สิบราชินีแห่งความงามของจีน (1)

ลูกสาวที่กล้าหาญและเด็ดเดี่ยวที่ร้องเพลงกับสามีและติดตามสามีของเธอ - ราชินีเหอจิงหยิงแห่งราชวงศ์ฉีตอนใต้ "ทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซีนั้นสวยงามมากและทิวทัศน์ก็คุ้นเคยกับฉันในอดีต เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น ดอกไม้ในแม่น้ำก็แดงเหมือนไฟ และเมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง แม่น้ำก็เขียวเป็นสีน้ำเงิน ฉันไม่สามารถลืมเจียงหนานได้" ตั้งแต่สมัยโบราณ ทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซีเป็นสวรรค์บนโลกที่มีทิวทัศน์อันงดงามและผู้หญิงที่สวยงาม ดึงดูดนักรู้หนังสือและกวีจำนวนนับไม่ถ้วนให้หลงใหล ในช่วงราชวงศ์ใต้และราชวงศ์เหนือ ราชวงศ์ใต้เป็นยุคที่เจริญรุ่งเรืองมากทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี ในเวลานั้น หลังจากการสู้รบกันอย่างดุเดือดในระยะยาวระหว่างห้าฮุสและสิบหกอาณาจักร ความเจริญรุ่งเรืองและความมั่งคั่งในภาคเหนือยังน้อยกว่าทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซีมาก “เราอิ่มอุ่นและคิดถึงราคะ” ทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซีที่อุดมสมบูรณ์ ซึ่งโลกตกอยู่ในความสับสนอลหม่านและผลพวงของภัยพิบัติ บรรยากาศทางสังคมเปิดกว้างอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน ชีวิตของขุนนางในราชสำนักมีความหรูหราและเสื่อมโทรมอย่างมาก และมีฉากตลกที่น่าตกใจเกิดขึ้น วันหนึ่งในช่วงต้นฤดูร้อนปีคริสตศักราช 493 ในลานพระราชวังลึกของคฤหาสน์เจ้าชายหนานจุนในอาณาจักรฉีตอนใต้ หญิงสาวสวยวัย 20 กว่าๆ คนหนึ่งที่แต่งตัวเรียบร้อยกำลังล้อเล่นและเล่นกับนักวิชาการหน้าขาวที่หล่อเหลา ในเวลานี้สาวใช้ก็เข้ามายื่นจดหมายให้ เมื่อเห็นว่าเธอรบกวนบางสิ่งที่ดี หญิงสาวสวยก็ตกตะลึงเล็กน้อย เธอหยิบจดหมายขึ้นมาเปิดดู เธอเห็นคำใหญ่คำว่า "ความสุข" เขียนไว้ตรงกลางจดหมาย ล้อมรอบด้วยคำเล็กๆ สามสิบหกคำ "ความสุข" เธออดไม่ได้ที่จะยิ้ม นักวิชาการหน้าขาวมองจากด้านข้าง คว้าไหล่ของหญิงสาวสวย จูบใบหน้าสีชมพูของเธอแล้วพูดว่า: "ขอแสดงความยินดีด้วย เจ้าหญิง คุณจะกลายเป็นราชินีในไม่ช้า!หญิงสาวสวยยิ้มหวานแล้วพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นคุณก็จะถือเป็นสามีของราชินี!" “คุณไม่กล้า!” การได้นอนโดยมีร่างที่สวยงามของราชินีราวกับนางฟ้าอยู่ในอ้อมแขนของฉันถือเป็นพรไปตลอดชีวิต! “หลังจากนั้น ทั้งสองก็กอดกันอีกครั้งและล้มตัวลงนอนคว่ำ หญิงสาวสวยคนนี้มีชื่อว่า เหอจิงหยิง ชื่อเล่นว่า อานู เธอเป็นราชินีของเซียวจ้าวเย่ จักรพรรดิองค์ที่ 3 ของอาณาจักรฉีใต้ นักวิชาการหน้าขาวคือคนรักของเธอ หม่าเฉิง เหอจิงอิ๋งเกิด เธอเป็นผู้หญิงจากตระกูลที่มีชื่อเสียงในราชวงศ์ใต้ ปู่ทวดของเธอ สหาย เหอซ่างจือ ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นสีคง ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งของ ราชวงศ์หลิวซ่ง พ่อของเธอ สหายเหอเจี้ยน ยังดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่ระดับสูงเช่นชิจงและจ้านซี มารดาผู้ให้กำเนิดของเธอคือนางสนมของสหายเหอเจี้ยน นางซ่ง ในปีที่สองของจักรพรรดิหยงหมิงแห่งราชวงศ์ฉี นั่นคือในคริสตศักราช 484 ราชวงศ์ฉีใต้ได้จ้างเหอจิงหยิง เด็กหญิงผู้มีชื่อเสียงด้านความงามและความเฉลียวฉลาดในฐานะเจ้าหญิงแห่งหนานจุน Xiao Zhaoye แต่งงานกับ He Jingying อายุ 12 ปี สหายหนุ่ม Xiao Zhaoye หล่อเหลาและเก่งในบทละครและได้รับความรักอย่างลึกซึ้งจากปู่ของจักรพรรดิและพ่อของมกุฏราชกุมาร นอกจากนี้ Xiao Zhaoye กษัตริย์แห่ง Nanjun ยังฉลาดและรวดเร็ว ต้อนรับแขกด้วยความจริงใจและรอบคอบ และได้รับการยกย่องจากผู้คนในเรื่องพฤติกรรมและการสนทนาของเขา เขาเป็นผู้สืบทอดประเทศในอนาคตอย่างที่ทุกคนคาดหวังพี่ชาย Zhaoye และน้องสาว Jingying ซึ่งเป็นคู่รักสีทอง ยังเด็กมากเมื่อแต่งงานกัน พวกเขาอาจเป็นพรหมจารีทั้งคู่ พวกเขาทั้งสองอุทิศตนครั้งแรกให้กันและกัน ดังนั้นพวกเขาจึงแสดงความรักต่อกันมากหลังแต่งงาน เมื่อ He Jingying ได้รับการเสนอให้เป็นเจ้าหญิงแห่ง Nanjun เป็นครั้งแรก เจ้าชาย Wenhui Xiao Changmao พ่อของ Xiao Zhaoye รู้สึกรังเกียจที่ครอบครัวของ He Jie ไม่มีทายาทที่เป็นผู้ชาย มีเพียงลูกสาวเท่านั้น เขาเชื่อว่าครอบครัวเหอเป็นครอบครัวที่โดดเดี่ยวและไม่ต้องการแต่งงานกับพวกเขา ต่อมาสหาย Wang Jian กล่าวว่าเมื่อลูกสาวของ He Jian กลายเป็นเจ้าหญิง ครอบครัว He ก็จะกลายเป็นญาติชาวต่างชาติ ตราบใดที่ญาติชาวต่างชาติมาจากครอบครัวที่เหมาะสมก็ไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งเกินไป ปัจจุบันตระกูลเหอมีภูมิหลังทางครอบครัวที่โดดเด่นแต่ไม่มีอำนาจ ดังนั้นจึงเป็นตัวเลือกในอุดมคติสำหรับญาติชาวต่างชาติ สหาย Wang Jian ไม่ใช่คนธรรมดา เขาเป็นนักเขียนและบรรณานุกรมที่มีชื่อเสียงในราชวงศ์ใต้ เขาเป็นหลานชายรุ่นที่ห้าของหวังดาว ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีผู้ก่อตั้งของราชวงศ์จิ้นตะวันออก เขายังเป็นวีรบุรุษผู้ก่อตั้งอาณาจักรฉีใต้อีกด้วย เขายังเป็นนายกรัฐมนตรีของราชวงศ์ในเวลานี้ด้วย คำพูดของเขามีความสำคัญมาก มกุฏราชกุมารเสี่ยว