《มาเฟียฝึกฝนอย่างไร ◆ บทที่ 1 ของขวัญพิเศษ》

ฉันเป็นผู้ก่อการร้าย.พ่อของแม่ฉันเป็นคนสําคัญในกองทัพ และพ่อเป็นอดีตหัวหน้าอาชญากร L City และประธานกลุ่มหลิว.ตั้งแต่ฉันอายุสิบเอ็ด ฉันถูกส่งไปเรียนที่โรงเรียน American Hunter กับผู้อํานวยการ และตอนนี้ฉันบอกได้เลยว่าฉันสามารถรับมือกับคนได้เป็นร้อยคนพร้อมกัน."จื่อเสวียน ลงมาเร็ว ถ่ายรูปครอบครัวกัน!"ฉันรู้ทันทีว่าเสียงทองของแม่กําลังเรียกฉัน."อืม" ฉันตอบด้วยน้ําเสียงแฝง.ฉันรีบใส่สูทแล้วเดินลงบันได.ในล็อบบี้ น้องชายจื่อเจี๋ยกําลังเล่นโทรศัพท์ แม่คุยโทรศัพท์ และพ่อคุยกับช่างภาพ.ฉันเดินไปหาพ่อแล้วกระซิบว่า "พ่อ งานเริ่มเมื่อไหร่?"ฉันยังต้องลงทะเบียนอยู่. พ่อดูตกใจแล้วพูดว่า "โอ้ไม่!เกือบลืมหนูไปแล้ว!""พูดจบ เขาก็เรียกพี่ชายกับแม่มาด้วย"ยิ้มหน่อยสิ มะเขือม่วง!"ช่างภาพสุภาพมาก ต้องใช้คําว่า 'มีปัญหา' นะ"ฉันหยิบกาแฟบลูเมาน์เทนขึ้นจิบเล็กน้อยแล้วพูดกับพ่อว่า "พ่อ หนูถ่ายรูปเสร็จแล้วนะลงทะเบียนได้เลยนะ?!"พ่อพูดว่า "อย่ารีบ!พ่อจะพาพ่อไปดูอะไรสักอย่าง!สัญญาว่าพ่อจะชอบแน่!"ตอนนั้นเอง พ่อดูเหมือนทุกปีในวันเกิดของฉันกับพี่ชาย ซึ่งน่าตื่นเต้นมาก ฉันเลยเดินตามพ่อไปที่โรงจอดรถใต้ดิน โรงรถเต็มไปด้วยรถหลากหลายประเภท: รถสปอร์ตเมอร์เซเดสรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นปี 1998 และรถสปอร์ต GTR ที่ระลึกโดยพื้นฐานแล้ว ทุกอย่างมีครบฉันเดินตามพ่อไปไกล ๆ และจะบอกว่าเรามาถึงทางออกอีกทางหนึ่งเห็นเราเดินไกลขึ้นเรื่อย ๆ ฉันถามว่า "พ่อ อีกนานแค่ไหน?"ฉันไม่มีเวลาแล้ว!ตอนที่ฉันกําลังจะเสร็จ พ่อก็หยุดฉันเดินไปเห็นว่ามันถูกคลุมด้วยผ้าสีแดงฉันอยากได้ความลึกลับอะไรอีก?ฉันยกผ้าสีแดงขึ้นข้างในเป็นรถสีน้ําเงินเข้ม ภายในสีแดงเข้ม และมันนั่งได้สองคนในพื้นที่มาตรฐานโดยไม่ตกใจ ฉันตะโกนว่า "บูกัตติ เวย์รอน!"”。 นี่คือรุ่นลิมิเต็ดอิดิชัน มีเพียงยี่สิบคันทั่วโลก มูลค่าเกือบ 200 ล้านหยวน—แม้แต่คนรวยก็อาจซื้อไม่ได้!ฉันเหลือบมองพ่อที่หลับตา ฉันกระโดดขึ้นรถ และไม่คิดว่ามันจะล้ําหน้ากว่าการควบคุมด้วยเสียง!มันมีการจดจําอัตโนมัติจริง ๆ ถ้ามีใครพยายามขโมยรถคันนี้ เขาอาจจะลักพาตัวคุณไปด้วย!ฉันสตาร์ทรถแล้วขับออกไปท่ามกลางเสียงหนักของเว่ยหลง[ป.ล. ฉันไม่ได้เขียนนิยาย แต่แก้ไขและปรับแต่งมัน ปกติฉันค่อนข้างยุ่ง เลยเขียนวันละบทเป็นหลักครั้งแรกที่ลงนิยาย หวังว่าทุกคนจะสนับสนุน!