เทพเจ้า—ตําแหน่งอันสูงส่งจริงๆ!พวกเขาได้รับการบูชาโดยสรรพสัตว์ทุกชีวิต แต่ก็ดูถูกสรรพสิ่งมีชีวิตทั้งปวงเช่นกัน!เทพเจ้าที่มองสรรพสิ่งมีชีวิตทั้งหมดเป็นเพียงมดไม่ใช่คนธรรมดาที่จะล่วงเกิน!แต่ตอนนี้ เทพเจ้าน้ําแข็งแสดงสีหน้าตื่นตระหนกต่อเสวียนหยาน!"นับพันปีนับพันปี
วัฏจักรแห่งสวรรค์
กฎไม่เคยสูญสิ้น
โชคชะตายังคงอยู่
\กฎแห่งโชคชะตา ไม่ว่าจะในยุคแห่งความโกลาหล ยุคโบราณที่รกร้าง หรือยุคของเทพเจ้า มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ใช้ได้คนนั้นทําให้เทพเจ้าทั้งหลายแห่งหวาดกลัว และพลังศักดิ์สิทธิ์กดขี่นิรันดร์!"ด้วยความคิดเดียว จักรวาลถือกําเนิดขึ้น; ด้วยความคิดเดียว ความโกลาหลแตกสลาย! ชื่อของเขาเป็นข้อห้ามสําหรับสรรพสิ่งทั้งปวงในสวรรค์—ไม่สามารถเอ่ยถึงหรือแสดงความคิดเห็นได้—แต่เทพเจ้าทุกองค์ต่างยกย่องเขาในฐานะ 'เจ้าแห่งโชคชะตา'!แต่ตอนนี้ ออร่าของแหล่งกําเนิดโชคชะตากลับเข้มข้นเหลือเกิน!"กฎแห่งโชคชะตาควรจะหายไปและไม่ควรปรากฏอีกเลยวันนี้ ข้าจะทําให้เจ้าหายไปจากโลกนับไม่ถ้วน" เทพเจ้าน้ําแข็งดูเป็นกังวลอย่างมาก ก่อนที่เขาจะพูดจบ ดาบน้ําแข็งยักษ์ที่พุ่งทะลุท้องฟ้าก็ปรากฏตัวขึ้น!ดาบยักษ์น้ําแข็งที่ถือพลังเทพสูงสุด ฟันเข้าหาเสวียนหยาน ด้วยการเหวี่ยงตัว แผ่นดินหลายไมล์กลายเป็นดินแดนน้ําแข็งตายที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ ไม่เช่นนั้นคงนําไปสู่การสังหารหมู่ครั้งใหญ่!"ภาพลวงตา!จริงเหรอ?ทุกสิ่งที่ฉันเห็นคือภาพลวงตา!"เสวียนหยานพึมพําเบา ๆ
ดาบยักษ์ทะลุร่างเสวียนหยานจริง ๆ ไม่ใช่แค่เงา!แต่เมื่อดูใกล้ ๆ ดูเหมือนร่างของเสวียนหยานจะกลายเป็นแสงและเงา แต่ดาบใหญ่กลับกลายเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติ!แล้วแสงของดาบยักษ์ก็บิดเบี้ยว.........บิดเบี้ยว.........หายไป!มันหายไปจริง ๆ แบบนั้น!เทคนิคนี้ถือเป็นทักษะเทพจริง ๆ!
ดาบยักษ์ที่เคยมีพลังเทพหายไปในพริบตา!
"ภาพลวงตา??ดูเหมือน.........มนุษย์......ดูเหมือนว่าร่างนี้ที่ถูกอัญเชิญโดยรุ่นน้องสายเลือดอ่อนนี้ พวกเจ้าจะโค่นเจ้าไม่ได้จริง ๆ! ตราบใดที่เจ้าทนต่อเทคนิควิญญาณของข้าได้ ข้าจะไปทันที"เทพเจ้าน้ําแข็งรู้ดีว่าตอนนี้มีเพียงร่างเดียวแล้ว ไม่มีทางจับเสวียนหยานได้ ดีกว่าที่จะแพ้ทีหลัง จึงควรถอยออกมาสักก้าว—เพราะเทพเจ้าก็สนใจชื่อเสียงของตนแม้ว่าถ้าร่างที่แท้จริงของเขาลงมา เสวียนหยานอาจจะทนแรงกดดันไม่ได้แล้ว แต่ด้วยความสัมพันธ์กับเทพกึ่งเทพและสายเลือดเทพเจ้าน้ําแข็งท้องฟ้าน้ําแข็งที่ต่ําเกินไป พลังของวิญญาณเทพเจ้าน้ําแข็งในปัจจุบันจึงจํากัดเกินไป!"แน่นอน" เสวียนหยานตอบอย่างเรียบง่ายพูดตามตรง เขามีความประทับใจไม่ดีต่อเทพเจ้าน้ําแข็งคนนี้มาก จึงไม่ได้พูดอะไรมาก!"กฎน้ําแข็ง!""น้ําแข็งปกคลุมทุกโลก" เทพเจ้าน้ําแข็งพูดเสียงดัง!ลมหนาวพัดแรง และหิมะเริ่มตกเป็นสิบไมล์!ทุกผู้ใช้วิญญาณต่างเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ไม่เข้าใจว่าทำไมปรากฏการณ์บนฟ้าถึงเปลี่ยนแปลงเช่นนี้!\แต่ ซวนเอิน ณ เวลานี้กลับมีความรู้สึกอีกอย่าง ราวกับร่างกำลังตกลงไปในสระน้ำเย็นสุดขั้วจากสวรรค์ เกิดความเย็นยะเยือกและความเงียบสนิท นี่คือโลกที่เต็มไปด้วยน้ำแข็ง!\ซวนเอินเริ่มทนไม่ไหว เลือดสีน้ำเงินเย็นทะลักออกจากปาก ดวงตากำลังปิดลง!\“กฎแห่งเทพเจ้า นึกไม่ถึงว่าสำหรับการจัดการเด็กชายสามัญชนคนหนึ่ง ฉันกลับต้องใช้กฎแห่งเทพเจ้าด้วย” เทพน้ำแข็งหัวเราะเยาะ!\“ข้าไม่ทราบที่มาของเจ้า แต่เมื่อชะตากรรมฝังอยู่ในตัวเจ้า ข้าต้องฆ่าเจ้า” เทพน้ำแข็งกล่าวต่อ!\เมื่อซวนเอินกำลังจะปิดตาลง เสียงอ่อนโยนก็ดังขึ้นในใจของเขา!\“กฎของสรรพสวรรค์ล้วนเป็นเพียงมายา………ชะตากรรมของข้า…………ชั่วนิรันดร์”\ซวนเอินไม่ทราบว่านี่คือเสียงของใคร หรือบางทีเขาอาจไม่มีเวลาได้รู้ว่ามันคือเสียงของใคร! ซวนเอินรู้ว่าหากตกเข้าสู่กฎแห่งน้ำแข็งในตอนนี้ เขาจะไม่สามารถลืมตาได้อีกตลอดไป!\………