ฉางเหมา ทรงฟังคำพูดของนายกรัฐมนตรีหวัง เจี้ยน และตกลงที่จะอภิเษกสมรส ดังสุภาษิตที่ว่า ครอบครัวไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน Jingying น้องสาวที่สวยงามและมีชีวิตชีวาเป็นคนใจกว้าง และ Zhaoye น้องชายสุดหล่อก็เป็นคนใจกว้างเช่นกันสไตล์ที่กล้าหาญของพวกเขายังเกี่ยวข้องกับบรรยากาศทางสังคมของราชวงศ์ใต้โดยเฉพาะสังคมชนชั้นสูง หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิจินตะวันตก ขุนนางฮั่นที่ร่ำรวยจำนวนมากถูกสังหารหมู่โดยคนเร่ร่อนทางตอนเหนือ ขุนนางคนอื่นๆ บางคนหนีความตายและหนีไปยังชนบทที่อุดมสมบูรณ์และอ่อนโยนทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี การดื่มในวันนี้กลายเป็นสิ่งเดียวที่พวกเขาแสวงหา กระแสทางสังคมของคาร์เปเดี้ยมนี้มาถึงจุดสูงสุดหลังจากการหมักมานานกว่าร้อยปีตั้งแต่ราชวงศ์จินตะวันออกไปจนถึงราชวงศ์ทางใต้ เมื่อสหายเสี่ยวจ้าวเย่ยังคงเป็นกษัตริย์แห่งหนานจุน น้องสาวจิงหยิงก็กลายเป็นเจ้าหญิงของหนานจุน จิตวิทยาของผู้คนคือเมื่อพวกเขาเหนือกว่า พวกเขาชอบอวดเพื่อน ๆ เช่นเดียวกับคำพูดอันโด่งดังของสหาย Xiang Yu ผู้เป็นเจ้าเหนือหัวของ Western Chu: "ความมั่งคั่งไม่ได้กลับคืนสู่บ้านเกิด แต่มันเหมือนกับการเดินในเวลากลางคืนในชุดผ้าทอ ใครจะรู้!" อย่างไรก็ตาม คนที่หงุดหงิดมักจะอาศัยอยู่ในห้องขังเดี่ยว เช่นเดียวกับการรวมตัวของชนชั้นในปัจจุบันหลายๆ ครั้งได้กลายเป็นเวทีให้คนที่ประสบความสำเร็จ เช่น เจ้าหน้าที่ระดับสูง นักธุรกิจที่ร่ำรวย และคนอื่นๆ ได้ภาคภูมิใจในตัวเอง พี่ชาย Zhaoye ในฐานะผู้สืบทอดจักรวรรดิในอนาคตและเป็นพี่ชายคนโตที่มีอันดับสูงสุดในบรรดาเจ้าชาย แน่นอนว่าชอบเล่นกับเพื่อนหลายคน คนสำรวยจากเจ้าหน้าที่รุ่นที่สองและคนรวยรุ่นที่สอง เล่นการพนัน ดื่มเหล้า และจีบสาวด้วยกัน สหายเสี่ยวจ้าวเย่สนุกกับความสำเร็จของการถูกรายล้อมไปด้วยดวงดาวและให้กำลังใจเขาหนุ่มหล่อที่มองหาความสนุกสนานตลอดทั้งวันคือเพลย์บอยและทหารผ่านศึกแห่งความรัก พวกเขาแต่งตัวหรูหราและใช้เงินเป็นจำนวนมาก ซึ่งทำให้ดูอ่อนโยน เก๋ไก๋ และใจกว้างมากขึ้น และหลังจากใช้เวลานานในฉากรักโรแมนติก ถนนดอกไม้ และตรอกซอกซอยวิลโลว์ หนุ่มหล่อก็ได้พัฒนาความสามารถในการพิชิตผู้หญิงสวยโดยธรรมชาติ เจ้าหญิง Jingying ผู้ร่าเริงและมีชีวิตชีวามักจะออกไปเล่นกับน้องชายของเธอ Zhaoye กษัตริย์แห่ง Nanjun และเพื่อนๆ ของเขา จ้าวเย่พี่ชายคนโตที่ไร้หัวใจยังมีความสุขที่ได้อวดภรรยาและน้องสาวที่สวยงาม ใจกว้าง และมีเสน่ห์ของเขาต่อหน้าน้องชาย ความงามเพียงหนึ่งเดียวในหมู่ผู้ชายก็เหมือนกับจุดสว่างในสีเขียว