คนเดียวยืนอยู่ในค่ำคืนฤดูหนาวยามใบไม้ร่วง ยกแก้วขึ้นด้วยความโศกเศร้า\ พบเดือนกลางฤดูใบไม้ร่วงเพียงลำพัง ดื่มชาท่ามกลางท้องฟ้าที่ไม่เป็นใจ\ น้ำเย็น คนเหงาใจเดียวดาย ดวงใจและดวงจันทร์เมื่อไหร่จะเต็มดี?\ อยู่ต่างถิ่นเพียงลำพัง คิดถึงบ้านและคิดถึงคนที่รักจนผอมซีด\ อือ อ่อนคำเชื่อมเล็กน้อย..\ มาถึงฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่นสองเรา ดื่มร่วมกันด้วยความยินดีจากการพบกันอีกครั้ง
รวมตรงกลางแล้ว ขาดอีกนิด..\
ขอขอบคุณเพื่อน ๆ ที่เข้าร่วมกิจกรรมแต่งกลอนในวันวานอีกครั้ง
ตอบกลับ (7)
เอ่อ แม้ว่าดีฉันก็ไม่ชอบ ดูตัวอักษรตัวท้ายของแต่ละประโยค บรรทัดแรกยังเป็น oU บรรทัดที่สองก็เป็น an ในวิชาภาษา ฉันรำคาญบทกลอนแบบนี้ที่สุด จำยากมาก,,,,
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —