รายงานตัวมาใหม่.

ที่นี่คือที่นั่น หลินเฟิงมองไปรอบ ๆ ท่ามกลางสีเงินขาวสุดลูกหูลูกตาแล้วรู้สึกสับสน ในขณะที่หลินเฟิงกำลังสับสน เสียงเบา ๆ ดังขึ้นข้างหูของหลินเฟิงว่า: “ที่นี่คือจุดเชื่อมระหว่างชีวิตและความตาย ฉันคือพ่อมดแพนโดร่า ที่สามารถนำทุกสิ่งมาสู่โลกได้ คุณไม่รู้ว่าทำไมวิญญาณของคุณถึงล่องลอยมาที่นี่หรือ? ฉันจะอธิบายให้ฟังนะ ฉันรู้สึกพลังแห่งความมืดและพลังแห่งชีวิตจากตัวคุณ พลังแห่งชีวิตให้พรแก่คุณ แต่พลังแห่งความมืดทำลายร่างกายของคุณ แต่คุณพกพาพลังทั้งสองนี้ทำให้ฉันสนใจ ดังนั้นฉันจึงพาคุณมาที่นี่ ซึ่งหมายความว่าตอนนี้คุณกำลังอยู่บนขอบเขตระหว่างชีวิตและความตาย” หลินเฟิงตื่นตะลึงกับสิ่งที่ลูหลีตัวน้อยตรงหน้าเขาพูดและท่าทางของเธอ เพราะคำพูดนี้ก่อนการเดินทางข้ามมิติ หลินเฟิงเพิ่งดูอนิเมะเรื่องนี้จบไป มือหน้าสาวตรงหน้านี้ถือว่าเป็นลูหลีมารดา! Campione! (นักฆ่าพระเจ้า!) นอกจากนี้ผู้แต่งยังมอบฉายาให้กับคนเหล่านี้มากมาย Campione คือกษัตริย์ ดังนั้นสามารถฆ่าทวยเทพบนสวรรค์ คว้าและใช้พลังสูงสุดได้ Campione คือผู้ครอบงำ ดังนั้นสามารถครอบครองและใช้พลังของพระเจ้า บงการผู้คนบนโลกได้ Campione คือราชาปีศาจ เพราะทุกคนบนโลกนี้ไม่สามารถต่อต้านพลังของเขาได้ หลินเฟิงเมื่ออ่านจบยังจินตนาการว่าจะได้เป็น Campione! (นักฆ่าพระเจ้า!) สักวันหนึ่ง ฆ่าพระเจ้าแล้วจะได้รับพลัง ใช้พลังของพระเจ้าในการทำสิ่งต่าง ๆ เป็นความสนุกมาก คาดไม่ถึงว่าฉันจะมาที่นี่ แต่แพนโดร่าบอกว่าที่นี่คือจุดเชื่อมระหว่างชีวิตและความตาย หลินเฟิงไม่รู้ว่าจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร เลยต้องถามแพนโดร่าว่า: “ฉันควรออกไปอย่างไรดี แพนโดร่า” แพนโดร่ายิ้มอย่างเย็นชา แล้วกล่าวอย่างเรียบง่ายว่า: “คุณเป็นแค่ร่างวิญญาณ ถ้าอยากออกไป ก็เพียงฆ่าพระเจ้าที่ควบคุมวิญญาณสักคนก็พอลินเฟิงเมื่อได้ยินคำพูดของแพนโดร่าผิดหูตกตะลึงในทันที แม้ว่าการสังหารเทพในอนิเมะดูเหมือนจะง่าย แต่ถาลินเฟิงในสภาพตอนนี้จะไปสังหารเทพก็คงแทบจะเรียกว่าสูญเสียชีวิตไปเลย ลินเฟิงตอนต่อสู้กับบลูเรน ถึงแม้ว่าถูกเทพปีศาจแห่งความมืดควบคุมร่างกาย แต่จิตสำนึกลินเฟิงเองยังคงมีสติ เทพปีศาจแห่งความมืดกล่าวว่าพลังจิตของเขาผิวเผิน จึงไม่แปลกที่ฉันบอกว่าพลังชีวิตของเทพไม่ลังเลแม้แต่นิด เพราะถ้าพลังของเรามีไม่จำกัด ไม่ใช่ว่าแม้แต่เทพก็จะพ่ายแพ้ได้หรือ? คิดมาถึงตรงนี้ ลินเฟิงจึงพูดกับแพนโดร่า: "แพนโดร่า ฉันอยากรู้ว่าพลังเทพเป็นแบบไม่จำกัดหรือเปล่า?" "ในโลกนี้ไม่มีเครื่องจักรที่วิ่งตลอดไป ถึงพลังอันน้อยนิดของเจ้าจะไร้ประโยชน์ต่อเทพ ฉันก็ไม่อยากให้ใครอยู่ที่นี่นานเกินไป ฉันจะสอนวิธีใช้เวทมนตร์ให้เจ้า" พูดจบปากของลินเฟิงก็ถูกจูบโดยแพนโดร่า "นี่คือเวทมนตร์ที่ฉันต้องการสอนเจ้า ฉันก็ทราบแล้วเจ้าได้รับการปกป้องแบบไหน" หลังจากจูบแล้ว แพนโดร่าไม่ได้แสดงท่าทางอายเหมือนหญิงสาว แต่กลับพูดต่อไปว่า "พลังของเจ้าเหมาะกับเวทมนตร์นี้มาก เจ้าไปฝึกฝนที่นี่เถอะ และที่นี่เวลาผ่านไปไม่เหมือนข้างนอก แม้หลายร้อยปีข้างนอกก็ผ่านไปเพียงชั่วพริบตา" ลินเฟิงคิดอยู่ในใจว่า "จูบแรกของฉันสินะ ก็ไม่รู้สึกอะไรเลย มีแต่ความรู้สับสนในหัวเพิ่มขึ้นมาเท่านั้น"