม้แต่การร้องไห้ก็ไม่รับรู้
ความทรงจำที่เหลือจะเย็นลงอย่างไร
หลังจากการพบและจากก็หายไป