เธอเป็นนางฟ้าที่มีเสน่ห์ที่สุดในสายตาผู้ชาย ยิ่งไปกว่านั้น ความงามนี้ยังเป็นหลานสะใภ้ของจักรพรรดิ ลูกสะใภ้ของมกุฏราชกุมาร และภรรยาอันเป็นที่รักของเจ้าชายอีกด้วย สถานะของเธอมีเกียรติอย่างยิ่ง Jingying น้องสาวที่สวยงามและใจกว้างเปรียบเสมือนนางฟ้าที่ลงมายังโลก ดึงดูดความหลงใหลและความน้ำลายไหลของเหล่าเพลย์บอยเหล่านี้ เนื่องจากพี่ Zhaoye เป็นคนใจกว้าง เขาจึงแสดงความรักต่อน้องชายที่หล่อเหลาเหล่านี้มากกว่า Jia Baoyu ต่อ Qin Zhong, Liu Xianglian, Jiang Yuhan และสหายคนอื่นๆ เขายอมให้ภรรยาและน้องสาวที่รักแบ่งปันน้องชายสุดหล่อกับเขาอย่างไม่เห็นแก่ตัว และในขณะเดียวกัน เขาก็ยอมให้เพื่อนที่ดีของเขาได้แบ่งปันเสน่ห์อันหลากหลายของภรรยาและน้องสาวที่รักของเขาด้วย สหายเสี่ยวจ้าวเย่รวบรวมจิตวิญญาณของการอุทิศตนและความสุขอย่างไม่เห็นแก่ตัวหลังจากหยอกล้อและหยอกล้อเจ้าหญิง Jingying ที่สวยงามหลายครั้ง ชายหนุ่มเหล่านี้ก็ประสบความสำเร็จได้อย่างง่ายดาย จิงหยิงน้องสาวผู้ร่าเริงและใจกว้างก็มีความสุขที่ถูกชายหนุ่มรูปหล่อล่อลวงเช่นกัน เธอต้องการเกลี้ยกล่อมชายหนุ่มรูปงามมาโดยตลอด แต่เธอก็ถูกชายหนุ่มรูปหล่อล่อลวงอย่างรวดเร็วและง่ายดาย เนื่องจากทั้งชายและหญิงสนใจที่จะมีเซ็กส์ จึงเป็นเรื่องของหลักสูตร และไม่มีคำถามว่าใครกำลังยั่วยวนใคร พี่สาวจิงหยิงจึง "เลือกผู้ชายหล่อและมีเพศสัมพันธ์กับพวกเขาทั้งหมด" ("ประวัติศาสตร์ภาคใต้") เธอจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ให้กับหนุ่มหล่อที่เธอชอบ การเผชิญหน้าแสนโรแมนติกของเธอเลวร้ายยิ่งกว่าการเผชิญหน้าของพี่ชาย Zhaoye ในเวลานั้น มีผู้ดูแลชื่อหม่าเฉิงอยู่ข้างๆสหายเซียวจ้าวเย่ เขามีผิวขาว เที่ยงตรงและสง่างาม และได้รับความโปรดปรานมากที่สุดจากซิสเตอร์จิงหยิง เจ้าหญิงแห่งหนานจุน สหายหม่าเฉิงเกิดในครอบครัวที่ยากจนในเทศมณฑลซาน เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการเก็บดอกไม้ มองหาดอกไม้และต้นหลิว และแสดงละครเมื่อมีโอกาสเป็นความสามารถพิเศษของเขา อย่างไรก็ตาม ในโลกแห่งความรักที่โหดร้าย แม้แต่ผู้ชายที่หล่อเหลาและสวยก็ไม่สามารถเอาชนะเพศตรงข้ามที่พวกเขาชอบได้ทั้งหมด อาชีพเก็บดอกไม้ของสหายหม่าเฉิงก็มีรอยแผลเป็นจากดอกกุหลาบสองดอกที่มีหนามเช่นกัน คนหนึ่งเป็นสาวงามพื้นบ้านที่ส่งเขาเข้าคุก ครั้งหนึ่งเขาเคยลวนลามและปล้นความงามส่วนตัวนี้ ซึ่งไม่มีชื่อเหลืออยู่ในหนังสือประวัติศาสตร์ในพื้นที่เซาท์แบงก์ และได้รับคำสั่งให้จับกุมโดยผู้พิพากษาของเทศมณฑลโมลิงโชคดีที่สหายเสี่ยวจ้าวเย่ กษัตริย์แห่งหนานจุนได้สั่งให้ผู้พิพากษามณฑลโมหลิงปล่อยตัวเพื่อนสนิทของเขา หม่าเฉิง อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้สหายหม่าเฉิงต้องเผชิญหน้ากับวอเตอร์ลูก็คือลูกพี่ลูกน้องของเขา ลูกพี่ลูกน้องเกิดมาสวยและมีเสน่ห์ สหายหม่าเฉิงต้องการแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องที่สวยงามในฐานะนางสนมของเขา แต่ป้าของเขาไม่เห็นด้วย สหายหม่าเฉิงไปที่เทศมณฑล Jiankang เพื่อยื่นฟ้องต่อผู้พิพากษาเทศมณฑล Shen Huifu โดยกล่าวหาว่าครอบครัวของป้าของเขาไร้เหตุผล ผู้พิพากษา Shen กล่าวว่า "ป้าของฉันเป็นได้แค่ภรรยาเท่านั้น ไม่ใช่นางสนม" สหายหม่าเฉิงกล่าวอย่างมั่นใจ: "พ่อของฉันทำงานได้ดี และครอบครัวของฉันก็ถือเป็นครอบครัวระดับสูงอยู่แล้ว แต่ครอบครัวของป้าของฉันยังคงเป็นครอบครัวที่ต่ำต้อย ดังนั้นฉันจึงสามารถเป็นนางสนมได้" เป็นผลให้สหายหม่าเฉิงถูกผู้พิพากษามณฑลเซิน หุยฟูดุ และถูกไล่ออกจาก Yamen ด้วยความสิ้นหวัง ในราชวงศ์จินตะวันออกและราชวงศ์ใต้ เน้นเป็นพิเศษถึงความเป็นครอบครัวเดียวกัน ครอบครัวไม่ได้ถูกสร้างขึ้นในรุ่นเดียว ไม่ต้องพูดถึงนายกรัฐมนตรีที่มาจากครอบครัวยากจนถูกดูถูกจากตระกูลขุนนาง พี่สาวจิงหยิงรู้จักพี่หม่าเฉิงก่อนจะแต่งงานกับพี่จ้าวเย่ น่าเสียดายที่ตอนนั้นพวกเขายังเด็กเกินไปและเป็นคู่รักในวัยเด็ก หนุ่มหล่อและสาวสวยก็เหมือนกับ Lin Daiyu เมื่อเธอพบกับ Jia Baoyu ครั้งแรก เธอเพิ่งหลงรักเจียเป่าหยู ตอนนี้ เหมือนกับดอกไม้ที่บานสะพรั่ง พี่สาวจิงหยิงอยากจะตกหลุมรักพี่หม่าเฉิงผู้มีความสามารถมาก เธอใช้ข้ออ้างว่าพี่หม่าเฉิงมีความคิดที่ชาญฉลาดและสามารถเล่าเรื่องตลกได้ ดังนั้นเธอจึงอนุญาตให้เขาเข้าออกพระราชวังตามต้องการเพื่อไปศึกษากับพี่จ้าวเย่แม้ว่าสหายเสี่ยวจ้าวเย่จะแสร้งทำเป็นเด็กดีที่เรียนอย่างขยันขันแข็งต่อหน้าปู่ของจักรพรรดิและพ่อของมกุฏราชกุมาร แต่จริงๆ แล้วเขาไม่ชอบเรียนมากนัก Jingying น้องสาวที่สวยงามและหลงใหลมา และชายหนุ่มหล่อทั้งสองก็อ่านไม่ออกสักคำ พวกเขาทั้งสามเล่นด้วยกัน เล่าเรื่องตลกสกปรก และอื่นๆ เพื่อความสนุกสนาน พี่สาวจิงหยิงล้อเล่นและแอบมองพี่ชายหม่าเฉิงอย่างลับๆ ต่อมาเธอรู้สึกว่าการเกี้ยวพาราสีง่ายๆ นี้ไม่เพียงพอ เธอจึงต้องการสัมผัสใกล้ชิดและกระตุ้นร่างกาย วิธีการที่พี่สาวจิงหยิงนำมาใช้คือต่อสู้กับพี่ชายหม่าเฉิง "มักจะต่อสู้กับ (หม่าเฉิง)" ("ประวัติศาสตร์ภาคใต้") เมื่อหนุ่มหล่อและสาวสวยทะเลาะกัน สิ่งสำคัญไม่เกี่ยวกับการแข่งขันแต่เป็นเรื่องความโรแมนติก แม้ว่าพี่หม่าเฉิงจะมีร่างกายที่อ่อนแอและไม่มีทักษะศิลปะการต่อสู้ เขาจะไม่มีวันใช้กำลังจนดวงตากลมโต ใบหน้าของเขาแดง และคอของเขาหนาเหมือนต่อสู้กับเพื่อนคนอื่น ๆ สิ่งนี้ทำลายบรรยากาศ ไม่แสดงความสง่างาม และจะสร้างความเสียหายอย่างมากต่อภาพลักษณ์ของเขาต่อหน้าหญิงสาวสวย การปล่อยให้หญิงสาวสวยพ่ายแพ้ในการต่อสู้ไม่ถือเป็นฮีโร่ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจยากและมีเสน่ห์มากกว่าในทางตรงกันข้าม การแสดงของพี่สาวจิงหยิงนั้นไม่จำกัด เธอสามารถกัดฟันและใช้แรงทั้งหมดเพื่อดูดนมได้ เธอยังสามารถประสานมือและวางน้ำหนักตัวทั้งหมดของเธอไว้บนมือของพี่ชายหม่าเฉิงที่จะเคลื่อนไปรอบๆ ตัวของเธอในอนาคตเพื่อเน้นย้ำถึงความแข็งแกร่งและความกล้าหาญของผู้ชายของเขา พี่ชายหม่าเฉิง ขณะที่เขาคว้ามือหยกไร้กระดูกที่ละเอียดอ่อน อ่อนโยน และไม่มีกระดูกของพี่สาวจิงหยิง เขาก็วอกแวกไปแล้ว ดังนั้นในเวลานี้ ฉากเช่นนี้จึงปรากฏในการศึกษาวิจัย: ด้านหนึ่งมีชายหนุ่มรูปหล่อ หม่าเฉิง ซึ่งยิ้มอย่างสงบและมีน้ำใจ และอีกด้านหนึ่งคือจิงหยิงผู้งดงาม ซึ่งมีดวงตาที่ร้อนแรงและเธอก็หอบเล็กน้อยด้วยความรัก ทั้งสองไม่ได้ผสมผสานกันในทันทีเพราะสหายเซียวจ้าวเย่กำลังเฝ้าดูจากด้านข้าง ผู้ชายคนนี้ทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินและพยายามทำให้เกมระหว่างภรรยาที่รักกับเพื่อนของเขายุติธรรมและยุติธรรม เขาอดไม่ได้ที่จะจับมือและเชียร์ และมีความสุขอย่างยิ่ง ("ราชาแห่งหนานจุนคิดว่าเขาหัวเราะ", "ประวัติศาสตร์ภาคใต้") ผลการแข่งขันพิเศษ "รักก่อน แข่งรอง" ครั้งนี้ สาวงาม พ่าย หนุ่มหล่อ ซิสเตอร์จินหยิงหัวเราะอย่างหนักจนดวงตากลมโตที่สวยงามของเธอภายใต้ขนตายาวของเธอดูเหมือนจะยิ้มอย่างเมามาย ซึ่งทำให้หนุ่มหล่อทั้งสองไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้พี่ชาย Zhaoye รู้สึกว่าเลือดของเขากำลังเดือด เขาจึงอุ้มน้องสาวที่รักของเขาขึ้นมาแล้วไปที่ห้องนอนเพื่อมีเซ็กส์ พี่หม่าเฉิงทำได้แค่กลืนน้ำลายอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อพี่ชาย Zhaoye มารับน้องสาว Jingying เธอมองพี่ชาย Ma Cheng ด้วยความรู้สึกขอโทษและแสดงความรัก ซึ่งหมายความว่าฉันขอโทษ ฉันจะหาโอกาสชดเชยคุณอย่างแน่นอนในอนาคต “นึกถึงดอกบ๊วยที่มาที่ซีโจวพับแล้วส่งไปทางเหนือของแม่น้ำ เสื้อตัวเดียวสีแดงแอปริคอต และวัดคู่เป็นสีกา ซีโจวอยู่ที่ไหน? ข้ามสะพานด้วยไม้พายสองอัน ในเวลาพลบค่ำนกหวีดบินลมพัดต้นไขสีดำ ใต้ต้นไม้อยู่หน้าประตูมีหนามสีเขียวโผล่ที่ประตู เมื่อคนเฝ้าประตูไม่อยู่ฉันก็ออกไปเก็บสีแดง ดอกบัวในสระทางใต้ฉันมองไม่เห็นตึกสูงเลยท้องฟ้าสูงและทะเลก็เขียวขจี