เด็กชายโง่พบกับเด็กหญิงโง่

ครั้งหนึ่งมีเรื่องรักแบบนี้ เรื่องนี้ตัวเอกเป็นคนโง่สองคน ผู้ชายโง่มาก โง่จนรู้จักแต่พูดเรื่องบ้า ๆ ผู้หญิงก็โง่เช่นกัน โง่จนรู้จักเพียงใช้ดวงตาที่ไม่มีชีวิตมองผู้ชายแล้วหัวเราะ หัวเราะโง่ ๆ ทั้งสองคนเดิมทีไม่รู้จักกัน คนหนึ่งอยู่ทางใต้ อีกคนอยู่ทางเหนือ ครอบครัวรังเกียจความโง่ของพวกเขา จึงทอดทิ้งทั้งสอง ปล่อยให้พวกเขาหลงทางไปเรื่อย ๆ ผู้ชายเดินจากใต้ไปเหนือ ส่วนผู้หญิงเดินจากเหนือลงใต้ หลงทาง ไปเรื่อย ๆ... ผู้ชายเดิมทีไม่โง่ แต่เพราะตอนทำงานก่อสร้างที่ไซต์งาน ถูกอิฐทุบหัว ตั้งแต่นั้นมาเขาก็โง่ ผู้หญิงเดิมทีไม่โง่ ตอนสอบเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เธอได้อันดับหนึ่งของเมือง แต่ชื่อของเธอกลับถูกคนรวยคนหนึ่งแย่งไป ตั้งแต่นั้นเธอก็ไม่พูด ไม่สนใจพ่อแม่ ต่อมาก็กลายเป็นโง่ด้วยเช่นกัน ไม่รู้ว่าเดินไปนานเท่าไร เสื้อผ้าของผู้ชายสกปรกน่าเกลียด รองเท้าเปิดให้เห็นนิ้วเท้าสีดำสนิท เสื้อสีแดงของผู้หญิงกลายเป็นสีเทา ผมที่ยุ่งเหยิงมีเศษหญ้าแห้งติดอยู่ แต่หน้าก็ยังขาว ขาวผิดปกติ มือถือขวดน้ำแร่ หัวเราะโง่ ๆ ให้คนที่เดินผ่าน ทั้งสองคนเจอกันตอนพลบค่ำ ทั้งคู่พบขนมปังขึ้นราในถังขยะพร้อมกัน จับขนมปังด้วยกัน ศีรษะทั้งสองชนกัน ผู้ชายมองผู้หญิงด้วยสายตาแข็งกร้าว ผู้หญิงหัวเราะโง่ ๆ ใส่ผู้ชาย ผู้ชายชนะ เขาแย่งขนมปังมาได้ อ้าปากสีดำม่วงกัดอย่างแรง ผู้หญิงไม่ขยับ แค่ดูผู้ชายอย่างโง่ ๆ ผู้ชายมองผู้หญิง ดวงตาไม่มีประกาย ผู้หญิงแค่ดูเขาแล้วกลืนลำคอ ผู้ชายหยุดกัดขนมปัง มองผู้หญิงอย่างโง่ ๆ ทั้งสองคนมองกันแบบนี้ ผู้ชายไม่แสดงอารมณ์ ผู้หญิงหัวเราะโง่ ๆ ผู้ชายให้ขนมปังแก่ผู้หญิง ผู้ชายให้ขนมปังแก่ผู้หญิงจริง ๆ ผู้หญิงก็กัดครึ่งหนึ่งของขนมปังที่เหลือถือไว้ผู้ชายหันหลังเดินออกไปโดยไม่หันกลับมา เมื่อเขากลับไปที่โรงงานร้างที่เขานอนหลับ เขาหันไปเห็นผู้หญิง ผู้หญิงตามเขามาตลอด จนมาถึงที่นี่ ผู้หญิงยังคงยิ้มโง่ใส่ผู้ชาย พวกเขาไม่พูดอะไรสักคำ ผู้หญิงจึงอาศัยอยู่กับผู้ชายโง่คนนั้น ตอนกลางคืนเวลานอน ผู้ชายรู้สึกอบอุ่นที่ตัว จากที่ไม่เคยมีมาก่อน ผู้หญิงกอดผู้ชายตลอด ผู้หญิงนอนหลับอย่างแน่นหนา ท่าทางตอนนอนดูไม่เหมือนโง่เลย ทั้งสองโง่อยู่ด้วยกันแบบนี้ ตอนกลางวันทั้งสองไปเก็บของตามถนนเพื่อเติมท้อง ตอนกลางคืนก็กลับมานอนด้วยกัน วันต่าง ๆ ผ่านไปแบบนี้ คืนหนึ่งผู้ชายไม่รู้ไปเก็บแหวนมาจากไหน แหวนมีสนิมสีเขียว ผู้ชายสวมให้ผู้หญิง ผู้หญิงยิ้มโง่ใส่ผู้ชายตลอด คืนนี้หัวเราะมากขึ้น เสียงหัวเราะของผู้หญิงฉีกความเงียบทั้งคืน ต่อมาหัวเราะจนมีน้ำตา