ตัวเอกในนิยายแฟนตาซีฝึกฝนขึ้นมาอย่างไร

ตัวละครหลักในนิยายแฟนตาซีเรื่องนี้ แน่นอนต้องเจ๋งสุดๆ! แต่ความเจ๋งไม่ได้เกิดมาพร้อมกัน! ตัวละครหลักก็ต้องมีเส้นทางการเติบโตก่อน! เริ่มจากที่มาของวิชาตัวละครหลัก วิชาของตัวละครหลักแน่นอนว่าไม่สามารถเหมือนคนทั่วไปได้ แล้ววิชานั้นมาจากไหน? แบ่งออกใหญ่ๆ ได้ดังนี้ 1: ตัวละครหลักมาที่สถาบันเวทมนตร์ “กรุณาวางมือของคุณบนลูกแก้วคริสตัลเพื่อตรวจพลังเวท!“ “โอ้พระเจ้า ลูกแก้วระเบิดไปแล้ว! โอ้แม่เจ้า นี่คือพลังของเทพ สุดยอดจริงๆ ลูกหลานของชนเผ่าเทพโบราณ!‘‘ 2: ตัวละครหลักธรรมดามาก บังเอิญเจอชายชราคนหนึ่ง ช่วยเขาข้ามถนน “เด็กน้อยใจดีนะ ใช้ได้เลย ถึงแม้พรสวรรค์ของเจ้าจะไม่ค่อยดี แต่ถ้าได้ฝึกวิชาพลังเทพของฉัน เจ้าก็สามารถทะลุเวหาไปถึงจุดสูงสุดของการฝึกวิชาได้” พูดจบชายชราออกรบมังกร(ฉันสงสัยจริงๆ มีมังกรมาส่งแล้วทำไมยังต้องข้ามถนนอีก!) 3: ตัวละครหลักจิตใจอ่อนแอเกินไป ฝึกเวทย์ไม่ได้ ผลที่สุดในเวลาว่างก็เก็บดาวตกได้ชิ้นหนึ่ง “เว้ย โลกนี้มีเวทมนตร์ดาวด้วยเหรอ แถมเก่งขนาดนี้อีก ระดับสามก็เก่งกว่าคำสาปต้องห้าม! ดีเลย! ฝึกเวทนี้ไม่ต้องใช้จิตใจ สามารถยืมพลังของสิ่งมีชีวิตต่างดาวได้! เจ๋งมาก! ฉันเอามันแล้ว!” 4: ตัวละครหลักนอกจากจะฝึกฝนอย่างหนักแล้ว ก็เกิดไอเดียบังเอิญ: “ถ้าฉันรวมคาถาเวทธาตุดินกับไฟจะเกิดอะไรขึ้น? เว้ย จริงเหรอ สร้างเวทสุดเจ๋งแบบนี้ได้! ทำไมคนก่อนหน้าถึงไม่คิดเส้นทางนี้ล่ะ?” แค่มีวิชาก็ไม่พอ ต้องมีอาวุธด้วย อยากออกผจญภัย อาวุธเป็นสิ่งจำเป็น อุปกรณ์ตัวละครหลักแน่นอนว่าไม่ใช่ไม้เรียว! แล้วอาวุธสุดเทพของตัวละครหลักมาจากไหน? 1: ตัวละครหลักพบชายชรา คุยกันเล็กน้อย ชราเอ่ยว่า “เราคงมีบุญพอสมควร ของชิ้นนี้เคยใช้ตอนออกผจญภัย โลกนี้ฉันสละตำแหน่งแล้ว เจ้าคึนเอาไปเถอะ” “เว้ย ใช่หรือ นี่คือวัตถุเทพระดับ X!” 2: อาจารย์ของตัวละครหลักก่อนตายกล่าวว่า “ศิษย์เอ๋ย สมัยก่อนอาจารย์ออกผจญภัย สร้างชื่อเสียงทั้งหมดก็เพราะวัตถุเทพชิ้นนี้ ตอนนี้อาจารย์ส่งต่อให้เจ้าแล้ว” แล้วก็สิ้นใจ (วัตถุเทพนี้โดยปกติไม่ทำงานทันที ส่วนมากใช้เพื่อป้องกันชีวิต ถ้าตัวละครหลักตกอยู่ในอันตราย ต่อให้เป็นแบบนั้นก็ไม่ต้องห่วง มีของที่อาจารย์ฝากไว้ รับรองไม่ตาย!)3: ตัวเอกเดินอยู่บนถนน จู่ๆ ก็สะดุดล้ม “อุ๊ย นี่อะไรนะ เหมือนด้ามมีดเลย” (กำลังขุดดิน) “ฉันเวียนหัวนะ นี่มันเป็นไปไม่ได้ ดูลวดลายสิ ดูเหมือนวงเวทย์ ดูเหมือนว่าเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่สูญหายไปหลายหมื่นปี เอาแล้ว โชคใหญ่มาแล้ว!” (โดยทั่วไป อาวุธของตัวเอกมักได้มาแบบนี้ และต่อไปเขาก็จะโชคดีอีก) 4: ตัวเอกไปซื้อหนังสือที่ตลาดมือสอง บนเล่มหนังสือมีสูตรการสร้างอาวุธ “เหล็กบริสุทธิ์ 1 กก. เหล็กกล้าไร้สนิม 1 กก. อลูมิเนียมอัลลอย 1 กก. เหล็กออกไซด์ 5 กก. ^^^^^^^^^ อืม อาวุธสำเร็จแล้ว ไม่รู้ว่าจะใช้ดีไหม” หลังจากตัวเอกทำความเข้าใจการจัดประเภทอาวุธ “โอ้พระเจ้า ตอนเริ่มต้นฉันทำเสียมอันนั้น หลังจากนี้กลับกลายเป็นอาวุธสูงสุด!” มีอาวุธ มีวิชาแล้ว แต่การผจญภัยตามลำพังในโลกต้องเหงาแน่นอน จึงต้องมีสัตว์เลี้ยง ตัวเอกมีสัตว์เลี้ยงที่ไม่ธรรมดา สัตว์หายากเหล่านี้มาจากไหน? 1: ตัวเอกเก็บไข่ได้ ฟักเป็นเวลา 23 วัน (ตัวเอกชื่อเอดิสัน) เปลือกไข่แตก “ฉันเวียนหัวนะ นี่มันไข่มังกรเหรอ! เวียนหัวอีกเถอะ นี่มันมังกรทองในตำนาน ราชวงศ์เลยนะ!” 2: ตัวเอกสำรวจป่ามอนสเตอร์ ไม่ระวังเหยียบลูกไก่ “อุ๊ย ทำไมเจ้าไก่นี้ไม่ตายจากการเหยียบของฉันหนัก 180 กก. ว่าไปสิ ดูดีๆ โอ้พระเจ้า นี่มันนกฟีนิกซ์อมตะ!” 3: หลังจากตัวเอกผจญภัยในโลกหลายเดือน ผ่านหมู่บ้านเล็กๆ ไปพักที่บ้านหนึ่ง เห็นแมวของเจ้าของบ้าน “เด็กผู้หญิง แมวตัวนี้เอามาจากไหน?” “ฉันเก็บมา น่ารักไหม?” “น่ารักมาก เอามาให้ฉันได้ไหม?” “ได้สิ” (ในใจยิ้มอย่างพอใจ) ได้สัตว์วิเศษเสือขาวในตำนานโดยไม่ยาก ฮ่าๆ ได้กำไรเต็มๆ 4: ตัวเอกออกท่องเที่ยว พบมอนสเตอร์ขวางทาง “เฮ้! ทางนี้ฉันเปิด ต้นไม้นี้ฉันปลูก ถ้าอยากผ่าน ต้องทิ้งกางเกงไว้” (มอนสเตอร์ตัวนี้มักพิเศษ) ตัวเอกจัดการมันไม่กี่ครั้งก็ล้ม “พี่ใหญ่ ฉันขอร่วมมือกับคุณ” “อุ๊ย เต่าตัวนี้ไม่เหมือนตัวอื่น ลวดลายบนกระดองเหมือนเคยเห็นที่ไหนนะ ฉันเวียนหัว นี่ไม่ใช่ไปได้ใช่ไหม เป็นสัตว์วิเศษเสือเต่ามังกร!” ตอนนี้ตัวเอกมีวิชา มีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ มีสัตว์เลี้ยงแล้ว พร้อมผจญภัยในโลก แต่โดยปกติ ตัวเอกเริ่มออกผจญภัยตอนอายุ 17-18 ปี อยู่ในช่วงวัยรุ่น ความต้องการทางกายและใจจึงไม่สามารถระงับได้ตลอดเวลา!1: ก่อนที่ตัวเอกจะเริ่มออกผจญภัย ในตอนที่กำลังจะจากบ้าน เขากอดเพื่อนสาววัยเด็กข้างบ้านไว้และพูดว่า “ลี่เอ๋อร์ รอฉันก่อนนะ เมื่อฉันมีชื่อเสียงในวงการนี้แล้ว ฉันจะกลับมารับเธอ! ตอนนั้นเราจะ^^^^^ (ละเว้นไป 3000 ตัวอักษรของคำอธิษฐาน)” “อืมพี่ xx ฉันรอคุณนะ คุณอย่าลืมลี่เอ๋อร์ล่ะ” (เรื่องนี้มักไม่เป็นไปตามคาด ส่วนใหญ่ฝ่ายหญิงมักตาย หรือไม่ก็เปลี่ยนใจ รักแรกเป็นเรื่องที่ยากจะเข้าใจจริงๆ!) 2: ขณะตัวเอกเดินทางในเทือกเขามอนสเตอร์ เขารู้สึกถึงคลื่นเวทมนตร์ข้างหน้า รีบวิ่งไปดู พบผู้หญิงสวยดั่งเทพกำลังถูกสัตว์ประหลาดหลายตัวล้อมโจมตี ชีวิตเธอใกล้ตาย ตัวเอกตะโกนเสียงดัง จากฟ้าโผลงมา พร้อมใช้สองสามท่ากำจัดสัตว์ประหลาดหมด แต่ตอนนั้นผู้หญิงได้เป็นลมไปแล้ว ตัวเอกรีบไปช่วย และเริ่มการกู้ภัย ขั้นแรกคือการช่วยหายใจด้วยปาก^^^^^^^^^^^^^^^^ เรื่องคล้ายกันก็คือ ตัวเอกช่วยผู้หญิงสวยจากพวกร้าย แล้วผู้หญิงนั้นก็ตอบแทนด้วยตัวเอง เรื่องเล่าแบบคลาสสิก ฉันไม่เข้าใจเลย หลังจากฮีโร่โผล่มาช่วยผู้ร้ายหลายคน ตัวเรื่องต่อไปมักเป็นฉากที่ไม่เหมาะกับเด็ก "ผู้หญิงมอบตัวให้ฮีโร่" เรื่องเช่นนี้ทำให้คนตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับเจตนาของฮีโร่ และเห็นว่าความรักของผู้หญิงนั้นไม่แน่นอน: ประตูหน้าถอนหมาป่า ประตูหลังพบเสือ 3: ในคืนมืดและลมแรง ตัวเอกกำลังเดินอยู่บนถนน จู่ๆ ก็มีนักฆ่าโผล่มา แน่นอนว่าตัวเอกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนักฆ่า นักฆ่าจึงถูกตัวเอกกำจัดในเวลาอันสั้น ตัวเอกเปิดหน้ากากนักฆ่า ทันใดนั้น