หัวหน้าส่งข้อความโดยตรง
ตรงนี้คือที่นั่น หลินเฟิงมองไปรอบ ๆ ซึ่งสีเงินขาวกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา รู้สึกสับสน อยู่ ๆ ขณะที่หลินเฟิงกำลังงง ๆ มีเสียงอ่อนโยนดังขึ้นข้างหูเขาว่า: “ตรงนี้คือจุดเชื่อมระหว่างชีวิตและความตาย ฉันคือแม่มดพานโดร่า ผู้ซึ่งสามารถนำทุกสิ่งมาสู่โลกได้\ คุณไม่รู้ว่าทำไมวิญญาณของคุณถึงล่องลอยมาที่นี่หรือใช่ไหม? ฉันจะอธิบายให้คุณฟังนะ ฉันรู้สึกถึงพลังแห่งความมืดและพลังแห่งชีวิตจากคุณ พลังแห่งชีวิตมอบการปกครอง แต่พลังแห่งความมืดทำลายร่างกายของคุณ แต่คุณมีทั้งสองพลังนี้อยู่บนตัว ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกสนใจ ดังนั้นฉันจึงนำคุณมาที่นี่ นั่นหมายความว่า ตอนนี้คุณกำลังเดินอยู่บนขอบระหว่างชีวิตและความตาย\ หลินเฟิงได้ยินคำพูดของเด็กผู้หญิงตรงหน้าและเห็นรูปร่างของเธอถึงกับช็อก เพราะคำพูดนี้หลินเฟิงเพิ่งดูอนิเมะเรื่องนี้ก่อนการข้ามมิติ ตอนนี้คนตรงหน้ามีฉายาว่าแม่ลูลี่! Campione! (ผู้สังหารพระเจ้า!) และยังมีอีกหลายชื่อที่ผู้แต่งมอบให้ Campione คือราชา\ จึงสามารถสังหารเทพบนสวรรค์ ยึดและใช้พลังสูงสุด\ Campione คือผู้ปกครอง\ จึงสามารถยึดและใช้พลังของเทพ บังคับทุกคนบนโลก\ Campione คือจอมมาร\ เพราะทุกคนบนโลกไม่สามารถต้านพลังของเขาได้\ หลังจากดูหลินเฟิงก็จินตนาการว่าตัวเองจะกลายเป็น Campione! (ผู้สังหารพระเจ้า!) เมื่อถึงเวลานั้นสามารถสังหารเทพแล้วได้รับพลัง ใช้พลังของเทพในการจัดการเรื่องต่าง ๆ รู้สึกดีมาก ไม่คิดเลยว่าฉันจะมาถึงที่นี่ได้ แต่พานโดร่าบอกว่าตรงนี้คือจุดเชื่อมระหว่างชีวิตและความตาย หลินเฟิงไม่รู้ทางออกจึงพูดกับพานโดร่าว่า: “ขอโทษครับ ฉันควรจะออกไปยังไงดี พานโดร่า?” พานโดร่าหัวเราะอย่างเยือกเย็น พูดแบบไม่ใส่ใจว่า: “คุณเป็นแค่ร่างวิญญาณ ถ้าอยากออกไป แค่ฆ่าเทพผู้ควบคุมวิญญาณสักคนก็พอ”\ หลินเฟิงฟังคำพูดของพานโดร่าถึงกับแข็งทื่อในทันที แม้ว่าการสังหารเทพในอนิเมะดูเหมือนง่าย แต่ถ้าหลินเฟิงในสภาพตอนนี้ไปสังหารเทพ มันคงใกล้เคียงกับการฆ่าตัวตายมากที่สุด ตอนหลินเฟิงต่อสู้กับบลูแซน แม้ร่างกายถูกเทพมืดควบคุม แต่วิจารณญาณของหลินเฟิงยังตื่นอยู่ เทพมืดกล่าวว่าความดันวิญญาณต่ำเกินไป มิน่าล่ะที่ผมพูดว่าพลังชีวิตสุดขีดของเทพไม่มีแม้แต่น้อยที่จะลังเล เพราะถ้าเรามีพลังไม่จำกัด ไม่ใช่ว่าถึงเทพก็อาจหมดแรงตายได้ใช่ไหม\ คิดถึงตรงนี้ หลินเฟิงพูดกับพานโดร่าว่า: “พานโดร่า ผมอยากรู้ว่าพลังของเทพมันไม่จำกัดจริงหรือ?”