กำลังกลับบ้าน...
เมื่อคืนตอนกลับบ้านหลังเลิกเรียน เห็นเด็กน้อยนั่งยองๆ อยู่ข้างทาง ดูเหมือนกำลังร้องไห้ ผมเดินไปถามว่า “หนูน้อย เป็นอะไรหรือ เจอแม่ไม่เจอเหรอ” เด็กน้อยเงยหน้ามามองผมหนึ่งที แต่ไม่พูดอะไร ผมก็พูดต่อว่า “อย่ากลัวนะ พี่เป็นคนดี มายืนขึ้นเถอะ พี่พาไปหาคุณแม่” เด็กน้อยยังนั่งยองๆ ไม่พูด ผมเริ่มใจร้อน เลยเข้ามาดึงให้ลุกขึ้น ตอนนั้นเด็กน้อยถึงได้พูดว่า: พี่ ผม...กำลัง...ถ่ายต้ว
ตอบกลับ (8)
ติ่นเจินเจี๋ย: ฉันใกล้จะแต่งงานแล้ว หยวนฟาง นายว่าไง? หยวนฟาง: เรื่องของนายนั่นแหละ มึงจะแต่งงานทำไมให้ฉันสนใจล่ะ? เรื่องของนายนั่นแหละ: ฉันไม่ได้จะแต่งงาน! ภรรยา: ฉันพูดตอนไหนว่าจะแต่งงานกับนายล่ะ ฉันพูดตอนไหน: เรื่องอะไรเกี่ยวกับฉันล่ะ… ฉัน: แน่นอนว่ามันไม่เกี่ยวกับฉัน… ติ่นเจินเจี๋ย: ผี! ผี: ทำอะไร? ทำไม: ทำไมหือถึงทำกับฉัน? ฉัน: ทำไมถึงวนกลับมาอีกแล้ว นี่มัน…! รวง! ปิ้ง! วัน! รวง: ปิ้ง วัน เราถูกพบแล้ว ปิ้ง วัน: เรายังอยู่ที่นี่ เขาไม่รู้ตัวหรอก! เขา เรา: อึ้ง แล้วฉันถูกพบตอนไหนล่ะ! อึ้ง: ไม่รู้แล้วไม่รู้แล้ว: เรียกฉันมามีธุระอะไร! เรียกฉันมามีธุระอะไร: จะให้ฉันทำอะไรล่ะ? จะให้ฉันทำอะไร: อะไรนะ เกิดอะไรขึ้น? อะไรนะ: ไม่มีอะไรจริงๆ นี่มันงงมาก… ไม่มีอะไรจริงๆ: ใช่แล้ว ทำไมคนเยอะแยะมากันหมดล่ะ? ใช่แล้ว: นายไปถามพวกเขาสิ ทำไมคนเยอะแยะ: อย่าถามฉัน… ฉัน: วนกลับมาอีกแล้ว… มีคนกล่าวว่าติ่นเจินเจี๋ยภายหลังเป็นโรคจิตเภท…
เงียบๆ มอบทิชชูให้เขาในมือของเขา ตอนนั้นเขาซาบซึ้งจนร้องไห้แล้วถามว่า: คุณชื่ออะไร? ฉันปรับผ้าพันคอสีแดงตรงหน้าอกของฉัน แล้วพูดช้าๆ ทีละคำ: เล่ย! เฟิง!
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —