ในสวนท้อมีศาลาท้อ,
ใต้ศาลาท้อมีเทพท้ออยู่.
เทพท้อปลูกต้นท้อ,
และเด็ดดอกท้อไปแลกเงินซื้อเหล้า.
เมาแล้วตื่นก็นั่งอยู่หน้าดอกไม้,
เมามากก็ยังมานอนใต้ดอกไม้.
ครึ่งตื่นครึ่งเมา วันแล้ววันเล่า,
ดอกไม้ร่วงดอกไม้บาน ปีแล้วปีเล่า.
ขอเพียงได้แก่ตายระหว่างดอกไม้และเหล้า,
ไม่ปรารถนาก้มคำนับหน้ารถม้า;
ฝุ่นรถเท้า ม้าเป็นความสนใจของคนรวย,
แก้วเหล้า กิ่งดอกไม้ เป็นโอกาสของคนจน.
คนอื่นหัวเราะฉันบ้าเกินไป,
ฉันหัวเราะคนอื่นที่มองไม่ทะลุ;
ไม่เห็นหลุมศพวีรบุรุษแห่งวุลิง,
ไม่มีดอกไม้ไม่มีเหล้าไถนาปลูกข้าว.
—หมิง·ถัง ป๋อหู่《เพลงศาลาท้อ》
บทกวีนี้ดีนะ!
ตอบกลับ (5)
สู้ขึ้นไปเถอะหนุ่มสาว! กำจัดเงาของความรักที่ล้มเหลว ปลดปล่อยตัวเองและสนุกกับความงดงามของโลกนี้! มุมใดของโลกก็มีดอกไม้สวย ไม่จำเป็นต้องหาใกล้ตัวเสมอไป! จำนวนเดิมก็ไม่ได้มากอยู่แล้ว ไหนจะคุณภาพยังไม่ดีอีก!
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —