หลังจากคนตายไป ควรจะยิ่งสง่างามและสูงใหญ่ขึ้น แต่หลังจากนาโปลีออน โบนาปาร์ตเสียชีวิตกลับสั้นลงไปอีกไม่กี่นิ้ว ถ้าของชิ้นแห้ง ๆ ที่เก็บรักษาอยู่ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในนิวยอร์กตอนนี้เป็นของแท้ตามที่ระบุไว้จริง ๆ แล้ว ล่ะก็ จักรพรรดินาโปลีออนผู้เตี้ยคงขาดชิ้นส่วนสำคัญไปเมื่อตอนฝังศพที่ปารีส ถึงแม้อายุเวลาจะทำให้ "สิ่งนั้น" ของเขาหดเล็กลงเหลือเพียงขนาดนิ้วเล็ก ๆ แต่มันก็ไม่ได้ยาวนักตั้งแต่แรก
"อวัยวะเพศของเขาเล็ก และชัดเจนว่าหดตัวแล้ว" แพทย์คนหนึ่งที่เข้าร่วมชันสูตรศพของนาโปลีออนในปี 1821 เขียนไว้ภายหลัง "ก่อนเขาเสียชีวิตมีข่าวว่าเขากำลังเป็นภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศมานาน" การชันสูตรศพของนาโปลีออนถูกจัดขึ้นบนเกาะเซนต์เฮเลนาในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ไกลโพ้น หลังจากที่เขาก่อสงครามในหลายส่วนของยุโรป เขาใช้ชีวิตในช่วงถูกเนรเทศที่นั่นภายใต้การเฝ้าสังเกตของกองทัพอังกฤษ
หลังการชันสูตรศพ บาทหลวงเคอร์ซิกา นามว่า วีนิยาริ ใช้มีดเล็กคม ๆ ตัด "รากมังกร" ออกไป "ดูสิ! มันเป็นของฉัน!" เขียนไว้อย่างนั้นตามที่กล่าวไว้ นักสะสมวัตถุของนาโปลีออน แพทย์ระบบทางเดินปัสสาวะในนิวยอร์ก จอห์น ลัตทิมอร์ (John Lattimer) เชื่อว่ามีแรงจูงใจที่เรียบง่ายสำหรับบาทหลวงคนนี้ ขณะนี้ของเก่าแห้งชิ้นนั้นถูกเก็บไว้ในกล่องเล็กโดยเขา
เหมือนกับกษัตริย์ผู้ไม่น่าพอใจทุกคน นาโปลีออนในช่วงมีชีวิตมีท่าทีรุนแรงต่อผู้ใต้บังคับบัญชาชาวเคอร์ซิกาของเขา บ่อยครั้งดุด่าและลงโทษ วีนิยาริรู้สึกโกรธมาก ลัตทิมอร์กล่าวว่า "ชาวเคอร์ซิกามีความรู้สึกเข้มข้นมาก" เขายังเชื่อว่าหลังชันสูตรศพ วีนิยาริมีเวลาพอสมควรที่จะ "ตัดของเล็ก ๆ นั้นออกเพื่อแก้แค้น"
ลัตทิมอร์ยืนยันจากประสบการณ์ของตนว่า ในสภาพอากาศร้อนชื้นในเขตร้อน กลิ่นเน่าเหม็นของศพจะทำให้ทนไม่ได้ในเวลาไม่นาน ทหารอังกฤษเมื่อเห็นศพถูกเย็บกลับเข้าไปตามเดิมแล้วก็จากไปอย่างสบาย ทำให้วีนิยาริมีโอกาสในการวางแผนตัดอวัยวะของจักรพรรดิ สำหรับคำถามว่าของสะสมชิ้นนี้เป็นของแท้หรือไม่ ลัตทิมอร์ไม่มีความสงสัยมากนัก มันเป็นหนึ่งในของสะสมจำนวนมากของนาโปลีออน ซึ่งเจ้าของสามารถย้อนกลับไปถึงวีนิยาริได้
เขากล่าวว่า "ผมไม่เห็นหลักฐานใด ๆ ที่ทำให้ความเป็นจริงของมันถูกลดทอน ในรายชื่อเจ้าของหลายคนไม่มีช่องว่างที่ชัดเจน"ตั้งแต่ดร. ลัททิเมอร์ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 ได้ครอบครองส่วนที่ลับที่สุดของนโปเลียนและภาคภูมิใจกับมัน เขาก็ได้รักษามันไว้อย่างเคารพสูงสุดโดยไม่เคยแสดงต่อสาธารณชน และไม่อนุญาตให้ใครถ่ายรูป เขายังเสนอที่จะส่งคืนมันไปยังสุสานนโปเลียนที่ปารีส แต่ยังไม่ได้รับคำตอบอย่างเป็นทางการ ใครจะรู้ บางทีเหมือนกับบทวิจารณ์ที่มีนัยสำคัญในหนังสือพิมพ์ Washington Post ที่กล่าวว่า ชาวฝรั่งเศสไม่ยอมรับว่า “มรดกสำคัญที่บรรพบุรุษของพวกเขาทิ้งไว้กลัวว่าจะสูญหาย เพราะต้นกำเนิดของมันไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น แต่มันถูกทำให้หมันแล้ว”