โลกทั้งใบก็สว่างไสว^^^^^^ (ละเว้นไป 3000 ตัวอักษรของคำอธิบายผู้หญิง) และแน่นอนว่าตัวเอกควบคุมตนเองไม่ได้ และเกิดเรื่องxxoo เรื่องสงสัยคือ เมื่อผู้หญิงตื่นขึ้น เธอไม่ฆ่าตัวเอก กลับรักเขาอย่างหมดใจ คนใจยากหยั่งรู้ ความคิดของผู้หญิงไม่ใช่เรื่องที่เราคาดเดาได้! ตัวเอกและผู้หญิงได้พบกันในสถานที่ที่ไม่มีคน เช่น เกาะร้าง ห้องลับ แล้วเกิดความรักอย่างไม่อาจควบคุม^^^^^^^^^ (ละเว้นไป 3000 ตัวอักษรของคำอธิบายไม่เหมาะกับเด็ก) การผจญภัยต่อมา ผู้หญิงสวยหลายคนเข้ามา ตัวเอกจะทำอย่างไรให้พวกเธออยู่ร่วมกันอย่างสงบ? ปกติแล้วจะเป็นผู้หญิงหลายคนมารวมตัวกันเอง ล่อลวงตัวเอกก่อน แล้วหลังจากกิจกรรมกลุ่ม ผู้หญิงแต่ละคนก็สารภาพว่า “ไม่ว่านายมีผู้หญิงกี่คน แค่ฉันรู้ในใจของนายว่ายังมีฉัน ฉันก็พอใจแล้ว“ทุกสิ่งทุกอย่างของฉันเป็นของคุณทั้งหมด คุณสามารถยอมรับฉันได้นี่ถือเป็นโชคดีของฉันแล้ว ฉันจะไปหึงหวงทำไม?” “XX ฉันรักคุณ และฉันก็จะรักคนที่คุณรักด้วย” “เราจะอยู่ด้วยกันอย่างดีแน่นอน!” อืม ในที่สุดก็มีฮาเร็มขึ้นมาแล้ว ทำให้คนอื่นอิจฉา ไม่ว่าจะพระเอกไปยุ่งเกี่ยวกับใครกี่คน เขาก็ไม่เหนื่อยเลย ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไตเสื่อม ไตล้มเหลวอะไรต่าง ๆ! ทำให้คนอื่นต้องประทับใจ พระเอกไม่ธรรมดาจริง ๆ! สุดท้ายพระเอกก็ฆ่า boss ได้ สถานการณ์แบบนี้โดยทั่วไปมี 2 แบบ 1: พระเจ้าผู้สร้าง: คุณไปตายซะ พระเอก: คุณคิดว่าคุณเป็นพระเจ้าก็เก่งแล้วใช่ไหม? ผมไม่สน พระเจ้าผู้สร้างโกรธจัด: คุณไปตายซะ พระเอกชำเลืองสายตา สองตาแสดงแสงสีแดงที่น่ากลัว พระเจ้าผู้สร้างสั่นสองขา: ฮะ ๆ ล้อเล่น ล้อเล่น... 2: จอมมารศาสตร์มืด: “คนด้านหน้ามีแต่คนใช้ไม่ได้ ต้องให้ฉันลงมือเอง!” ชูมือขึ้น พระเอกแทบไม่เหลือแรง แต่ยังยิ้มร้าย ๆ พูดว่า “ขอบคุณนะ การโจมตีของคุณทำให้ฉันเห็นต้นกำเนิดแห่งพลัง นำมันมารวมกับวิญญาณผสานของฉัน ฉันสามารถสร้างโลกใหม่ได้แล้ว! ตอนนี้ฉันคือสวรรค์!” ทันใดนั้นก็เกิดพื้นที่ใหม่ จอมมารศาสตร์มืด: “ไม่ มันเป็นไปได้ยังไง... อ๊ากกก...”