ตี้เหรินเจี๋ย: หยวนฟาง ฉันจะแต่งงานแล้วนายคิดว่ายังไง

ติ่นเจินเจีย: หยวนฟาง ฉันกำลังจะแต่งงานแล้ว เธอคิดยังไง? หยวนฟาง: คอยดูเธอสิ แกจะแต่งงานฉันจะดูทำไม คอยดูเธอสิ: ฉันไม่ได้แต่งงาน! ภรรยา: ฉันเมื่อไหร่พูดจะแต่งกับคุณล่ะ ฉันเมื่อไหร่: เกี่ยวอะไรกับฉัน... ฉัน: แน่นอนว่าไม่เกี่ยวกับฉัน... ติ่นเจินเจีย: ผี! ผี: ทำอะไร? อะไร: ทำไมต้องทำฉันล่ะ? ฉัน: ทำไมกลับมาซ้ำอีกละ เนี่ย! ย่าง! วัน! เนี่ย: ย่าง วัน พวกเราถูกจับได้แล้ว ย่าง วัน: พวกเรายังอยู่ที่นี่ เขายังไม่ถูกจับได้เลย! เขา พวกเรา: แย่แล้ว ฉันถูกจับได้ตอนไหน! แย่แล้ว: ไม่รู้ แล้วไม่รู้: เรียกฉันทำไม! เรียกฉันทำไม: เรียกฉันไปทำอะไรล่ะ? 我要干什么: อะ เกิดอะไรขึ้น? อะ: ไม่มีอะไร จริงๆก็แปลกๆ... ไม่มีอะไร: ใช่ ทำไมคนเยอะจังเลย... ใช่: ไปถามคนเยอะๆ นั่นซิ คนเยอะๆ: อยามาถามฉัน... ฉัน: กลับมาซ้ำอีก... ได้ยินว่า ติ่นเจินเจีย ต่อมาผลิตอาการจิตแตก...