ผู้หญิงร้องไห้ครั้งแรก กอดผู้ชายร้องไห้ โดยไม่เข้าใจว่าร้องไห้เพราะอะไร ผู้ชายเหมือนไร้ความรู้สึก ใบหน้ายังคงไม่แสดงอารมณ์ ต่อมาผู้หญิงป่วย ผู้หญิงที่ไม่เคยป่วยมาก่อนกลับป่วย และรุนแรงเช้าเธอไม่ลุกขึ้นไปเก็บของกินกับผู้ชาย ไม่ยิ้มให้ผู้ชาย ผู้ชายออกไปเอง ตอนเที่ยงผู้ชายกลับมาเป็นพิเศษ มือถือขวดน้ำแร่ใหม่และขนมปังใหม่ เขากลับมาเพื่อดูผู้หญิง ใบหน้าผู้ชายมีบาดแผล นิ้วเป็นสีเขียว จมูกมีรอยเลือดสองเส้น ผู้ชายถูกเจ้าของร้านฟาดตอนแย่งขนมปังและน้ำแร่ ผู้หญิงหลับตา ไม่ยิ้มโง่ใส่ผู้ชายเหมือนเคย ผู้ชายยื่นขนมปังให้ผู้หญิงที่ปาก แต่ผู้หญิงไม่กิน ผู้หญิงใกล้สิ้นใจ ไข้ขึ้นสูงมาก จนหมดสติ ใบหน้าผู้ชายมีสีหน้าครั้งแรก เป็นความห่วงกังวล ผู้ชายวิ่งออกไป เห็นคนใส่ชุดตำรวจสีเขียวก็ร้องไห้ ผู้ชายร้องไห้เป็นครั้งแรก พร้อม ๆ กับตะโกนว่า: ช่วยผู้หญิงของฉันด้วย ช่วยเธอด้วย! ชุดทหารสีเขียวเตะผู้ชายออกไป ด่าทอว่า: ไปให้พ้นบ้าเอ้ย ฉันโชคร้ายจัง ออกไปทั้งทีก็ไม่ราบรื่นเลย! ผู้ชายล้มลงบนพื้น ชุดตำรวจสีเขียวเตะท้องผู้ชายหลายครั้ง ผู้ชายปล่อยมือ ชุดตำรวจสีเขียวถ่มน้ำลายใส่ผู้ชายแล้วก็เดินไป ผู้ชายใช้เวลานานกว่าจะลุกขึ้นจากพื้น น้ำตาบนใบหน้าแห้งไปแล้วชายคนนั้นอุ้มผู้หญิงออกไปบนถนน มีคนมากมายแต่ไม่มีใครสนใจ สิ่งที่พวกเขาสังเกตเห็นมีเพียงสายตาเย็นชาก่อนจะเดินต่อไปคนโง่วางผู้หญิงไว้ข้างถนน มองคนที่เดินผ่านไปมาอย่างไร้ทางช่วยเหลือลมหายใจของผู้หญิงคนนั้นอ่อนแรงมาก เขาหยิบเศษแก้วแตกจากข้างถนน เศษแก้วนั้นคมและแวววาว ชายคนนั้นยกแขนที่ผอมและสกปรกของผู้หญิงขึ้นแล้วกรีดข้อมือเธออย่างแรง เลือดกระจายเต็มใบหน้า คนโง่หัวเราะเสียงดังและตะโกนว่า "ฮ่าๆ ฉันฆ่าคนไปแล้ว! ดูฉันฆ่า......!" รถพยาบาลมาถึงในที่สุด ผู้หญิงคนนั้นถูกอุ้มออกไป และผู้ชมดูถูกชายคนนั้น ด่าทอชายคนนั้น แล้วก็แยกย้ายกันไป ผู้หญิงคนนั้นเสียชีวิตในที่สุด เพราะเสียเลือดมากเกินไป เธอถูกนําตัวเข้าไปในห้องเก็บศพในโรงพยาบาลไม่ถึงชั่วโมง เมื่อเธอออกไป ใบหน้าของเธอยิ้มแย้ม และสวมแหวนที่เต็มไปด้วยคราบเก่าชายคนนั้นรออยู่นานมาก ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยกลับมาอีกเลย ไม่เคยกลับมาให้รอยยิ้มโง่ ๆ แก่เขาอีกเลย ชายคนนั้นร้องไห้อย่างหนักจนทั้งคืนถูกกลบด้วยเสียงสะอื้นของเขา แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นเสียงร้องไห้นั้นมันอยู่ข้างถังขยะที่พวกเขาเคยพบกัน ที่ซึ่งพบศพของชายคนนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาหยุดนิ่ง และเขาถือขนมปังขึ้นรากับขวดน้ําแร่ที่ยังไม่ได้เปิด......