“ในโลกนี้ไม่มีเครื่องจักรที่ทำงานตลอดไป แม้พลังเล็ก ๆ ของเธอจะไม่มีประโยชน์ต่อเทพเจ้า ฉันก็ไม่อยากให้ใครอยู่ที่นี่นานเกินไป ฉันสอนวิธีใช้เวทมนตร์ให้เธอแล้ว” พูดจบ ลิ้นฝงก็ถูกปานโดร่าจูบ นี่คือเวทมนตร์ที่ฉันจะสอนเธอ และฉันก็เข้าใจแล้วว่าเครื่องปกป้องที่เธอได้รับคืออะไร หลังจากจูบ ลิ้นฝงไม่เห็นความเขินอายของเด็กสาว แต่ปานโดร่ายังคงพูดต่อว่า “พลังของเธอเหมาะกับเวทมนตร์นี้มาก เธอฝึกที่นี่เถอะ ที่นี่เวลาไหลต่างจากภายนอก แม้จะผ่านไปเป็นร้อยปีที่นี่ ภายนอกก็เหมือนไม่กี่วินาที” พอถึงตอนนี้ ลิ้นฝงก็คิดในใจว่า “จูบครั้งแรกของฉันเหรอ ก็ไม่รู้สึกอะไร แค่สมองเต็มไปด้วยความรู้ยุ่งเหยิงบางอย่างเท่านั้น” เหมือนกัน (u) อ้า อ้า อ้า (u)
×
❮
![ดูตัวอย่าง]()
❯
ตอบกลับ (16)
ซีเหมินชิงผลักปานจินหลันลงไปบนกำแพง อู๋ต้าหลางเห็น จึงประกาศอย่างเคร่งครัดว่าปานจินหลันเป็นของเขาเอง ศักดิ์สิทธิ์และไม่สามารถละเมิดได้!! ซีเหมินชิงถอดเสื้อผ้าปานจินหลันออก อู๋ต้าหลางนั่งอยู่ข้างเตียง วิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง และเรียกร้องให้ซีเหมินชิงเผชิญความจริง หยุดการละเมิดทุกอย่างทันที ซีเหมินชิงใช้ท่วงท่าต่างๆ อู๋ต้าหลางยืนยันความตั้งใจอีกครั้งว่า: เพื่อปกป้องปานจินหลัน ฝ่ายของเราจะไม่ยอมเสียค่าใช้จ่ายใดๆ… จากนั้นซีเหมินชิงยิงออกไป… ผู้สื่อข่าวถามอู๋ต้าหลางว่า "ภรรยาของคุณถูกซีเหมินชิงยึดครองด้วยกำลัง คุณมีความคิดเห็นอย่างไร?" ตาหลางนิ่งสงบกล่าวว่า “ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ภรรยา ฉันได้ติดตามความคืบหน้าของสถานการณ์อย่างใกล้ชิด เป็นที่ทราบกันดีว่าจินหลันเป็นภรรยาของฉันตั้งแต่โบราณ ฉันมีสิทธิ์อธิปไตยเหนือจินหลันอย่างไม่อาจโต้แย้งได้ หวังว่าคุณซีเหมินชิงจะตระหนักถึงสถานการณ์ และในความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองฝ่ายอย่างยาวนาน ปล่อยภรรยาของฉันทันทีโดยไม่เงื่อนไข; ฉันสนับสนุนการพักข้อพิพาทและพัฒนาร่วมกัน ปานจินหลันถูกยึดอีกครั้ง อู๋ต้าหลางไม่ได้ไปช่วย แต่กลับทุบข้าวของในบ้าน เพื่อนบ้านไม่เข้าใจ: อู๋ต้าหลาง ปานจินหลันถูกยึดไป คุณควรไปปราบซีเหมินชิง ทำไมอยู่บ้านทุบข้าวของ? อู๋ต้าหลาง: สิ่งที่ฉันทุบคือสินค้าที่ผลิตในบ้านของซีเหมินชิง
“เจ็บ..” แฟนสาวของเจ้าของกระทู้พูดด้วยเสียงเบา ๆ ที่แฝงไปด้วยน้ำเสียงเหมือนจะร้องไห้ “งั้น..เราลองเปลี่ยนเป็นอันเล็กกว่านี้นะ” เจ้าของกระทู้วางปากกาที่ถืออยู่ลง แล้วหยิบไม้ขีดขึ้นมา “ยังเจ็บอยู่ไหม?” “อืม..เจ็บนิดหน่อย” เจ้าของกระทู้ดึงไม้ขีดออก ถอนหายใจยาว “งั้นก็ต้องใช้ของฉันซะแล้ว” แฟนสาวของเขาหน้าแดง “ของคุณดีที่สุดแล้ว เล็ก ๆ ไม่เจ็บฉัน...” พูดจบ เธอก็อายจนซุกหน้าลงกับหมอน
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —