นิทานแห่งการเติบโต: เป็นต้นแอปเปิ้ลที่เติบโตตลอดไป
ต้นแอปเปิ้ลต้นหนึ่ง ในที่สุดก็ออกผล ผลปีแรก มันออก 10 ผล มี 9 ผลถูกเอาไป เหลือเอง 1 ผล ต้นแอปเปิ้ลโกรธและไม่พอใจ จึงตัดเส้นชีวิตตัวเอง ปฏิเสธการเติบโต
ปีที่สอง มันออก 5 ผล มี 4 ผลถูกเอาไป เหลือเอง 1 ผล "ฮ่าฮ่า ปีที่แล้วฉันได้ 10% ปีนี้ได้ 20%! เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าแล้ว" ต้นแอปเปิ้ลจิตใจสมดุล
ปีแรก มันออก 10 ผล มี 9 ถูกเอาไป เหลือเอง 1 ผล ต้นแอปเปิ้ลโกรธและไม่พอใจ จึงตัดเส้นชีวิตตัวเอง ปฏิเสธการเติบโต ปีที่สอง มันออก 5 ผล มี 4 ถูกเอาไป เหลือเอง 1 ผล "ฮ่าฮ่า ปีที่แล้วฉันได้ 10% ปีนี้ได้ 20%! เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าแล้ว" ต้นแอปเปิ้ลจิตใจสมดุล
แต่มันยังสามารถทำเช่นนี้ได้: เติบโตต่อไป เช่น ปีที่สอง มันออกผล 100 ผล ถูกเอาไป 90 เหลือเอง 10 ผล หรืออาจถูกเอาไป 99 เหลือเอง 1 ผล แต่ไม่เป็นไร มันยังสามารถเติบโตต่อ ปีที่สามออก 1000 ผล… จริงๆ แล้ว จำนวนผลที่ได้ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด สิ่งสำคัญที่สุดคือ ต้นแอปเปิ้ลกำลังเติบโต! เมื่อแอปเปิ้ลเติบโตจนกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ ลำดับกำลังที่เคยขัดขวางการเติบโตจะอ่อนแรงจนแทบไม่สำคัญ จริงๆ แล้วอย่าไปสนใจผลมากเกินไป การเติบโตสำคัญที่สุด
【การวิเคราะห์ทางจิตวิทยา】
คุณเป็นพนักงานที่ตัดเส้นชีวิตตัวเองหรือไม่? ตอนเริ่มทำงาน คุณมีความสามารถเต็มเปี่ยม มั่นใจในตัวเอง เชื่อว่า “คนเราเกิดมาก็ต้องมีประโยชน์” แต่ความจริงเร็วๆ นี้มักทำให้คุณหงุดหงิด บางทีคุณทำประโยชน์ให้บริษัทมากแต่ไม่มีใครเห็นคุณค่า บางทีคุณได้รับคำชมเชยแต่ไม่ได้ผลตอบแทน หรือบางที… โดยรวม คุณรู้สึกเหมือนต้นแอปเปิ้ล ที่ผลออกมา แต่คุณได้เพียงส่วนน้อย เทียบกับความคาดหวังของคุณ
ดังนั้น คุณโกรธคุณหงุดหงิด คุณบ่น… สุดท้าย คุณตัดสินใจไม่พยายามมากขึ้นเพื่อให้สิ่งที่ทำสอดคล้องกับสิ่งที่ได้ผ่านมา หลายปีผ่านไป เมื่อคุณทบทวน คุณพบว่าตอนนี้ คุณไม่มีความสามารถเหมือนเริ่มทำงาน “แก่ขึ้น สุกงอมแล้ว” เรามักจะล้อเลียนตัวเองในลักษณะนี้ แต่ความจริงคือ คุณหยุดเติบโตแล้ว เรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้นรอบตัวเราอยู่บ่อยครั้ง
มีเพียงส่วนน้อย ที่ต่างจากความคาดหวังของคุณมากดังนั้น คุณรู้สึกโกรธ คุณรู้สึกหงุดหงิด คุณเต็มไปด้วยความบ่น...สุดท้าย คุณตัดสินใจที่จะไม่พยายามมากเกินไป เพื่อให้สิ่งที่คุณทำสอดคล้องกับสิ่งที่คุณได้รับ ความผิดพลาดเช่นนี้เกิดขึ้นเพราะเราลืมไปว่าชีวิตเป็นกระบวนการ เป็นภาพรวม เราเห็นว่าตัวเองเติบโตแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาของผลลัพธ์แล้ว เราใส่ใจต่อผลได้เสียเพียงชั่วคราวมากเกินไป จนลืมไปว่าการเติบโตสำคัญที่สุด โชคดีที่นี่ไม่ใช่การตัดเส้นประสาทตัวเองเหมือนในนวนิยายของจิ้งหยง เราสามารถเลิกทำเช่นนั้นได้ตลอดเวลา และเดินหน้าต่อไปบนเส้นทางการเติบโต จำไว้: หากคุณเป็นพนักงานรายวัน และเจอหัวหน้าหรือวัฒนธรรมองค์กรที่ไม่เข้าใจการบริหาร การบริหารแบบโหดร้าย หรือการบริหารผิดพลาด จงเตือนตัวเองไว้ว่า อย่าเพราะความโกรธหรือความบ่นเต็มใจจนทำร้ายตัวเอง ไม่ว่าเจอเรื่องอะไร จงเป็นต้นแอปเปิลที่เติบโตอยู่เสมอ เพราะการเติบโตของคุณสำคัญกว่าจำนวนเงินที่คุณได้รับทุกเดือน
